Posts Tagged ‘Shari’

De Zoo by night: erop uit met de collega’s

Wij werden dit jaar in de watten (of het stro?) gelegd door De Uil: alle collega’s werden uitgenodigd voor een avondwandeling door de Zoo by night, met een diner erbij. Dat klinkt als een fijne avond, en een wandeling door de ‘Slapende Zoo’ is ook een uitstapje dat je niet zomaar kan doen. Als nachtuilen & owlettes gingen Shari en ik dus met plezier mee!

De Zoo by night

Voor we door de zoo wandelden, kregen we eerst een glaasje en een hapje, op het terras voor de marmeren zaal. Het was een prachtige zomeravond dus zalig om even buiten te staan. De hapjes waren niet traditioneel, er waren gevriesdroogde gekruide champignons, groentenchips, sushi, coquilles,… Ik vind dat wel leuk, eens iets anders dan anders!

ingang-van-de-zoo De Zoo by night: erop uit met de collega's

Receptie-aan-de-zoo De Zoo by night: erop uit met de collega's Receptie-aan-de-zoo-hapje De Zoo by night: erop uit met de collega's

Wandeling door de zoo

Na de receptie en het voorgerechtje wandelden we door de Zoo by night, de meeste dieren lagen wel al in hun nestje, bakje, stro, tram of beddeke. Toch was er nog vanalles te zien en het uurtje was snel om! Het was enkele jaren geleden dat ik in de Zoo van Antwerpen was en het park is al erg veranderd.

rustende-chimpansee De Zoo by night: erop uit met de collega's groot-aquarium De Zoo by night: erop uit met de collega's finding-nemo De Zoo by night: erop uit met de collega's zeehonden De Zoo by night: erop uit met de collega's

Vooral de zeehonden waren nog erg actief! Die zwommen nog flink heen en weer. De chimpansees en het jachtluipaard knipperden loom met hun ogen, die waren al moe 😉 En toen was het tijd voor het hoofdgerecht en dessertje. Vooral dat laatste viel bij mij in de smaak, chocomousse, tiramisu en een aardbeienbavarois. Ondertussen ging de zon onder…

zonsondergang-in-de-zoo De Zoo by night: erop uit met de collega's reuzenrad-van-de-zoo-by-night De Zoo by night: erop uit met de collega's

De Zoo is een heel mooie locatie voor een feest, we hebben een fijne avond gehad. Deze zomer komen we toch nog eens terug om dan echt naar de dieren te kijken! Het zal wel zonder feestelijke bubbels en fijne gerechtjes zijn 🙂

 

 

 

Delen:

Groetjes met Greetz

Een tijdje geleden hebben Johanna en ik kortingscodes gekregen van Greetz. Een aanbieding om te kunnen prutsen met foto’s sla ik natuurlijk nooit af! Fotografie is en blijft één van mijn grootste passies.
20161002_135104-e1476628983566-289x300 Groetjes met GreetzIk heb best al wat ervaring met websites die gepersonaliseerde items verkopen (denk aan: rompertjes, mutsjes en knuffeldoeken met de naam van dochterlief), alsook met software om fotoboeken te maken (je wilt niet weten hoeveel fotoboeken ik al gemaakt heb in mijn leven).
En ik moet zeggen dat de website van Greetz enorm gebruiksvriendelijk is! Voor wie niet zo creatief aangelegd is (of soms een beetje lui is zoals ik), kan men kiezen tussen verschillende voorontwerpen, waar je dan je foto’s aan kan toevoegen. Naast foto’s, kan je ook tekst, versiering (stickers) en zelfs geluiden toevoegen. Bij de geluiden vond ik mijn ding niet, maar de stickers vond ik superleuk! Ook in mijn fotoboeken maak ik altijd gebruik van leuke versieringen. Dat maakt het toch net iets persoonlijker en unieker! Hopelijk komen er in de toekomst nog meer stickers bij, want dit vind ik toch wel een echte meerwaarde aan zo’n website! Wat ik ook heel erg apprecieer is dat je ‘projecten’ lang bewaard worden. Ik moest mijn browser de eerste keer snel afsluiten omdat manlief binnenkwam, en hij de verrassingskaart uiteraard niet mocht zien… 🙂 Een dag later wou ik opnieuw beginnen, met het gedacht dat ik het niet bewaard had, maar alle geüploade foto’s en mijn bewerkte kaarten stonden nog allemaal klaar in mijn account. Superhandig!

