Archive of ‘Review’ category

Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Eén van mijn favoriete striphelden, Robbedoes, kreeg een make-over. Marc Legendre en Charel Cambré, die ook Suske en Wiske de eenentwintigste eeuw in katapulteerden met Amoras, kregen de eer om Robbedoes een nieuwe look aan te meten. Op 29 mei mocht de pers kennismaken met Robbedoes Happy Family.

9789031435012 Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Een superbrein ter grootte van een ei? Dat kan alleen maar uit de koker van de graaf van Rommelgem komen. Met zijn nieuwe uitvinding vliegen vliegtuigen zonder piloot en parkeren auto’s zichzelf op de krapste plekjes. De mogelijkheden zijn eindeloos, maar ook mensen met minder nobele bedoelingen hebben het op het ei gemunt. De graaf wil zijn uitvinding voorstellen op een belangrijk wetenschappelijk congres aan de Azuurkust. Hij rekent op Robbedoes om zich als een moederkloek over het ei te ontfermen en op bestemming te brengen. Start van een dolle rit naar het zuiden, in het gezelschap van een pronte dame en een ukkie. Wacht even… is Robbedoes vader geworden van een happy family?

Bij Amoras vond ik de make-over bijzonder geslaagd, maar ik ben wel meer gehecht aan Robbedoes… Dus ik vond het wel spannend. Ik mocht vooraf (zonder het boek al gelezen te hebben) in naam van De Uil een interviewtje geven voor een publicatie van uitgever Ballon Media, en ook voor onze site schreef ik een tekstje:

“Ik ben opgegroeid met strips, met dank aan mijn papa. Ik droom trouwens van een collega zoals Guust Flater… Die brengt pas leven in de brouwerij!

Robbedoes en Kwabbernoot behoren al heel erg lang tot mijn favorieten. De periode onder Tome en Janry vond ik heel sterk, met onder andere ‘Luna Fatale’. De humor, de intelligentie en de diepgang die vlekkeloos samenkomen tot een spannend avontuur maken er voor mij een bijzondere stripreeks van. Er is aandacht voor details, er wordt ingegaan op actualiteit, maar het blijft licht en grappig en tegelijk brengt de strip stof tot nadenken.

In Vlaanderen is het strippubliek traditioneel hoofdzakelijk jong, veel meer dan in Wallonië en Frankrijk. Kijk maar naar Jommeke, De Kiekeboes, De Kampioenen, … We zien de laatste jaren wel een kentering met bijvoorbeeld ‘Amoras’, maar toch blijft de jonge Vlaamse striplezer het belangrijkst.

Robbedoes was de laatste drie decennia net hoofdzakelijk een strip voor tieners en volwassenen, maar kende met ‘De Kleine Robbe’ ook veel succes bij kinderen. Met deze reboot wil de reeks de hele familie bereiken, met humor voor kinderen én volwassenen, en met voldoende inhoud en diepgang om ook wat oudere lezers te boeien.

Marc Legendre en Charel Cambré krijgen een eerbiedwaardig maar springlevend erfstuk met een fantastische reputatie onder hun controle. Met ‘Amoras’ hebben ze al bewezen dat ze van een kinderstrip een echte literaire stripreeks kunnen maken. Dit auteursduo leidde Suske en Wiske met veel succes de eenentwintigste eeuw binnen. Ook aan Robbedoes kunnen zij zeker een fijne nieuwe twist geven.”

Johanna De Saeger, Product Content Manager bij Standaard Boekhandel

Hartjes voor mijn job trouwens 🙂 Fijn om zo te mogen schrijven.

Wat vond ik nu van de nieuwe Robbedoes Happy Family?

Zoals aangekondigd is dit inderdaad een makkelijker verhaal dat meer gericht is op jongere kinderen. Ook in het verleden zijn er al schrijversduo’s geweest die met Robbedoes deze kant uit gingen: Broca en Cauvin bijvoorbeeld. En ook De kleine Robbe was heel kindvriendelijk, dat spreekt vanzelf. Het eenvoudigere verhaal stoort mij dus niet echt, al blijven de meer volwassen albums meer mijn favoriet, zoals die van Tome & Janry en Morvan & Munuera, naast natuurlijk mijn favoriet Franquin. Hij heeft de meeste van de personages  bedacht die de strips nu bevolken. Ik ga nu niet teveel van het verhaal verklappen, het komt er op neer dat de Graaf van Rommelgem (weer) een fantastische uitvinding gedaan heeft, die moet beschermd worden door Robbedoes en Kwabbernoot. Dat kan eigenlijk de synopsis van een heleboel strips zijn 😉

De humor is dus wat eenvoudiger, maar de tekenstijl is toch echt in de Robbedoes-traditie. Alhoewel er daar ook veel flexibiliteit mogelijk is, 70 jaar Robbedoes heeft al veel evolutie in stijl laten zien. Zeker de spin-off reeks Robbedoes en Kwabbernoot door… kent natuurlijk veel meer vrijheid. Dat is dan ook meteen de sterkte van de serie vind ik. Robbedoes heeft zoveel identiteit dat de reeks toch altijd herkenbaar blijft.

