Archive of ‘Boeken’ category

Mollie Makes

Vroeger kocht ik af en toe eens een nummer van de Nederlandstalige versie van het tijdschrift Mollie Makes. Ik vond het altijd een leuk magazine. Helaas bestaat het nu al een tijdje niet meer in het Nederlands. Gelukkig bestaat de Engelse versie van Mollie Makes wel nog, en wat nog beter is: je krijgt er maandelijks een mini-knutselpakketje bij! Je vindt dit tijdschrift niet zomaar in de krantenwinkel (helaas) dus ik bleef wat op mijn creatieve honger zitten.

Mollie makes: een inspirerend tijdschrift voor creatievelingen

Een abonnement op Mollie Makes stond dus op mijn verlanglijstje. En met Valentijn kreeg ik van mijn hartedief-manlief zo’n abonnement cadeau! Nu zijn we een paar maanden verder en ik wil jullie eens tonen wat er al in de bus gevallen is. Ik ben namelijk heel erg blij met mijn boekjes!

De tijdschriften bevatten telkens een tiental gedetailleerd uitgewerkte projecten, één fysiek projectje en veel inspiratie. Het knutselpakketje is telkens 100% compleet: je moet niets anders aankopen of zoeken. Ook zitten er telkens enkele mooie vellen papier in Mollie Makes. Je kan die als postertje gebruiken, maar ik moet mij daar altijd een beetje overzetten, knippen in een mooi tijdschrift 🙂

Mollie-makes Mollie Makes (meer…)

Delen:

Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Zoals elk jaar had ik ook voor 2017 een Goodreads-uitdaging: Ik wilde 20 boeken lezen. Ik heb niet altijd tijd om te lezen, want ik doe nog zoveel andere dingen ook graag. Maar als ik eenmaal geboeid ben door een verhaal, gaat het ook wel goed vooruit. Ik las 24 boeken dus jeej, ik heb het gehaald! Als we er ook nog alle kinderboeken bij tellen die ik aan de lopende band voorlees, komen we aan nog veel meer 🙂 Zeker nu we sinds dit jaar ook boeken uit de bibliotheek uitlenen zodat we wat meer afwisseling hebben!

goodreads-2017-in-chart Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Dit was 2017 in boeken

Goodreads heeft een nette pagina gemaakt voor mijn boeken van 2017, leuk om te zien! 10.476 pagina’s heb ik gelezen, en mijn boeken waren gemiddeld 455 pagina’s lang.

En hier zijn de 24 boeken die ik las, zoals elk jaar bijna allemaal Engelstalige titels.

goodreads-2017-24-boeken Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Mijn favoriete boeken

  • A Gentleman in Moscow van Amor Towles: de topper van het jaar voor mij. De graaf is zo’n beminnelijk personage. Hij woont in een hotel, onder huisarrest, want de Sovjets van de jaren ’20 houden niet van edellieden. Maar ze kunnen ook niet ontkennen dat hij vòòr de revolutie van 1917 al een opruiend gedicht publiceerde, dus hem laten verdwijnen is geen optie. Doorheen de decennia passeert heel de wereld in Hotel Metropol en groeit er een familie rond hem heen. Alles is zo boeiend beschreven, ik heb vaak fragmentjes voorgelezen aan manlief (en dat doe ik heel zelden). Ik heb zelfs luidop gelachen (nog zo’n zeldzaamheid) en woorden moeten opzoeken (dat overkomt me ook al zo goed als nooit). Ja, het boek van het jaar! Ik wil nog boeken van Towles lezen 🙂
  • Gemina van Amie Kaufman: Vorig jaar las ik deel 1, Illuminae. Dit is het vervolg, ik had wat schrik voor ‘meer van hetzelfde’ maar dat was gelukkig niet zo. De vormgeving en manier van lezen is dezelfde, heel erg visueel en met mailtjes en transcripts van video. het verhaal is echter weer verrassend en meeslepend.
  • Koorts van Deon Meyer: een postapocalyptisch verhaal, erg goed geschreven. Na een wereldwijde epidemie proberen een vader en zijn zoon te overleven in Zuid-Afrika. Het boek is goed onderbouwd, alle feiten kloppen. Maar in tegenstelling tot One second after, dat ik ook las en dat ook wetenschappelijk erg goed onderbouwd is, zit hier het verhaal erg goed in elkaar en zijn de personages geloofwaardig en aimabel.
  • Nos4a2 en The Fireman van Joe Hill: De zoon van Stephen King schrijft al even vlot als hijzelf.
    • Nos4a2 is echt creepy, een paar ernstig gestoorde karakters hier! Maar ik hield wel erg van het vrouwelijke hoofdpersonage. Een sterke, slimme, zelfstandige jonge dame. Het is niet moeilijk om voor haar te supporteren bij het lezen.
    • Fireman is anders, een postapocalyptisch verhaal met minder griezelige figuren. Je volgt een groepje mensen die proberen te overleven nadat een raadselachtige ziekte is uitgebroken: het begint met een huidaandoening maar eindigt met spontante ontbranding. Goed geschreven en ook hier weer goeie good guys. Ik zal zeker nog meer van Joe Hill lezen!

Ook graag gelezen

  • The Reckoners-serie van Brandon Sanderson: Dit is een SF-serie die uitgaat van de hypothese dat bepaalde mensen superkrachten krijgen. Het is wat makkelijker geschreven en vraagt ook wel wat goedgelovigheid (soms iets teveel deus ex machina) maar wel spannend.
  • Do Androids dream of electric sheep van Philip K. Dick:  Het boek waarop Blade Runner gebaseerd is. Ik vond de nieuwe film zo schitterend dat ik het boek ook wilde lezen. Het leest wat minder vlot maar je voelt wel dezelfde tweestrijd: wanneer is een androide geen robot meer maar een mens? Bestaat dat punt wel?
  • The boy on the bridge van M.R. Carey: het vervolg op The girl with all the gifts: een postapocalyptisch boek over een zombie-epidiemie, with a twist! Het is zeker niet The Walking Dead… In dit boek hebben we ook de extra dimensie van een klein groepje mensen dat in een heel kleine ruimte gedurende langere tijd moet samenwerken, samenleven en overleven. Een laagje psychologisch drama dus. En weer een paar beminnelijke personages 🙂
  • The Chronicle of the Unhewn Throne trilogie van Brian Staveley: drie dikke boeken, echte high fantasy met vreemde wezens, magie, prinsen en huurmoordenaars. Het deed deugd om nog eens zoiets te lezen. De schrijfstijl is goed en alle nieuwe informatie die, zoals typisch voor fantasy, op je af komt, wordt op zo’n manier gebracht dat je vanzelf mee bent.