20161002_135143-300x169 Groetjes met Greetz

photo_2016-11-01_20-36-30-e1478029178923-300x204 Groetjes met Greetz

Ik heb uiteindelijk een bedankkaartje gemaakt voor de mama, met een lange zelfgeschreven tekst en een paar stickers en foto’s. En ook een verjaardagskaartje voor mijn man (allez mijn lief). Dit kaartje had ik op iets groter formaat laten maken, omdat ik de kaart zo leuk vond. En eigenlijk is het écht niet veel geld voor zo’n mooie fotokaart. Jammer genoeg zijn de kaartjes 2 dagen te laat geleverd, waardoor ik een dagje te laat was om de kaart af te geven op de verjaardag zelf. Dat is dus iets waar ik in het vervolg meer rekening mee zal houden. Maar de jarige was er uiteindelijk wel heel blij mee 🙂
En ook ik ben fan!photo_2016-11-01_20-36-25-e1478029218495-208x300 Groetjes met Greetz

 

 

Delen:

Teambuilding: Wie is De Mol?

Elk jaar trekken we er eens met de collega’s op uit, als teamuitstapje. Meestal is het een geweldige zoektocht naar wat we kunnen doen. Vorig jaar ontsnapten we uit een escape room en dit jaar werd het een stadsspel van TB Events: Wie is de verrader? Het is eigenlijk Wie is de mol? maar dat mochten we niet zeggen 🙂 Het is er alleszins op geïnspireerd… Wij hebben op onze afdeling De Mol (klik om meer te lezen over de TV-serie!) ook met veel plezier gevolgd en besproken, dus we vonden het wel een leuk idee om dit eens na te spelen.

We begonnen goed, met een frisse maar zonnige en droge herfstnamiddag. We kregen voor we vertrokken lekkere croque monsieurs van 2 lieve collega’s die dit last minute hadden bedacht 🙂

croque-1 Teambuilding: Wie is De Mol?

14 uilencollega’s verzamelden in een café op de Sint-Niklase Grote Markt, waar een begeleidster van TB Events op ons wachtte en ons in 2 teams van zeven personen verdeelde, en iedereen kreeg ook een blad waarop stond of je al dan niet de mol was. Het Nederlandse meisje deed erg haar best en was vriendelijk, maar kende helaas de stad niet. Wij verwachtten opdrachten op en rond de Grote Markt maar er werd in het GPS-spel van ons verwacht dat we een kleine 4 kilometer aflegden in 20 minuten (en het andere team zelfs nog een langere afstand want wij hadden in een vorige ronde de korte route gewonnen). Dat werd al gauw meer dan een uur want op een echte sportieve prestatie waren we niet gekleed en we hadden al een hele dag gewerkt, en we moesten ook nog echt onze weg zoeken dus vlot doorjoggen was er zeker niet bij. Daarna volgde nog een ronde ‘creatieve foto’ maken, en een ronde aanwijzingen geven aan een geblinddoekte collega, waar Shari vriend en vijand verbaasde door zo blind als een mol razendsnel 2 tennisballen te pakken te krijgen! Tussendoor moesten we verschillende keren op kaartjes noteren wie we verdachten van ons te saboteren.

We amuseerden ons wel goed, veel gelopen en veel gelachen, maar de laatste GPS-ronde hebben beide teams wel eigenlijk laten vallen. De GPS-coördinaten leidden ons weer naar 3 punten die erg ver lagen, en onze tijd was sowieso bijna op. De vragen waren volledig google-baar en vroegen niet om fotografisch bewijs dus zijn we dan maar gewoon naar binnen gegaan om het finalespel te spelen. Ik had alleszins niet door wie onze mol was 🙂 Ik vind zelf dat dit eigenlijk ook niet zo belangrijk was, maar het is wel leuk dat je elkaar ‘verdenkt’ en er mee kan lachen tijdens het spel. Achteraf kregen we een link met de foto’s, want elk team kreeg naast een GPS ook een klein fototoestelletje. De kwaliteit is niet denderend maar ’t is toch leuk als herinnering. Ik maakte ook zelf nog een paar foto’s 😉

13-10-2016-wie-ontdekt-de-verrader-2 Teambuilding: Wie is De Mol?

Lopen! Race tegen de tijd!

Sint-Niklaas Teambuilding: Wie is De Mol?