9789031435012 Robbedoes Happy family: in een nieuw jasje

Ik vind Robbedoes Happy Family dus zeker een fijne strip! Ik voeg hem graag toe aan de collectie die zich bij mijn papa bevindt – ik heb de spin-offreeks in huis. Maar of ik nu deze hele subdivisie in huis ga halen – dat weet ik nog niet. De gewone reeks en de meer experimentele spin-off vind ik wel nog altijd leuker.

Delen:

Het kleine scherm

Een paar TV-tips 🙂 waar keken we de afgelopen tijd zoal naar?

The 100

the-100-4 Het kleine scherm

Een scifi-serie die in het begin erg young adult-ig aandeed, maar in het tweede en derde seizoen al veel minder. Een nucleaire ramp heeft de aarde onbewoonbaar gemaakt. Een aantal mensen was op dat moment aanwezig in ruimtestations rond de aarde. Ze voegden zich samen en wilden zo lang mogelijk overleven, maar met een eindige voorraad voeding, gereedschap, water en lucht is dat sowieso maar beperkt mogelijk. Als test sturen ze na een eeuw 100 onwetende jeugdige criminelen in een dropship naar de aarde. Lo and behold, die lijkt behoorlijk bewoonbaar en er zijn dus ook nog mensen. En dan begint het verhaal van overleven, communiceren, achter de redenen en verhalen zien te komen hoe, wat, waar en waarom. Overleven kan op meerdere manieren en die worden allemaal onderzocht. Helemaal niet slecht, zeker gezien het uitgangspunt dat nogal gemakkelijk tot een voorspelbaar verhaal zou kunnen leiden. Ik hou ook wel van de stijl van costume design en set building, er is werk van gemaakt. Deze reeks bekeken we via Netflix.

De reeks is gebaseerd op boeken van Kass Morgan. Ik las op Goodreads wat korte inhouden en blijkbaar is de TV-serie toch heel anders dan de boeken, dus misschien lees ik ze wel eens…

The OA

the-oa-3 Het kleine scherm

Nog een Netflix-serie: een heel erg rare, je moet wel wat van conceptuele dans houden 🙂 Een jonge vrouw is na jarenlange vermissing opeens weer opgedoken. Haar adoptieouders halen haar op en proberen haar te beschermen tegen anderen en tegen zichzelf. Wat is er gebeurd tijdens haar afwezigheid? Ze vormt een kleine, vreemd samengestelde groep rond zich en vertelt hen haar levensverhaal. Ze is als kind bijna gestorven toen haar schoolbus van een brug reed en dit veranderde haar hele leven. Ze leert haar gezelschap ook een bizarre dans, en wil hen inschakelen voor haar missie. De eerste aflevering is heel erg vreemd, dan dacht ik echt: dit is toch niets voor mij. Maar ik wou toch weten hoe het verder ging, en ik ben toch blij dat we doorgezet hebben. Je leeft uiteindelijk toch erg mee met OA, haar groep metgezellen en haar verhaal.

Reizen Waes

reizen-waes-3 Het kleine scherm

Tom Waes gaat weer op reis. De vorige series bleven me bij omdat hij echt ging voor de niet-traditionele, vrij omstreden landen. Noord-Korea, Bhutan, Iran,… Er was een aspect cultuurshock en ook vaak controverse en maatschappijkritiek. Na een aflevering had je niet het gevoel dat je naar een promofilmpje had gekeken. Na de aflevering van Sierra Leone had ik dat gevoel wel een beetje: het is echt een mooi land, ze zijn uit de krater geklommen die ebola geslagen had, de mensen zijn heel vriendelijk en behulpzaam. Ik zeg niet dat hij op zoek had moeten gaan naar negatieve dingen, maar het was zo normaal, makkelijk en gewoon. Dat is niet wat ik verwacht van het programma, al is het ergens logisch dat de ‘moeilijke’ landen uitgeput raken. Ik dacht dat er wat meer ‘survival’ en zelfstandigheid aan bod gekomen zou zijn, niet dat hij de hele reis met een vriendelijke gids op stap zou gaan 🙂 Elke aflevering zal natuurlijk heel anders zijn, dus ik blijf zeker kijken.