Minder graag gelezen

  • Armada van Ernest Cline. Ik wou dat het niet zo was, want Ready Player One vond ik echt schitterend en ik kijk dan ook uit naar de film in 2018. Maar het verhaal van Armada is voor mij te gekunsteld. Het is niet geloofwaardig meer en ook de emotionele storyline vind ik bij het haar gegrepen. Jammer!
  • Zoals ik hierboven zei: One second after en One year after van William Forstchen. De eerste was nog ok omdat ik de research erachter zeker kon appreciëren: wat gebeurt er na een EMP? Wat werkte er nog, wat gaat langer mee, wat zijn de pijnpunten in een kleine samenleving… Maar de zeer Amerikaanse visie, het militarisme, pff, dat was niets voor mij. Zeker bij One year after was ik het beu.

Dus dat was de Goodreads Challenge van 2017. Ik denk dat ik voor 2018 misschien voor 25 boeken ga, aangezien ik er nu 24 uitlas? Zou het haalbaar zijn… Zijn er 25 goede boeken die ik nog niet las? Tips welkom 🙂

 

Delen:

Luisterboeken van Storytel: de proef op de som

Een tijdje geleden kon ik me inschrijven als kandidaat om Storytel te bespreken in een blogpost. Storytel: al van gehoord? Ik kende het via mijn werk: het is een app voor luisterboeken. Ik was dus enthousiast om hieraan mee te werken! Dit is een gesponsorde blogpost – er zijn er niet erg veel op Two Owlettes terug te vinden (4 van de 268 berichten haha – ik heb even gecheckt) , maar deze past echt goed bij mij 🙂 Voor zover ik weet ben ik zelfs de enige Vlaamse blogster die geselecteerd werd.

Storytel – Wat is dat?

Vorig jaar werd Storytel me voorgesteld op een heel fijne, inspirerende dag rond e-books en digitaal lezen voor de Nederlandstalige markt door Centraal Boekhuis, waar ik in mijn professionele hoedanigheid aanwezig was. Dat klinkt zo chique! Ik ben (met veel plezier) product content manager voor Standaard Boekhandel, vandaar dus de link naar mijn beroep.

Storytel is een abonnementsservice voor audioboeken. Een belangrijke zin die me van die bewuste dag is bijgebleven: Using is the new having. Met andere woorden: streamen is voor gebruikers evenwaardig aan iets kopen om te houden. En effectief, hoe vaak kijken we twee keer naar een hele serie, of lezen we een boek opnieuw? Het gebeurt, ja, maar 90% van de films, series en boeken waar ik van genoten heb, zie of lees ik maar één keer… Dus ik kan me in die zin helemaal herkennen.

Storytel is niet Nederlands van oorsprong, maar Zweeds. In het hoge noorden schijnen audioboeken, net als in de Angelsaksische wereld, heel populair te zijn. Naar het schijnt kent het luisterboek in Zweden een sterkere groei dan het e-book! Wat zouden daar de redenen voor kunnen zijn? Ik luister vaak naar audioboeken en podcasts als ik onderweg ben. En in Zweden zijn de afstanden een pak groter, dus dat is een mogelijke verklaring… Storytel ontdekte ook dat mensen niet perse meer boeken lezen als ze luisteren, wel dat ze specifiek de boeken beluisteren die ze echt willen lezen: dat hangt dan zowel van de voorleesstem als van het verhaal af.

Audioboeken: mijn mening

Nu, de vraag: hou ik van luisteren naar een verhaal, in plaats van het zelf te lezen? Ja, dat doe ik inderdaad. Vroeger pendelde ik naar mijn werk met trein, tram en bus en luisterde ik vaak naar audioboeken en podcasts. Die van BBC zijn vaak erg leuk, en mijn huidige favoriete podcast is Lore van Aaron Mahnke. Lichtjes luguber vertelt Aaron over mythen en stadssagen rond paranormale en griezelige thema’s. Sfeervolle pianomuziek en een mooie stem, en met 30 minuutjes de ideale lengte om van mijn werk tot thuis te raken of vice versa!

Met dochterlief luisteren we heel vaak naar de verhalen van het Geluidshuis. We hebben er al een heel aantal want ik begon ze al te kopen voor wij zelfs nog maar dachten aan een kindje van onszelf. De boeken van het Geluidshuis zijn wel hors catégorie, aangezien het eigenlijk hoorspelen zijn die nauw aansluiten bij musical: de geacteerde dialogen worden afgewisseld met liedjes. Maar als gebruiker is het resultaat hetzelfde: je luistert naar een verhaal, terwijl je iets anders kan doen: in de auto of trein zitten, of spelen met duplo of poppen, of de was ophangen, of breien. Achter je naaimachine kruipen is dan weer geen topcombinatie met een luisterboek, of je moet je volume al heel luid zetten, hihi!

Het beste audioboek voor mij tot nu toe was The Ocean at the end of the lane van Neil Gaiman, voorgelezen door Neil zelf. Prachtig boek en Neils stem is echt een extra pluspunt. Dit audioboek kocht ik via Audible van Amazon, een tijd geleden. Met Storytel kan je vrij kiezen wat je beluistert, hele dagen aan een stuk als je wil, er is geen limiet. Maar als je abonnement ten einde is, verdwijnt ook je toegang tot de audioboeken. Using is the new having, he!

IMG_0569 Luisterboeken van Storytel: de proef op de som

Storytel: de testrit

Ik downloadde de app via de app store op mijn iPhone, en maakte een account. Je hebt dan  een gratis proefperiode van 14 dagen. Nadien kost het gebruik je 9,99€ per maand voor een ongelimiteerde toegang tot alle luisterboeken. Tenzij je onderaan deze blogpost op de link klikt: dan krijg je een serieuze korting 🙂 Vanuit België kan je voorlopig enkel betalen met creditcard.

