Posts Tagged ‘Brand new’

Wekelijkse inspiratie – herfstlezen

Werken bij de Uil heeft voor boekenlezers een fijn voordeel: af en toe duikt er al eens een leesexemplaar van een leuk boek op!
Drie maal per jaar neemt de kans op zo’n meevaller toe: het voorjaar, zomer en najaar zijn de seizoenen van de boekenwereld. Het najaar is meestal zo goed gevuld (de Boekenbeurs zit daar natuurlijk voor iets tussen) dat we de winter rustig kunnen overslaan.
En zo komt het dat we enkele keren per jaar een bescheiden stapeltje boeken meenemen naar huis. Ik heb op die manier al pareltjes gelezen, die ik anders misschien niet zou ontdekt hebben. Vorige week was het er weer: de najaarsoogst!

  • Wil ik lezen:

Het geheim van mijn man van Liane Moriarty. Een vrouw vindt toevallig een brief van haar man, waarin staat dat ze die pas mag openen als hij sterft. Vanzelfsprekend opent ze de brief (hoe zou je zelf zijn?) maar dan… Ik kan bijna niet wachten om erin te beginnen, zeg!

Vrolijke vrolijke vrienden van Dimitri Verbelen: Ik ken de auteur van zijn facebookgroep Vrolijk Relativerende Liga ter Bestrijding van Azijnpis & Verzuring. Zijn ironische maatschappijkritiek ligt me wel, ik ben benieuwd naar zijn roman, die wordt omschreven als tragikomisch.

image1 Wekelijkse inspiratie - herfstlezen

  • Gelezen en goed bevonden:

Ik ben pelgrim, van Terry Hayes: het ultieme spionageverhaal, vind ik. Forensisch onderzoek bij een moord in New York wijst erop dat dit meer is dan gewoon een¬†crime passionel. Maar als de meest geheime afdeling van de Amerikaanse spionagediensten erbij betrokken raakt, begint de rollercoaster pas echt vaart te maken. De plot is heel slim uitgewerkt, de schrijfstijl is fantastisch, dit is een echte pageturner. Het is een knoert van een boek, 700 pagina’s, maar de verkoopscijfers liegen er niet om: heel veel mensen delen mijn mening!

De onverbiddelijke tijd, van Justin Go: een reisverhaal / historische roman / liefdesverhaal. Tristan krijgt te horen dat hij misschien een erfenis krijgt als hij kan bewijzen dat hij een bloedverwant is van de overledene. Extraatje: hij moet dit binnen een bepaalde termijn zien te bewijzen. Wat volgt is een reis over de wereld, op zoek naar de familiegeschiedenis. Dat combineert heel veel elementen waar ik dol op ben ūüôā

image2 Wekelijkse inspiratie - herfstlezen

Delen:

Wayward Pines

Een klein jaar geleden was ik volledig in de ban van de boeken van Blake Crouch : Verloren, Verlaten en Verbeten. Een trilogie beter bekend als Wayward Pines. Geen Literatuur met de grote L, maar wel een superspannende boekenreeks die je volledig meezuigt in het mysterie van een klein dorpje in Idaho.

Secret Service2015-05-29-21-59-27 Wayward Pines agent Ethan Burke komt aan in Wayward Pines (Idaho) met een duidelijke missie: hij moet twee verdwenen collega-agenten zien te vinden die tien dagen daarvoor in het idyllische dorpje zijn verdwenen. Maar als hij nog maar net in het dorp is, raakt hij betrokken bij een ernstig verkeersongeluk. Hij komt in het ziekenhuis terecht, zonder identiteitsbewijs, zonder mobiel, zonder portemonnee. De medische staf is alleraardigst, maar… er klopt iets niet. Naarmate de dagen verstrijken, levert de zoektocht naar de verdwijning van zijn collega’s meer vragen op dan antwoorden. Waarom kan hij zijn vrouw en kind in de buitenwereld niet bereiken? Waarom gelooft niemand dat hij is wie hij zegt dat hij is? En waarom dient het onder hoogspanning staande hek dat om het dorp staat? Is het bedoeld om de inwoners erbinnen te houden? Of om iets buiten te houden?¬†

De boeken hebben geen hoge¬†verkoopcijfers gekend in Vlaanderen, maar in Amerika was het wel populair genoeg om verfilmd te worden. Het werd uiteindelijk¬†een serie met 10 afleveringen en met¬†Matt Dillon in de hoofdrol. Al maanden keek ik uit naar deze serie. En enkele dagen¬†geleden¬†was het eindelijk zover! De serie is ondertussen al enkele weken bezig, maar ik¬†heb nu pas¬†wat tijd gevonden om me eraan te zetten.¬†Vijf¬†afleveringen verder en ik ben nog steeds geboeid door het hele verhaal. Matt Dillon doet trouwens een¬†perfecte vertolking van hoe ik me Ethan Burke had voorgesteld. De mysterieuze sfeer van de boeken (een beetje in de stijl van Twin Peaks) wordt enorm goed weergegeven. Het enige minpunt dat ik tot hiertoe ben tegen gekomen is hun¬†weergave van de abby’s. Dat was niet wat ik me erbij had voorgesteld.¬†Maar laat dat vooral de serie niet verpesten.

waywardpines Wayward Pines

Voor de mensen die niet graag lezen, maar toch ge√Įnteresseerd zijn in het mysterie van Wayward Pines is de serie dus de perfecte oplossing! Een echte aanrader!

 

Delen:

Het meisje in de trein

√Č√©n van de voordelen van te werken bij de uil is dat er van ons verwacht wordt dat we nieuwe trends in het boekenvak opmerken en nauw opvolgen. Het boek dat de laatste dagen voor heel wat ophef zorgt, is: Het meisje in de trein. Het thrillerdebuut van Paula Hawkins waarvan de filmrechten reeds verkocht zijn aan DreamWorks.

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‚ÄėJess en Jason‚Äô. Hun leven ‚Äď in Rachels ogen ‚Äď is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

Klinkt niet slecht. Ik ben alvast geboeid en besluit om het een kans te geven. Op een zonnige feestdag begin ik eraan.

wpid-20150514_100434 Het meisje in de trein

Het begint nogal weemoedig, maar eens vertrokken is het moeilijk om het boek neer te leggen. Een pageturner is het zeker wel. Het hoofdpersonage Rachel spreekt me nochtans niet meteen aan. Nadat haar man haar verlaten heeft voor een andere vrouw, verdrinkt ze haar verdriet en laat ze zich helemaal gaan in het negativisme. Echt vrolijk word je er niet van… (Gelukkig schijnt de zon en blijft mijn eigen goed humeur toch onaangetast ;-))
Van zodra Jess/Megan verdwijnt, word je pas echt in het verhaal gezogen. Je wordt constant op het verkeerde been gezet wie de dader zou kunnen zijn.

Als je zin hebt in een psychologische thriller is het boek zeker aan te raden. De trieste mindset en het alcoholisme doen me soms wat denken aan de stijl van Stephen King. Maar of het nu echt de hype waard is?
Niet echt…

Delen:
Paste your AdWords Remarketing code here