 

Save

Delen:

Mijn Goodreads challenge voor 2016

Elk jaar stel ik voor mezelf een doel op in Goodreads: hoeveel boeken wil ik zeker uitlezen dit jaar? Voor 2015 was dat doel 15 (lees hier hoe ik het er vanaf bracht). Voor 2016 had ik mezelf voorgenomen 17 boeken te lezen, en ik las er 20!

Kijk, een zeer divers scala aan boeken 🙂

reading-challenge-2016 Mijn Goodreads challenge voor 2016

Toppers van het jaar

  • Sand van Hugh Howey las ik deze zomer en heb ik al besproken in deze blogpost. Alles wat Hugh Howey schrijft, wordt meteen goud. Hij bouwt zijn personages en werelden op zo’n manier op, dat je wel moet meeleven, en verwerkt ook een portie maatschappijkritiek in zijn boeken die een visie vertolkt waar ik zeker kan achterstaan. Genre We can do it!
  • Red Rising-trilogie van Pierce Brown: Ook deze heb ik al besproken in hetzelfde blogpostje als Sand, maar ik las ondertussen ook nog het laatste deel Morning Star en dat was een zeer bevredigend einde van de trilogie. Vol actie en onverwachte twists, en dat tegen de achtergrond van life, the universe & everything, met een Romeins sausje erover.
  • Illuminae van Jay Kristoff en Amie Kaufman: deze kocht ik nadat ik bij Marcia van Oog op de toekomst las dat het één van haar favoriete boeken is. Haar blog gaat over science fiction en daarom wist ik dat ik dit boek ook wou lezen. Het stelde me niet teleur! Het verhaal heeft een behoorlijk normaal uitgangspunt: een kleine planeet wordt aangevallen. Maar het verdere verloop is bijzonder, en de layout van het boek ook. Waar Marcia zegt dat het lezen voor haar iets langer duurde, ging het bij mij net razendsnel.

Drie echte aanraders dus 🙂 Zes eigenlijk, want Red Rising is een trilogie. Ik zie duidelijke overeenkomsten: sci-fi, een zeker optimisme en maatschappijkritiek. Een psycholoog zou niet veel nodig hebben om hieruit zijn conclusies te trekken vrees ik 😀

Graag gelezen

  • Children of time: weer scifi, ja 🙂 een zeer origineel uitgangspunt waarbij verschillende levensvormen elkaar treffen, gekaderd door een Generation ship-verhaal. Dit is een typische fvorm van sci-fi waar mensen op zoek gaan naar nieuwe horizonten in een groot schip, op een generaties durende reis. Dit boek pakt dat erg goed aan.
  • School-idyllen van Top Naeff: tranen met tuiten heb ik bij het einde geweend! Dit boek van ruim 100 jaar oud (gepubliceerd in 1900) is een typisch schoolmeisjesboek uit die tijd, wat wij nu young adult noemen. Ik vind het super om tijdens het lezen een venstertje op 1900 te hebben. Wat was alles anders, en tegelijk waren tieners ook in de belle époque tieners… Dit boek was de inspiratie voor Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt, één van de lievelingsboeken van Anne Frank, en daarmee weet je ook hoe ik er in godsnaam bij kwam om dit te lezen. School-idyllen is wel een echte tearjerker, ook zo typisch voor dit soort boeken, en tegelijk is het humoristisch. Vanwege de ouderdom van dit boek is het rechtenvrij geworden en kan je het dus gratis en volkomen legaal lezen op de site van de Digitale bibliotheek van de Nederlandse letteren. Dat is dan natuurlijk de originele tekst, en dat moet je er dan ook maar bijnemen, het is zowat het slang van die tijd. Tienertaal 😉 Ik vind het super. Als je het boek wel wil lezen, maar het 116-jaar oude taalgebruik niet kan uitstaan, het boek is nog steeds in druk, in de moderne spelling. Niet te geloven eigenlijk! Hoeveel boeken kunnen dat zeggen, he?
  • Tambora van Philip Dröge: een non-fictie boek over een grote vulkaanuitbarsting in Indonesië in 1815. De gevolgen hiervan zijn vérstrekkend en laten zich zelfs nu nog voelen. Tegelijk is dit boek interessant en meeslepend geschreven.
  • The Ocean at the end of the Lane van Neil Gaiman: Er is nog geen boek van Neil Gaiman geweest dat ik niet graag las. Ook dit boek was weer een schot in de roos. het is het verhaal van een klein jongetje dat op het platteland opgroeit maar te maken krijgt maar een wrede nanny. Gelukkig krijgt hij hulp.