De luister-ervaring

Vervolgens begon ik in de catalogus te kijken. Ik dacht even aan mijn Want to read-lijstje bij Goodreads en koos Waking Gods van Sylvain Neuvel. Ik las onlangs het eerste boek, Sleeping Giants, en dat was me heel goed bevallen. Het vervolg sprak me dus meteen aan. Dit boek staat enkel in het Engels in de catalogus van Storytel, dat is gelukkig mijn voorkeurstaal voor luisteren en lezen. Ik luisterde terwijl ik heen en weer reed tussen ons huis en mijn werk. En dat was super! ’t Is een spannend verhaal en halverwege zat een plot-twist die ik niet had zien komen. Zeker de moeite waard, de boeken van Sylvain Neuvel!

storytel Luisterboeken van Storytel: de proef op de som

Je zet de audioboeken die je graag wil beluisteren op je boekenplank. Ik zette er ook al American Gods van Neil Gaiman op, en Origin van Dan Brown zou ik ook wel willen horen. Nog een voordeel: je kan de audioboeken makkelijk offline opslaan zodat je je geen zorgen hoeft te maken dat je door een slechte internetverbinding niet zal kunnen verderluisteren. Ik heb dit getest door mijn iPhone op vliegtuigmodus te zetten tijdens een autorit 🙂

Er staan echt heel erg veel luisterboeken op Storytel: de hele reeks van Harry Potter, heel veel van Terry Pratchett, de Game of Thrones-boeken, de Wool-trilogie van Hugh Howey… Zowel in het Nederlands als in het Engels kan ik echt makkelijk meteen heel veel boeken aanduiden die ik wel zou willen lezen. Voor kinderen zag ik de boeken van Geronimo Stilton, die zullen hier over een jaar of twee ook wel in de smaak vallen vermoed ik. Tijd is natuurlijk altijd het issue! Alhoewel dat voor audioboeken eigenlijk een kleinere drempel is dan voor fysieke boeken of e-books.

IMG_0567-e1512548552430 Luisterboeken van Storytel: de proef op de som

Voordelen van audioboeken en Storytel

  • Je kan iets anders doen terwijl je luistert.
  • Je kan audioboeken kiezen die voorgelezen worden door een mooie stem. Dit geeft een extra laagje aan je luisterplezier!
  • Het offline opslaan van een audioboek bij Storytel zorgt ervoor dat je op de trein of op reis niet voor luisterproblemen komt te staan.
  • De catalogus is groot. Heel groot: meer dan 60.000 boeken! En als boekenprofessional kan ik je wel zeggen dat het niet 60.000 obscure, in eigen beheer uitgegeven titels zijn. Nee, het zijn populaire boeken die goed verkopen en erg bekend zijn.
  • Kan je niet (goed) lezen, dan is een audioboek wel erg aangenaam. Ik kan veel redenen bedenken: je bent misschien slechtziend, dyslectisch, geopereerd aan je arm of hand waardoor je niet lang een boek kan vasthouden…
  • Je leest het hele boek. En niet, zoals ik, diagonaal door enkel de linkerhelft van elke pagina te lezen (ja, dat is echt waar…)

Nadelen van Storytel

  • Als je abonnement ten einde is, heb je ook geen toegang meer tot je luisterboeken. Dat is een mindset… Bij Netflix en Spotify is dat ook zo.
  • Ik zocht Griet Op de Beeck, Pieter Aspe, Tom Lanoye,… Helaas, bijna geen Vlamingen te vinden! Ik vond wel Hugo Claus die zelf gedichten voordraagt. Wie zoekt die vindt…
  • Aansluitend: ik vrees dat alle Nederlandstalige luisterboeken ook echt in het Nederlands en niet in het Vlaams voorgelezen zijn…

Dat kan nu voor mij geen kwaad, ik lees en luister immers liefst in het Engels. Maar voor nogal wat Vlamingen gaat dit een nadeel zijn… Daar is nog werk aan de winkel, Storytel 🙂

Ook iets voor jou 🙂

Het fijne van zo’n samenwerking met Storytel is dat jij nu ook eens kan gaan proberen, zie. Wat meer is, via deze link krijg je 90% kortingEén maand voor 0,99€ in plaats van 9,99€. Na deze 30 dagen wordt je abonnement automatisch omgezet in een gewoon abonnement. Je kan dit zelf stopzetten via de website op je account-pagina, maar misschien bevalt het je prima, net zoals bij mij. Het is een koopje, geloof me. Ik heb zelfs al een klein beetje spijt dat ik niet meer pendel met bus en tram 🙂 haha!

Klik hier om van de korting gebruik te maken

 

 

 

Delen:

Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal

Eén van mijn favoriete voorwerpen uit het verleden is het Tapijt van Bayeux. Ik zag het echte tapijt in mijn vroege jeugd, ik moet een jaar of 7, 8 geweest zijn. Het maakte grote indruk op me! Tijdens een reis naar Bretagne stopten we in Bayeux. Ik herinner me heel levendig het museum en een filmpje, een beetje zoals dat hieronder, met een geanimeerd tapijt.

Geschiedenis van het Tapijt van Bayeux

Het tapijt is geen tapijt zoals wij ons dat voorstellen, voor op de vloer. Ook is het geen geweven wandtapijt zoals de Vlaamse wandtapijten uit de late Middeleeuwen. Het tapijt van Bayeux is een heel lange strook textiel van 50 centimeter hoog en 70 meter lang. De Engelse naam is logischer: The Bayeux tapestry. Het toont in borduursel het verhaal van de Normandische Willem de Veroveraar die in 1066 bij de Slag van Hastings de Engelse koning Harold versloeg. De bedoeling was om, zoals een nieuwsbericht nu, de mensen te tonen wat er gebeurd was. Omdat in die tijd mensen die konden lezen echt uitzonderingen waren, werd er beeldtaal gebruikt, met wel wat Latijnse tekst erbij. Maar met enkel de prentjes kwam je al een heel eind, net zoals bij een stripverhaal.