De andere boeken waren zeker ook meer dan goed. Ik heb dit jaar geen tegenvaller gelezen. Eén keer ben ik begonnen in een slechter boek maar toen ben ik gewoon gestopt. Maestra was duidelijk niets voor mij, al spreken de verkoopscijfers en het grote publiek me tegen.

Lezen, dat is voedsel voor de geest hé. Ik heb nog een heel aantal boeken klaarliggen die ik graag zou lezen. Nu wat meer tijd. Of beter kunnen kiezen wat ik wil doen met de uren in een dag 🙂

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Wekelijkse inspiratie: Het kleine scherm

Wij blijven gigantische fans van Netflix, hier thuis. Er zijn ondertussen al heel veel netflix-originals die echt de moeite waard zijn. Hier zijn er twee die wij net zagen.

The Crown vertelt het verhaal van de troonsbestijging van Koningin Elizabeth II en geeft ons een blik achter de schermen, en tegelijk ook een verklaring van waarom ze het imago van ijskoningin heeft. Er wordt een goed tijdsbeeld geschetst van het leven in Groot Brittannië kort na de tweede wereldoorlog, en de beperkingen die etiquette en protocol opleggen aan de leden van de koninklijke familie. De settings zijn natuurlijk prachtig: Clarence House, Sandringham, Buckingham Palace, Balmoral en de Schotse Highlands,… En ook de kostuums zijn indrukwekkend: traditionele feestgewaden en funky fifties-mode. Een heel mooie serie, aangrijpend en tegelijk interessant. Ik beken dat ik de Britse koninklijke familie op Wikipedia opgezocht heb, om te zien hoe het verder gaat 🙂 Ik vraag me af of er nog een tweede seizoen zou komen!

crown-Collage Wekelijkse inspiratie: Het kleine scherm

The Expanse is iets helemaal anders: echte onversneden sci-fi, en wie hier vaak komt lezen weet dat ik daarvan hou 🙂 De serie is gebaseerd op een reeks boeken door James Corey, in dit geval het eerste: Leviathan Wakes. Blijkbaar is het geen ‘echte’ netflix original: In de US en Nieuw Zeeland wordt het aangeboden door Syfy (het zal u niet verbazen dat we daar vroeger ook een abonnement op hadden via Telenet, maar beide zenders zijn uit het aanbod verdwenen), maar in de rest van de wereld wordt het op Netflix uitgezonden. Het is een verhaal van conflicten tussen de Belt (de asteroïdengordel), Mars en Aarde. Het is een behoorlijk realistische serie, waarmee ik bedoel dat er met een aantal wetenschappelijke feiten rekening gehouden wordt, zoals het effect van verhoogde zwaartekracht als een ruimteschip versnelt, of het gegeven dat water een bijzonder kostbaar goed is op een ruimtestation, net als het feit dat er daar net minder zwaartekracht is. De personages in de verschillende verhaallijnen zijn even geloofwaardig als divers: hoge politici, rebellen, een detective, crewmembers van een mijnschip,…  Het zit allemaal bijzonder goed in elkaar maar het einde van de serie is echt wel open, meer vragen dan antwoorden! We want more 🙂

expanse-Collage Wekelijkse inspiratie: Het kleine scherm

Save

Delen:

Fairplace en hun beauty farm

Een compleet ongesponsord postje, gewoon uit puur enthousiasme, en omdat de Sint eraan komt 🙂

Ik ken de webshop Fairplace al jaren, van leuke beurzen als Petit Bazaar, de Vitrine en de Bonte Fabriek, die ik al bezoek van voor er zelfs maar enige sprake was van dochterlief. Fairplace is een online speelgoedwinkel, met enkel ecologisch en fairtrade speelgoed. Dat klinkt wat kneuterig maar het absolute tegendeel is waar: zoals ze zelf zeggen: De webshop vol duurzaam en maf speelgoed dat je niet in elke winkel vindt!

IMG_4379 Fairplace en hun beauty farm

Ik kocht op de bovengenoemde beurzen af en toe al eens speelgoed bij hen, zoals een coole piratenboot van Plantoys, en ik volg hen al lang op Facebook. Ze hebben altijd zo’n leuke, grappige nieuwigheden 🙂 En nu hebben we zelfs iets gewonnen via een Facebook give-away! Iets dat volgens hun eigen site uitvoerig geprobeerd is in de Fairplace beauty farm (en dan moet je weten dat Fairplace door twee mannen gerund wordt! Ze zijn ook zeer fier te melden dat al het speelgoed met levende kinderen getest wordt.) We kregen een setje kindvriendelijke nagellak van Nailmatic, en een lipglossje erbovenop. Dat is superfijn, ik vind gewone nagellak eigenlijk veel te chemisch voor kindjes, gezond kan dat zeker niet zijn! Deze is volledig op waterbasis, gemaakt zonder organische solventen, zonder ftalaten, zonder parfum, zonder formaldehyde en zonder tolueen. Grote woorden, ik vat het even samen: geen vuiligheid. Nu kan ik zonder schuldgevoel dochterliefs nageltjes lakken 🙂 en meteen daarna afwassen, want zo is ze wel 😀

IMG_4388 Fairplace en hun beauty farm

IMG_4396 Fairplace en hun beauty farm

Kijk naar die mooie verpakking zeg, zowel de potjes, die elk 3 gezichtjes hebben, als het doosje met de cartoonfiguurtjes spreken enorm aan. Echt knap! Ik zou dat nog graag doen, verpakkingen ontwerpen 🙂

 

Save

Save

Save

Save

Delen:

Groetjes met Greetz

Een tijdje geleden hebben Johanna en ik kortingscodes gekregen van Greetz. Een aanbieding om te kunnen prutsen met foto’s sla ik natuurlijk nooit af! Fotografie is en blijft één van mijn grootste passies.
20161002_135104-e1476628983566-289x300 Groetjes met GreetzIk heb best al wat ervaring met websites die gepersonaliseerde items verkopen (denk aan: rompertjes, mutsjes en knuffeldoeken met de naam van dochterlief), alsook met software om fotoboeken te maken (je wilt niet weten hoeveel fotoboeken ik al gemaakt heb in mijn leven).
En ik moet zeggen dat de website van Greetz enorm gebruiksvriendelijk is! Voor wie niet zo creatief aangelegd is (of soms een beetje lui is zoals ik), kan men kiezen tussen verschillende voorontwerpen, waar je dan je foto’s aan kan toevoegen. Naast foto’s, kan je ook tekst, versiering (stickers) en zelfs geluiden toevoegen. Bij de geluiden vond ik mijn ding niet, maar de stickers vond ik superleuk! Ook in mijn fotoboeken maak ik altijd gebruik van leuke versieringen. Dat maakt het toch net iets persoonlijker en unieker! Hopelijk komen er in de toekomst nog meer stickers bij, want dit vind ik toch wel een echte meerwaarde aan zo’n website! Wat ik ook heel erg apprecieer is dat je ‘projecten’ lang bewaard worden. Ik moest mijn browser de eerste keer snel afsluiten omdat manlief binnenkwam, en hij de verrassingskaart uiteraard niet mocht zien… 🙂 Een dag later wou ik opnieuw beginnen, met het gedacht dat ik het niet bewaard had, maar alle geüploade foto’s en mijn bewerkte kaarten stonden nog allemaal klaar in mijn account. Superhandig!

20161002_135143-300x169 Groetjes met Greetz

photo_2016-11-01_20-36-30-e1478029178923-300x204 Groetjes met Greetz

Ik heb uiteindelijk een bedankkaartje gemaakt voor de mama, met een lange zelfgeschreven tekst en een paar stickers en foto’s. En ook een verjaardagskaartje voor mijn man (allez mijn lief). Dit kaartje had ik op iets groter formaat laten maken, omdat ik de kaart zo leuk vond. En eigenlijk is het écht niet veel geld voor zo’n mooie fotokaart. Jammer genoeg zijn de kaartjes 2 dagen te laat geleverd, waardoor ik een dagje te laat was om de kaart af te geven op de verjaardag zelf. Dat is dus iets waar ik in het vervolg meer rekening mee zal houden. Maar de jarige was er uiteindelijk wel heel blij mee 🙂
En ook ik ben fan!photo_2016-11-01_20-36-25-e1478029218495-208x300 Groetjes met Greetz

 

 

Delen:

Herfstig vieruurtje

Vorig jaar kocht ik een mooi geïllustreerd kookboekje, Big meals for little hands. Per seizoen is er een kijkplaat en een aantal receptjes, niet allemaal even kindvriendelijk denk ik (soms nogal hoog gegrepen), maar wel heel leuk om naar te kijken. Daarom kocht ik het ook hoofdzakelijk 🙂 Kijk, hoe mooi is dat?