Het tapijt werd in 1068 gemaakt in opdracht van bisschop Odo, de halfbroer van Willem. Die had zijn bisschoppelijk paleis in Bayeux. Over wie het tapijt eigenlijk maakte, bestaat geen duidelijk: Koningin Mathilde, de vrouw van Willem, met haar hofdames, of een borduuratelier?

Archeologische waarde: een venster op de Middeleeuwen

Je kan je dus voorstellen dat het een fragiel artefact is: een lange strook linnen, geborduurd met wol en gouddraad. Het idee dat dit al bijna 1000 (duizend!) jaar bestaat, is gewoon om vanachterover te vallen vind ik. Toen waren er fijne vrouwenvingers in de weer om 70 meter stof te vullen met afbeeldingen. En het resultaat van dat werk kunnen wij 10 eeuwen later nog altijd gaan bekijken in Bayeux, de Noord-Franse stad waar het tapijt bewaard wordt en waar het ook naar genoemd is.

De afbeeldingen tonen ons hoe mensen gekleed gingen, hoe de gebouwen eruit zagen, welke wapens de soldaten droegen. Een belangrijke archeologische bron dus! Je ziet bijvoorbeeld dat de Angelsaksische krijgers Deense strijdbijlen droegen, omdat ze afstammelingen waren van de Vikings. Die hadden twee eeuwen voordien de Engelsen verslaan en de macht overgenomen. Met Willem begon dan een Normandische periode. Alhoewel, de Normandiërs waren eigenlijk evengoed Vikings (Noormannen – Normandië) die zich in de negende eeuw in Frankrijk gevestigd hadden.

Prentjes uit het beeldverhaal

Mijn grootvader kreeg van mijn ouders een groot boek over het Tapijt van Bayeux toen hij met pensioen ging, eind jaren ’80. Precies één jaar geleden is mijn peter overleden en nu heb ik dat mooie boek in onze boekenkast staan. Nog een reden waarom ik er graag aan terugdenk. Ik laat jullie even meekijken.

3B55ED65-5EFB-4B01-AB8B-3939842E5657 Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal 00DD184A-085F-4683-B42E-DE06F33BD63F Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaalHier zie je hoe de Middeleeuwers naar ‘een ster’ kijken: Isti mirant stella. Wij weten dat dit de komeet van Halley is.    16A5E5BD-3B77-4323-BE54-03F4F81C5CCA Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaalLand ho! Dat herinner ik me echt goed van het bezoek aan het Tapijt van Bayeux toen ik kind was. Dat kwam in het filmpje 🙂  E5406EC6-6AA3-4A76-9233-B726978DB176 Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal FB3C09C7-5CD4-4811-8D2B-722E9F9D5CD1 Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal4307128D-973D-417B-B3EB-39E3D429C306 Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal A19A2A42-6B1D-4198-8867-E532A1E8BB8F Het tapijt van Bayeux: een oud stripverhaal

Ik vind dit echt een ongelooflijk artefact. Het spreekt me aan op creatief vlak: zo’n mooi borduurwerk! En natuurlijk het archeologische aspect: het feit dat we hier een venster hebben op het leven van mensen, 10 eeuwen geleden. Ongelooflijk. Wat zouden mensen over 1000 jaar van ons terugvinden, vraag ik me dan af?

 

 

 

Delen:

Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa

De eerste blog die ik jaren geleden echt begon te lezen, was die van Mme Zsazsa. En ik volg haar nog altijd, ze schrijft erg leuk en inspireert nog altijd. De laatste maanden zag ik telkens foto’s van lekkere vegetarische gerechten voorbijkomen, van haarzelf maar ook van mensen die haar recepten uittesten. Ik keek dus vol verwachting uit naar haar nieuwste boek: Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa. Sinds dit weekend heb ik er dus een boekenkastbewoner bij!

Het boek: Honger! Gewoon lekker eten

Bij het doorbladeren zag ik meteen verschillende recepten die ons drietjes zeker aanspreken. Dat is het voordeel van een kind dat graag groenten lust en niet vies is van een experiment! Ik kook niet zo vaak Vlaams. We eten heel af en toe eens iets zoals worst, appelmoes en petatjes, maar eigenlijk vind ik dat vaak wat teleurstellend. Qua traditioneel koken gaat mijn voorkeur uit naar de echte klassiekers: vol-au-vent, stoofvlees, hachis parmentier,… en voor de rest eten wij hier heel internationaal, ik denk dat de receptjes die ik hier al postte wel voor zich spreken. En ook de recepten van Mme Zsazsa sluiten hier prima bij aan. Ik spotte Griekse, Italiaanse en Middenoosterse gerechten, heerlijk!

54E5494A-2AD3-41AD-951F-16304D722103-e1508393137281 Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa

We eten minstens één keer per week vegetarisch om ecologische redenen. Die voetafdruk moet kleiner, en vlees is nu eenmaal niet groen he. Honger! Gewoon lekker eten is een 100% vegetarisch kookboek, met bij elk recept ook uitleg hoe je het helemaal veganistisch kan maken. Er staat ook elke keer bij hoe je nóg meer groenten in je gerecht kan verwerken. Dat vind ik heel fijn want sinds dochterlief er is, eten wij effectief echt veel groenten. De maaltijden waarbij wij maar 1 soort groenten eten, zijn zeldzaam.

De schrijfstijl is heel herkenbaar voor Mme Zsazsa, met een flinke dosis humor. Lovely! Ze is ook eerlijk: als haar kinderen iets niet lusten, staat het er ook gewoon bij. Er is ook genoeg te lezen, dat vind ik fijn. Het is niet enkel een boek om naast je te leggen in de keuken, maar ook één om ’s avonds in de zetel te lezen. Een element dat ik bij Nigella Lawson ook altijd geweldig vind. En dan zijn er nog de foto’s van Els Menten, mooi, warm, uitnodigend. En tekeningetjes! Man, zoveel te ontdekken in dit boek.

Een Turks feestje

Aan mijn man de eer om als eerste een recept uit te proberen! We kozen voor een Turks feestje want daar hoort hummus bij. Dat is één van dochterliefs favoriete bijgerechtjes.

0375906B-540E-4724-87D9-7152F7B11266 Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa

Verder waren er ook couscous, worteltjes en zoete aardappel met komijn en munt, een Israëlisch slaatje met komkommer en tomaat, geroosterde pijnboompitjes en feta. Hier is nogal gesmuld, dat begrijpen jullie natuurlijk. De smaken zaten allemaal perfect goed. Manlief heeft dat goed gedaan! Ook dochterlief heeft genoten van alles behalve de tomaten. Zelfs een volleerd groentenliefhebber kan niet alles lusten he 🙂

CB4CE1B0-38F9-4ADA-8F35-63DDD81738AF Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa

CE0F4D41-6DF7-44F9-B9A5-036A083D8F5E Honger! Gewoon lekker eten uit de moestuin van Mme Zsazsa

Goedgekeurd! Dankjewel Mme Zsazsa, uit Honger! Gewoon lekker eten zullen we nog veel vaker koken!

Delen:

Pindakaas Banaan Muffins

Ik hou van pindakaas, ik heb dat al eerder geschreven (Reeses anyone?). Dit kookboek moest ik dan ook hebben: Pindakaas! Het bevat zoete en hartige recepten, en heel veel inspiratie voor een pindakaaslover als ik. Ik hou trouwens veel meer van het woord peanut butter. Klinkt smakelijker toch? Ik maakte als eerste recept de Pindakaas Banaan Muffins.

Superleuk boek trouwens: niet alleen zien die ijsjes van de cover er al zalig uit, de layout binnenin is ook super. Op grote bladen heb je de foto’s, en daartussen heb je katernen bruin papier met de recepten erop. Een heel leuk vormgegeven boek!

pindakaas-banaan-muffins-cover Pindakaas Banaan Muffinspindakaas-banaan-muffins-recept Pindakaas Banaan Muffins

Maar looks zijn niet alles. Ah nee, de inhoud telt! Ik testte de Pindakaas Banaan Muffins, want ik had alweer bruine bananen in huis. En ik kan zo moeilijk tegen weggooien!

Aan de slag: Pindakaas Banaan Muffins

Wat hebben we nodig? Ik deed trouwens alles maal 2 – ik had 2 bruine bananen 🙂

  • 70 gram boter (best kamertemperatuur of net gesmolten)
  • 100 gram suiker
  • 180 ml zure room (ik gebruikte Griekse yoghurt)
  • 1 ei
  • 1 geprakte banaan
  • 85 gram pindakaas
  • 195 gram bloem
  • 1,5 theelepel bakpeder
  • Zout
  • Chocoladedruppels

Ik heb eerst de bananen geplet met een vork en daarna al de rest er hupsakee bijgedaan en met de deeghaken van mijn handmixer gemengd. De chocoladedruppels heb ik helemaal op het einde toegevoegd. Het doet er niet zo toe of het beslag superglad is. Ondertussen heeft dochterlief de papiertjes in de muffinvormpjes gestoken, en warmde de oven voor op 180 graden. Om 2 muffinplaten te bakken in mijn oven (hetelucht maar toch gaat het bovenaan altijd sneller dan onderaan), stak ik de onderste plaat er 10 minuutjes op voorhand in. Daarna de bovenste erbij voor nog 25 minuten, en toen waren ze klaar!

pindakaas-banaan-muffins-klaar Pindakaas Banaan Muffins goudbruine-pindakaas-banaan-muffins Pindakaas Banaan Muffins

En zijn ze lekker? Ja absoluut! Door de banaan zijn ze zeker niet droog. Ik vind ze nog lekkerder als ik ze een paar seconden opwarm in de micogolfoven. De pindakaas smaakt echter totaal niet door. Banaan heeft nogal een sterk aroma en overtroeft dus de pindakaas. Ik ga dus zeker nog iets meer pinda-achtig maken uit dit boek. Stay tuned!

 

 

Delen:

Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Ik hou van shoppen. Ik vond het al leuk toen ik nog een kindje was en met mijn moeder en grootmoeder een dagje naar Brussel ging. Het winkelen maar ook een wafel eten in het station als we terug naar huis keerden, het was steeds een fijne ervaring. En ook nu geniet ik van winkelen. Een wishlist van adresjes en producten samenstellen met een vriendin, een route uitstippelen, de voorbereidingen: leuk! Deze zomer gingen Sarah en ik shoppen in Gent, toevallig op de eerste (volledige) dag van de Gentse feesten.

Dat was niet bewust, het was gewoon een datum die voor ons beiden goed lukte 🙂 we besloten te zien wat we er van konden maken. We gingen met de trein, en kozen een vrij vroeg uur. Vervolgens een ritje met de bus naar het Zuid en om half elf waren we aan de eerste winkels. Een verslagje van onze dag en een kleine shoplog!

Seventy one

Een lekker kleurig en retro winkeltje waar zowel Sarah als ikzelf een kleedje van King Louie kochten.

IMG_9346 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Supergoods

Supergoods is een ecologisch verantwoorde winkel, met alles van make-up over kledij en schoenen tot speelgoed en wasproducten. Ik kocht twee dingen die al heel lang op mijn verlanglijstje stonden: inox drinkrietjes en katoenen netjes voor groenten en fruit. Dat is heel wat plastic bespaard! Dochterlief drinkt heel graag met een rietje, ik spoel de rietjes uit en hergebruik ze meerdere keren maar het is toch een wegwerpproduct. Hetzelfde met de dunne zakjes in de supermarkt. Weg ermee!

IMG_9405 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Mac Cosmetics

Ik vroeg advies over lipstick. Ik heb een gevoelig vel en reageer soms heftig op lipproducten, dus ik zocht een oplossing. Het mag gezegd worden, het meisje van Mac kende haar producten heel goed, ze gaf echt goede tips en was erg vriendelijk. Echt een fijne verkoopster! Ik kocht een lip primer, die me hopelijk zal helpen een kleurtje langer te houden en mijn lippen te beschermen. Terwijl ik er toch was vroeg ik ook advies over poeder. Ik gebruik geen foundation maar wel poeder, blush en contouring. De verkoopster vond mijn make-up er goed uitzien, hoera! Toch zocht ik een beter kleurtje poeder, en dat had ze voor mij. De schuif poeders was dan ook veel groter dan die in andere make-upwinkels. Met het juiste advies kon ik dus een goede keuze maken.