9781909263161.img_ Herfstig vieruurtje

Maar nu is het er dan toch eens van gekomen om er iets uit te maken: appel met speculaas. Het is net zo simpel als het klinkt. Ik heb voor dochterlief en mezelf 1 appel geschild, in 2 gesneden en ont-klokhuisd, en 2 speculaasjes in mijn turbochefke gemixt met een theelepeltje boter en bruine suiker. Die kruimeltjes gingen in de appel en werden 15 minuutjes gebakken. Ik denk dat dat misschien langer moest, maar ons geduld was op. De appel was warm maar nog krokant en de kruimeltjes waren lekker krokant. Dochterlief had eerst nog een zekere reserve, maar ik liet haar een klein stukje proeven en toen was ze wel overtuigd. Echt herfstig, een warm  vieruurtje 🙂 En nog redelijk gezond vind ik. Ok, boter en suiker maar wel allemaal eerlijke en pure producten. Ik gebruikte zelfs zesgranen-speculaasjes. Go me!

FullSizeRender-appel- Herfstig vieruurtje Op één of andere manier heb ik geen mooie foto van het afgewerkte dessertje. Te lekker zeker? Maar hier is een troostprijsje: het ultieme herfst-plaatje!

IMG_4459 Herfstig vieruurtje

Save

Save

Save

Save

Delen:

Wekelijkse inspiratie – Jamie Oliver’s Super food voor familie en vrienden

Ik ben een grote fan van de Engelse koks. Ik heb kookboeken van Nigella Lawson, The Hairy Bikers, Gordon Ramsay en natuurlijk Jamie Oliver. Zijn nieuwste boek sprak me ook aan, zeker nadat ik een fijne review las bij Zwartraafje. Bij mijn volgende stop bij De Uil nam ik Super food voor familie en vrienden dan ook mee naar de kassa! Samen met nog een hoop andere boeken, dat spreekt voor zich… 😉

Dit boek maakt gewag van super foods, maar voor je denkt: oh nee, weer gojibessen (die ik trouwens echt niet lekker vind), rauwe stukjes cacao en tarwegraspoeder: daar is in dit boek geen spoor van te bekennen. Het is super food zoals ik het graag heb: een maaltijd met wat minder vlees en met veel groenten. Jamie legt wel uit waar bepaalde ingrediënten goed voor zijn, maar dan gaat het over gewone zaken zoals yoghurt of boontjes of tonijn. Hij vervangt bepaalde ongezonde onderdelen door een alternatief, zoals avocado in plaats van mayonaise in de cocktailsaus en kikkererwten in de gehakballetjes zodat die al deels uit groenten bestaan. Onderaan elk recept staat een tabelletje met de calorieën, vet, eiwit, vezels, het aantal porties groenten,… Hij geeft ook tips om het jezelf gemakkelijk te maken: een basistomatensaus in een grote portie maken, mixen en invriezen in porties zal je behoeden om nog een bokaal te kopen in de supermarkt. De foto’s zien er weer heel aantrekkelijk en smakelijk uit. Ik ben overtuigd dat ik dit kookboek goed ga gebruiken!

Jamie-Super-food Wekelijkse inspiratie - Jamie Oliver's Super food voor familie en vrienden

Jamie is ook realistisch en mild, in dit filmpje zegt hij dat hij het heel goed vindt als een gezin 4 of 5 dagen per week gezond eet. Net wat ik ook altijd denk 🙂 Wij zijn gelukkig gezegend met een kind dat bij het avondeten smakelijk van ongeveer alle groenten eet, dat maakt het wel makkelijker natuurlijk. Maar misschien kan je een kind dat wat minder experimenteert, wel overtuigen om gehaktballetjes met verstopte groentjes te eten, met een gezonde tomatensaus waar 7 groenten inzitten?

Het eerste recept dat ik probeerde was de veggie gurkha-curry, met zoete aardappel, aubergine, courgette, pastinaak, kikkererwten en tomaten. De groenten worden eerst gemarineerd in een kruidige yoghurtsaus, daarna in de oven gegaard en daarna met de kikkererwten en tomaten nog even gestoofd. We aten het met rijst (witte rijst want ik had me vergist in de winkel!), wat yoghurt, doperwtjes en wat extra koriander uit de diepvries (dus geen frisse groene blaadjes maar toch wel lekker). Het was heerlijk, we misten het vlees helemaal niet. Ik volgde niet helemaal het recept, dochterlief had nog nooit kikkererwten of zoete aardappel gegeten dus voor de zekerheid had ik er enkele favoriete groenten aan toegevoegd (courgette, pastinaak en erwtjes) maar de nieuwelingen vielen ook erg in de smaak. Ze vraagt dat dan zo lief: wat is dat, en dat? En daarna: ik wil nog! Dat is mijn lievelingszinnetje aan tafel, dan weet ik dat ik het goed gedaan heb 🙂 Dus: dat recept wordt een blijvertje! Het is ook wel echt gezond: ik realiseer me bijvoorbeeld net dat er behalve de Bulgaarse yoghurt geen vet aan te pas komt.