IMG_9407 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

The other shop

Een nieuwe boekenwinkel in de Mageleinstraat, niet ver van het Belfort. Ik kocht een boek over de keuken van Samarkand, en ook een Five year memory book, want mijn eerste boekje is vol aan het raken… En ja, ik werk bij De Uil en wees maar erust dat 99% van mijn boeken ook van bij De Uil komen. Maar ja, een booklover moet aan zijn of haar fix geraken he. Dat is zoals de kat bij de melk zetten. Alleszins, dat kookboek van de Zijderoute: zalig!

IMG_9406 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Zahia

Ik ben al vele jaren een knutselaar, als kind kreeg ik mijn eerste dozen mooie pareltjes van onze buurvrouw Renilde, die er nog steeds is en al 94 is. Nog steeds maak ik graag juweeltjes, en Zahia is de referentie in Vlaanderen voor materiaal. Ik vulde twee zakjes pareltjes en kocht staalkabel in twee diktes en allerlei slotjes.

IMG_9408 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Holy food market

Tijd voor lunch! De Holy food market is iets zoals een markthal met vaste food trucks. Extra speciaal omdat het in de omgetoverde zestiende-eeuws Baudelokapel is! Een hip plekje voor foodies. We aten een garnaalkroketje van Bubba, dan een paar Maleisische hapjes en sloten af met een gepimpte magnum. Die ik maar half kon opeten want ik liet hem vallen 🙁 🙁 🙁 alleszins, meer dan energie genoeg om verder te shoppen in Gent!

IMG_9354 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9360 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9364 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9368 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9381 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9404 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Petit Bazaars boetiek

Petit Bazaar is een leuke beurs waar ik al vele jaren naartoe ga, al van lang voor wij zelfs nog maar planden een echt gezinnetje te stichten. En Nathalie, de bezielster van Petit Bazaar, heeft ook een fijn winkeltje! Ik kocht er een kleedje en kniekousen van Albababy.

IMG_9409 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

En natuurlijk stopten we nog op vele andere plekjes, zo gaat dat als je een dagje vakantje hebt in een stad die je denkt goed te kennen maar die toch sneller verandert dan je denkt! Verrassingen genoeg dus. We genoten ook al een beetje van de Gentse feesten en besloten ons dagje shoppen in Gent met een strawberry daiquiri op Pole Pole.

IMG_9402 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9394 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9400 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9388 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in GentIMG_9395 Een dagje Gent(se feesten): shoppen in Gent

Delen:

Dust Bowl USA – gedocumenteerd door Dorothea Lange

Migrant_Mother,_Nipomo,_California_(3588771589)

Soms overvalt me een interesse in een bepaald tijdsvak. Ik ben archeoloog van opleiding en ook al doe ik daar professioneel niets meer mee, geschiedenis en archeologie blijven me wel heel erg interesseren. En sommige tijdsperiodes en regio’s vind ik boeiender dan andere, dat is een persoonlijke voorkeur. De IJstijd, de eerste mensen en de mammoet bijvoorbeeld, of de Russische revolutie en het laatste Romanov-gezin, de Neolithische revolutie in het Midden-Oosten, of de Zijderoute.

Allemaal redelijk kleurrijke onderwerpen, ook of zelfs vooral in geschiedenis zijn de sensationele verhalen de interessantste. Die blijven het langst nazinderen. Dan lees ik er romans of non-fictie over, kijk films, TV-series of docu’s, bezoek een tentoonstelling,… Materiaal genoeg voor een geschiedenis-postje op de blog, hihi. Vandaag: de periode van de Great Depression en de Dust Bowl in de USA. Klinkt stoffig, ik hoop dat jullie samen met mij vinden van niet.

De Great Depression

Soms raakt zo’n interesse gewekt door eerder toevallige gebeurtenissen of ontmoetingen. De USA vind ik bijvoorbeeld een fascinerend land, ook al zijn we er nog niet geweest (al hoop ik dat dat ooit wel gebeurt). Ik hou ook van country en bluegrass, zuivere Americana. In de cd-verzameling zitten dus dus onder meer CD’tjes van Dolly Parton, Johnny Cash, Alison Krauss,… Die laatste leerde ik onder meer kennen via een liedje van Dolly Parton, Little Sparrow. Haar eigen band heet Union Station en ik heb zowel een CD van haar, Paper Airplane, als een samenwerking met Robert Plant van Led Zeppelin, Raising Sand.

En Allison Kraus heeft ook een stevige bijdrage geleverd aan de soundtrack van Oh Brother, where art thou? Dat is een film die zich afspeelt tijdens de Great Depression in de jaren 1930, met George Clooney in een hoofdrol. Als je de film nog niet zag, probeer dat dan op je to-dolijstje te zetten want hij is mooi, met fijne muziek en een zalige absurde humor.

Dust Bowl

De Great Depression viel samen met een fenomeen, de dust bowl, op het platteland van Amerika. De Great Plains van de USA werden vanaf 1862 bevolkt door boeren, aangemoedigd door de overheid. Voorheen werd het prairiegebied niet geschikt gevonden voor landbouw: te weinig neerslag, stormgevaar,… Die trek naar Oklahoma (en andere staten op de Great Plains) ken ik van Lucky Luke. Mijn opvoeding tussen de strips hé!

Vanaf het begin van de twintigste eeuw kwamen er dan ook nog eens veel Europese immigranten bij op de Great Plains. Door droogte, door de landbouwtechnieken van die tijd en door jarenlange teelt van steeds dezelfde gewassen op dezelfde velden was tegen de jaren ’30 winderosie een zeer ernstig probleem geworden. Hierdoor ontstond het fenomeen van de dust bowl.

There’s a storm blowin’ up – a whopper, to speak in the vernacular of the peasantry.” – ‘The wizard of Oz’ (1939)

Dorothea_Lange_Dust_storm_near_Mills_New_Mexico_1935 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange

Grote stofstormen maakten landbouw in grote delen van Amerika onmogelijk. Oklahoma was bijvoorbeeld zeer zwaar getroffen. De stofwolken waaiden helemaal naar de Oostkust, tot in Boston en New England. Hierdoor ontstond een volksverhuizing en gingen mensen de American Dream achterna in andere staten zoals de kusten van California.

Dorothea Lange

Toevallig kwam ik in de literatuurbijlage van De Standaard een artikeltje tegen over het boek De geschiedenis van het Amerikaanse volk. Daar stond een prachtige foto bij van fotografe Dorothea Lange (1895-1965). Zij documenteerde tijdens de exodus in opdracht van de Amerikaanse regering voor de Farm Security Administration de volksverhuis. Ik ging op zoek naar meer foto’s van Dorothea die ik mocht hergebruiken voor niet-commerciële doeleinden. Ook de foto van de stofstorm hierboven is van Dorothea Lange.

481540628_fb237c3a38_b Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea LangeLighthearted_kids_in_Merrill_FSA_camp_Klamath_County_Oregon_ppmsc00082u Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Migrant-mother-Nipomo-Dorothea-Lange Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Migrant_Mother_Nipomo_California_3588771589 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Near_Buckeye_Maricopa_County_Arizona__Migrant_African-American_cotton_picker_and_her_baby__-_NARA_-_522540 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Photograph_of_Members_of_the_Mochida_Family_Awaiting_Evacuation_-_NARA_-_537505 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Poor_mother_and_children_Oklahoma_1936_by_Dorothea_Lange Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange Toward_Los_Angeles_CA_8b31801u_edit Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange 578px-Dorothea_Lange_Young_Migratory_Mother_originally_from_Texas_Edison_California_1940 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange 783px-Dorothea_Lange_Migrant_children_playing_at_nursery_school_FSA_camp_Tulare_County_California_1939 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange 1280px-Dorothea_Lange_Children_of_Oklahoma_drought_refugee_in_migratory_camp_in_California_1936 Dust Bowl USA - gedocumenteerd door Dorothea Lange

Prachtige portretten die mensen tonen die het moeilijk hebben. Niets verandert, uiteindelijk. Ook vandaag zijn er vluchtelingenstromen…

Delen:

Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Eén van mijn favoriete striphelden, Robbedoes, kreeg een make-over. Marc Legendre en Charel Cambré, die ook Suske en Wiske de eenentwintigste eeuw in katapulteerden met Amoras, kregen de eer om Robbedoes een nieuwe look aan te meten. Op 29 mei mocht de pers kennismaken met Robbedoes Happy Family.

9789031435012 Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Een superbrein ter grootte van een ei? Dat kan alleen maar uit de koker van de graaf van Rommelgem komen. Met zijn nieuwe uitvinding vliegen vliegtuigen zonder piloot en parkeren auto’s zichzelf op de krapste plekjes. De mogelijkheden zijn eindeloos, maar ook mensen met minder nobele bedoelingen hebben het op het ei gemunt. De graaf wil zijn uitvinding voorstellen op een belangrijk wetenschappelijk congres aan de Azuurkust. Hij rekent op Robbedoes om zich als een moederkloek over het ei te ontfermen en op bestemming te brengen. Start van een dolle rit naar het zuiden, in het gezelschap van een pronte dame en een ukkie. Wacht even… is Robbedoes vader geworden van een happy family?

Bij Amoras vond ik de make-over bijzonder geslaagd, maar ik ben wel meer gehecht aan Robbedoes… Dus ik vond het wel spannend. Ik mocht vooraf (zonder het boek al gelezen te hebben) in naam van De Uil een interviewtje geven voor een publicatie van uitgever Ballon Media, en ook voor onze site schreef ik een tekstje:

“Ik ben opgegroeid met strips, met dank aan mijn papa. Ik droom trouwens van een collega zoals Guust Flater… Die brengt pas leven in de brouwerij!

Robbedoes en Kwabbernoot behoren al heel erg lang tot mijn favorieten. De periode onder Tome en Janry vond ik heel sterk, met onder andere ‘Luna Fatale’. De humor, de intelligentie en de diepgang die vlekkeloos samenkomen tot een spannend avontuur maken er voor mij een bijzondere stripreeks van. Er is aandacht voor details, er wordt ingegaan op actualiteit, maar het blijft licht en grappig en tegelijk brengt de strip stof tot nadenken.

In Vlaanderen is het strippubliek traditioneel hoofdzakelijk jong, veel meer dan in Wallonië en Frankrijk. Kijk maar naar Jommeke, De Kiekeboes, De Kampioenen, … We zien de laatste jaren wel een kentering met bijvoorbeeld ‘Amoras’, maar toch blijft de jonge Vlaamse striplezer het belangrijkst.

Robbedoes was de laatste drie decennia net hoofdzakelijk een strip voor tieners en volwassenen, maar kende met ‘De Kleine Robbe’ ook veel succes bij kinderen. Met deze reboot wil de reeks de hele familie bereiken, met humor voor kinderen én volwassenen, en met voldoende inhoud en diepgang om ook wat oudere lezers te boeien.

Marc Legendre en Charel Cambré krijgen een eerbiedwaardig maar springlevend erfstuk met een fantastische reputatie onder hun controle. Met ‘Amoras’ hebben ze al bewezen dat ze van een kinderstrip een echte literaire stripreeks kunnen maken. Dit auteursduo leidde Suske en Wiske met veel succes de eenentwintigste eeuw binnen. Ook aan Robbedoes kunnen zij zeker een fijne nieuwe twist geven.”

Johanna De Saeger, Product Content Manager bij Standaard Boekhandel

Hartjes voor mijn job trouwens 🙂 Fijn om zo te mogen schrijven.

Wat vond ik nu van de nieuwe Robbedoes Happy Family?

Zoals aangekondigd is dit inderdaad een makkelijker verhaal dat meer gericht is op jongere kinderen. Ook in het verleden zijn er al schrijversduo’s geweest die met Robbedoes deze kant uit gingen: Broca en Cauvin bijvoorbeeld. En ook De kleine Robbe was heel kindvriendelijk, dat spreekt vanzelf. Het eenvoudigere verhaal stoort mij dus niet echt, al blijven de meer volwassen albums meer mijn favoriet, zoals die van Tome & Janry en Morvan & Munuera, naast natuurlijk mijn favoriet Franquin. Hij heeft de meeste van de personages  bedacht die de strips nu bevolken. Ik ga nu niet teveel van het verhaal verklappen, het komt er op neer dat de Graaf van Rommelgem (weer) een fantastische uitvinding gedaan heeft, die moet beschermd worden door Robbedoes en Kwabbernoot. Dat kan eigenlijk de synopsis van een heleboel strips zijn 😉

De humor is dus wat eenvoudiger, maar de tekenstijl is toch echt in de Robbedoes-traditie. Alhoewel er daar ook veel flexibiliteit mogelijk is, 70 jaar Robbedoes heeft al veel evolutie in stijl laten zien. Zeker de spin-off reeks Robbedoes en Kwabbernoot door… kent natuurlijk veel meer vrijheid. Dat is dan ook meteen de sterkte van de serie vind ik. Robbedoes heeft zoveel identiteit dat de reeks toch altijd herkenbaar blijft.