Veggie-Gurkha-curry Wekelijkse inspiratie - Jamie Oliver's Super food voor familie en vrienden

Delen:

Wekelijkse inspiratie – From Russia with love: Greetz

Ok, niet from Russia, maar wel with love hoor. Ik stuur of geef graag eens een kaartje, van op vakantie, met verjaardagen, kerstmis, geboortes of huwelijken. Voor sommigen is dat al wat ouderwets maar ik hou persoonlijk heel erg van snail mail. Ik koop ook graag wenskaartjes als souvenir, dan neem ik die mee naar huis, ze gaan in de kaartendoos en als er iets te vieren valt, snuffel ik eens wat ik zou versturen.

Je kan ook heel leuke fotokaarten ontwerpen, dat vind ik ook wel mooi maar eigenlijk heb ik het nog nooit geprobeerd! Toen we van Greetz het voorstel kregen om hun fotokaarten en wenskaarten eens te testen, twijfelden we dan ook niet. Dit is het eerste voorstel waar we als blogsters op in gaan, omdat het gewoon bij ons past en wij er echt kunnen achter staan. Fijn! Zowel Shari als ikzelf proberen dit met plezier uit!

Ik begon met de site wat te verkennen en een MyGreetz account te maken. Dan kan je, naast de gewone eigenschappen van een account, adressen van familie en vrienden opslaan, net als belangrijke data, zoals een verjaardag, huwelijksverjaardag,… Je krijgt dan een mailtje om je eraan te doen denken dat het bijna tijd is om in actie te schieten. Dat vind ik wel handig! Als je je account aanmaakt, krijg je al meteen een mail met een welkomstgeschenkje, gratis verzending!

Ik bestelde een nieuwjaarskaartje, een verjaardagskaartje, een kaartje voor dochterlief van Dora, eentje voor manlief en twee kerstkaartjes. Ik koos bijna alleen voor kaartjes met foto’s, maar er zijn ook gewone wenskaarten, ik vind die van Loesje bijvoorbeeld wel leuk. Op elke kaart kan je vanbinnen je eigen tekst zetten, je bent daar behoorlijk vrij in (kleurtjes, lettertypes), en je hebt keuze uit verschillende formaten kaarten en 7 kleuren enveloppen. Je kan de kaarten rechtstreeks op een door jou gekozen datum verzenden naar een adres, of naar jezelf laten versturen als een pakketje (dat deed ik). De prijzen beginnen bij 1,50 euro voor een enkel kaartje en ongeveer 2,50 voor een dubbele kaart op normaal formaat. Greetz-groene enveloppen zijn gratis 🙂

De integratie met iPhoto liep vlot, dat is niet met elke site het geval, sommige software is duidelijk niet voorzien op samenwerken met Apple. Dus ik was blij dat dat hier geen issue was. Enkel bij het allerlaatste kaartje (het Nieuwjaarskaartje) ging het minder goed, ik kreeg de foto niet correct in het vakje, eigenlijk had ik hem moeten verwijderen en opnieuw beginnen, maar dat heb ik dus niet gedaan. Na een uur foto’s kiezen, kaarten kiezen, nadenken over combinaties had ik het eigenlijk wel gehad 🙂 Je steekt algauw veel tijd in dat soort zaken!

Ik wilde graag een cadeautje meebestellen: er zijn ballonnen, bloemen, cadeautjes zoals bekers, maar ook chocolade (vanaf 6,95 euro) en dat sprak me wel aan. Maar als het warmer is dan 25°C, wordt er geen chocolade verzonden. Onze Indian Summer speelde me dus parten. Anderzijds let Greetz wel mee op mijn lijn op deze manier!

1 dagje te laat werden mijn pakjes geleverd, in knalgroene pakketjes 🙂 Ik ben erg tevreden over de kwaliteit! Dochterlief gaat zo blij zijn met haar Dora-kaart, dat weet ik sowieso.