9789031435012 Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Ik vind Robbedoes Happy Family dus zeker een fijne strip! Ik voeg hem graag toe aan de collectie die zich bij mijn papa bevindt – ik heb de spin-offreeks in huis. Maar of ik nu deze hele subdivisie in huis ga halen – dat weet ik nog niet. De gewone reeks en de meer experimentele spin-off vind ik wel nog altijd leuker.

Delen:

Mijn Goodreads challenge voor 2016

Elk jaar stel ik voor mezelf een doel op in Goodreads: hoeveel boeken wil ik zeker uitlezen dit jaar? Voor 2015 was dat doel 15 (lees hier hoe ik het er vanaf bracht). Voor 2016 had ik mezelf voorgenomen 17 boeken te lezen, en ik las er 20!

Kijk, een zeer divers scala aan boeken 🙂

reading-challenge-2016 Mijn Goodreads challenge voor 2016

Toppers van het jaar

  • Sand van Hugh Howey las ik deze zomer en heb ik al besproken in deze blogpost. Alles wat Hugh Howey schrijft, wordt meteen goud. Hij bouwt zijn personages en werelden op zo’n manier op, dat je wel moet meeleven, en verwerkt ook een portie maatschappijkritiek in zijn boeken die een visie vertolkt waar ik zeker kan achterstaan. Genre We can do it!
  • Red Rising-trilogie van Pierce Brown: Ook deze heb ik al besproken in hetzelfde blogpostje als Sand, maar ik las ondertussen ook nog het laatste deel Morning Star en dat was een zeer bevredigend einde van de trilogie. Vol actie en onverwachte twists, en dat tegen de achtergrond van life, the universe & everything, met een Romeins sausje erover.
  • Illuminae van Jay Kristoff en Amie Kaufman: deze kocht ik nadat ik bij Marcia van Oog op de toekomst las dat het één van haar favoriete boeken is. Haar blog gaat over science fiction en daarom wist ik dat ik dit boek ook wou lezen. Het stelde me niet teleur! Het verhaal heeft een behoorlijk normaal uitgangspunt: een kleine planeet wordt aangevallen. Maar het verdere verloop is bijzonder, en de layout van het boek ook. Waar Marcia zegt dat het lezen voor haar iets langer duurde, ging het bij mij net razendsnel.

Drie echte aanraders dus 🙂 Zes eigenlijk, want Red Rising is een trilogie. Ik zie duidelijke overeenkomsten: sci-fi, een zeker optimisme en maatschappijkritiek. Een psycholoog zou niet veel nodig hebben om hieruit zijn conclusies te trekken vrees ik 😀

Graag gelezen

  • Children of time: weer scifi, ja 🙂 een zeer origineel uitgangspunt waarbij verschillende levensvormen elkaar treffen, gekaderd door een Generation ship-verhaal. Dit is een typische fvorm van sci-fi waar mensen op zoek gaan naar nieuwe horizonten in een groot schip, op een generaties durende reis. Dit boek pakt dat erg goed aan.
  • School-idyllen van Top Naeff: tranen met tuiten heb ik bij het einde geweend! Dit boek van ruim 100 jaar oud (gepubliceerd in 1900) is een typisch schoolmeisjesboek uit die tijd, wat wij nu young adult noemen. Ik vind het super om tijdens het lezen een venstertje op 1900 te hebben. Wat was alles anders, en tegelijk waren tieners ook in de belle époque tieners… Dit boek was de inspiratie voor Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt, één van de lievelingsboeken van Anne Frank, en daarmee weet je ook hoe ik er in godsnaam bij kwam om dit te lezen. School-idyllen is wel een echte tearjerker, ook zo typisch voor dit soort boeken, en tegelijk is het humoristisch. Vanwege de ouderdom van dit boek is het rechtenvrij geworden en kan je het dus gratis en volkomen legaal lezen op de site van de Digitale bibliotheek van de Nederlandse letteren. Dat is dan natuurlijk de originele tekst, en dat moet je er dan ook maar bijnemen, het is zowat het slang van die tijd. Tienertaal 😉 Ik vind het super. Als je het boek wel wil lezen, maar het 116-jaar oude taalgebruik niet kan uitstaan, het boek is nog steeds in druk, in de moderne spelling. Niet te geloven eigenlijk! Hoeveel boeken kunnen dat zeggen, he?
  • Tambora van Philip Dröge: een non-fictie boek over een grote vulkaanuitbarsting in Indonesië in 1815. De gevolgen hiervan zijn vérstrekkend en laten zich zelfs nu nog voelen. Tegelijk is dit boek interessant en meeslepend geschreven.
  • The Ocean at the end of the Lane van Neil Gaiman: Er is nog geen boek van Neil Gaiman geweest dat ik niet graag las. Ook dit boek was weer een schot in de roos. het is het verhaal van een klein jongetje dat op het platteland opgroeit maar te maken krijgt maar een wrede nanny. Gelukkig krijgt hij hulp.

De andere boeken waren zeker ook meer dan goed. Ik heb dit jaar geen tegenvaller gelezen. Eén keer ben ik begonnen in een slechter boek maar toen ben ik gewoon gestopt. Maestra was duidelijk niets voor mij, al spreken de verkoopscijfers en het grote publiek me tegen.

Lezen, dat is voedsel voor de geest hé. Ik heb nog een heel aantal boeken klaarliggen die ik graag zou lezen. Nu wat meer tijd. Of beter kunnen kiezen wat ik wil doen met de uren in een dag 🙂

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

1 2 3

Paste your AdWords Remarketing code here