Greetz-1 Wekelijkse inspiratie - From Russia with love: Greetz Greetz-2 Wekelijkse inspiratie - From Russia with love: Greetz

Het nieuwjaarskaartje dat niet goed wou lukken, was echt wel een miskleuntje… Niet alleen een wit randje maar op de achterkant stond ook nog eens mijn foto van de voorkant. Huh? Wijze les: volgende keer deleten en herbeginnen. Wat ik nu deed: there, I fixed it 😀

Collage-miskleuntje-Greetz Wekelijkse inspiratie - From Russia with love: Greetz

Mijn conclusie:

  • Greetz heeft een heel ruim assortiment kaarten, zowel om zelf te ontwerpen als om zo aan te kopen.
  • De printkwaliteit is meer dan ok, zeker voor de erg redelijke prijzen.
  • Chocolade houdt niet van hittegolven.
  • We hebben echt heel weinig foto’s van onszelf als gezin, gemiddeld 1 of 2 per jaar. Hoe erg is dat! Een photoshoot is blijkbaar eens nodig.
  • Ook een beetje een tech-klutz als ikzelf kan leuke fotokaartjes bestellen zonder al te veel gedoe. Jeej!

Ik ben eens benieuwd wat Shari hiervan zal maken, zij is volgens mij veel beter in zowel fotobewerking en foto’s maken, als in het ontwerpen van kaartjes 🙂

Delen:

Wekelijkse inspiratie: Neil Gaiman – The Sandman

Na lang twijfelen heb ik (al een beetje voor mijn verjaardag eind september) de 2 luxueus uitgegeven omnibussen van The Sandman van Neil Gaiman gekocht, één van mijn allerfavorietste schrijvers, waar ik onlangs nog over schreef. The Sandman is een 75-delige comicreeks van Vertigo (onderdeel van DC Comics, specifiek voor de meer volwassen comics) die liep van 1989 tot 1996 en die als één van de eerste strips op de New York Times Best seller list stond, samen met Maus, Watchmen (die twee staan ook in de boekenkast bij ons) en The Dark Knight returns. Het feit dat een reeks nog steeds herdrukt wordt, wil al wat zeggen, en ik was zo nieuwsgierig naar de stripreeks waar ik al zoveel over gehoord had, dat ik de sprong maar waagde en de investering deed. Het was een beetje nu of nooit: er is momenteel een heel mooie omnibus-editie op de markt – en ik weet heel goed dat boeken een beperkte levensduur hebben. Op is vaak ook echt op, en er is geen garantie dat er een volgende druk komt. Twee zeer lijvige, mooi ingebonden boeken met lederlook, zilverfolie, en zwart op snee, liggen nu dus op een stevig tafeltje te blinken. Om ze te lezen moet ik ze op een kussen op mijn schoot leggen 🙂

sandman-cover Wekelijkse inspiratie: Neil Gaiman - The Sandman

Het hoofdpersonage is Dream (de Sandman in levende lijve), die door mensen opgeroepen en gevangen gezet wordt met een occult ritueel. Hij komt na 70 jaar vrij, neemt wraak op zijn cipiers en probeert zijn koninkrijk te herstellen – niet alleen de fouten die in de afgelopen decennia tijdens zijn afwezigheid gemaakt zijn, maar ook feiten en gewoontes van soms miljoenen jaren terug. Gedurende het verhaal maken we kennis met zijn wereld, en de andere Endless: Destiny, Death, Desire, Despair, Delirium (die ooit Delight was) en Destruction (die zijn taken niet meer opneemt).

De serie begint als een horror-strip , maar verandert geleidelijk aan naar een fantasy-reeks, met veel aandacht voor klassieke en hedendaagse mythologie, één van de sterktes van Neil Gaiman. Er zijn een aantal grotere verhaallijnen, maar ook wel verhalen die meer op zichzelf staan. Zoals dit: Dream bestelt een aantal toneelstukken bij Shakespeare, waaronder (tromgeroffel) A Midsummer Night’s Dream, en hij laat Will’s troep het stuk brengen voor Auberon en Titania, en heel hun hofhouding.

sandman-binnenwerk Wekelijkse inspiratie: Neil Gaiman - The Sandman

Ik heb de eerste kolos uitgelezen en ben begonnen in de tweede, en de reeks bevalt me erg goed! De verhalen bevatten enkel van Neil’s favoriete thema’s en onderwerpen, het is spannend (er zijn mooie dromen maar er zijn ook… nachtmerries…), de tekenstijl is de typisch Amerikaanse comicstijl en die past ook goed bij het verhaal. Dream was in het begin wat hooghartig maar wordt steeds meer menselijk – we zullen zien waar dat heengaat!

Delen:

1 2 3

Paste your AdWords Remarketing code here