Een voorbode van onze beloning aan het einde van de avond

13-10-2016-wie-ontdekt-de-verrader-19 Teambuilding: Wie is De Mol? 13-10-2016-wie-ontdekt-de-verrader-29 Teambuilding: Wie is De Mol?

Afsluiten deden we in schoonheid bij Foubert, wereldbekend in het Waasland, met een lekker dessertje, dat hadden we wel verdiend na een avondje rondrennen in Sint Niklaas 🙂

Foubert Teambuilding: Wie is De Mol?

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

En toen was er een baby

3 mei 2016 – 20u00 : we lagen rustig in de zetel een beetje tv te kijken, toen ik plots wat krampen kreeg in de buik. Weer wat voorweeën dacht ik. Dat had ik al vaker gehad de laatste weken. Ze zeggen altijd dat je het wel zal weten eens het zover is (niet dus!). Dus ik maakte me er niet druk om.

Manlief was toch iets bezorgder, en wou naar het ziekenhuis vertrekken. “Het zal wel vals alarm zijn”, zei ik. Dus we blijven nog enkele uurtjes thuis. Maar om middernacht zijn we dan toch vertrokken richting Spoed, en jawel, het zou voor die dag zijn!

Vele uren later (21uur later om precies te zijn), was het dan eindelijk zover. Myra werd geboren op 4 mei (jawel, op Star Wars Day voor de nerds onder ons 🙂 ).
Met haar 52 cm en 3,4 kg een vrij gemiddelde baby, maar wel de allermooiste die ik ooit gezien heb!

IMG_6687-300x200 En toen was er een babyEen foto van dag 2 in het ziekenhuis. Ondertussen had ze ook het hart van de vroedvrouwen gestolen met haar rosse haren. Kissed by fire. Blijkbaar is dat zeer uniek op de Materniteit. Bij deze wil ik ook een dikke dankjewel zeggen aan alle vroedvrouwen. Ik weet niet wat ik zonder hen zou gedaan hebben die eerste dagen. Zij verdienen veel meer dan gewoon een schouderklopje. Wat een Supervrouwen! En voordat mijn lief zich achteruit gestoken voelt: ja, ook jij bent een Superman en een Superpapa! That goes without saying…

IMG_6585-300x200 En toen was er een babyKomaan, wie smelt er nu niet voor haar bolle wangetjes, de glimlach op haar gezicht en de gekke bekken die ze constant trekt? En ja hoor, ze is ook even braaf als dat ze eruit ziet. Wenen doet ze bijna nooit, of ze moet al erg veel honger of krampjes hebben. We mogen onze handjes kussen met zo’n baby.

Het thuiskomen was een zeer raar moment. Plots sta je daar samen met je man en een baby in je armen. En wat nu? Het antwoord kwam al snel : het kind moet zoveel mogelijk vertroeteld worden, dat is wel duidelijk. Vaak staan we beide naast het park te kijken hoe ze slaapt. “Wij hebben dat gemaakt”, zeggen we dan gelukzalig en trots tegen elkaar 🙂

423710995_21367-e1464689244802-300x206 En toen was er een babyOok Meeko was enorm geïnteresseerd. Wat is dat kleine ding daar in het park? Als Myra op mijn schoot ligt, wilt Meeko er steevast naast liggen. En als zij dan al eens wat weent, dan miauwt Meeko gewoon luidkeels mee. Die 2 gaan overeenkomen, denk ik.

 

 

Deze zaterdag is ons meisje al 1 maand oud. Wat vliegt de tijd! Time flies when you’re having fun. En ook als je oververmoeid bent, en 2 dutjes doet op een dag 🙂

IMG_6866-300x200 En toen was er een baby

Delen:

Happy birthday to us! Two Owlettes bestaat 1 jaar

Op 11 mei 2015 schreven Shari en ik onze eerste blogpost, over onze teambuilding-uitstap. We zijn nu een jaar verder (en bezig met het organiseren van onze volgende uitstap!). Even een terugblik…

two_owlettes_groen_en_roze Happy birthday to us! Two Owlettes bestaat 1 jaar

  • Het bloggen bevalt me prima. Samen hebben we al meer dan 120 artikels geschreven, over vanalles en nog wat. Een mooi gemiddelde van 10 per maand! Ik, Johanna, ben de iets actievere schrijfster 🙂 Ik merk dat ik het bloggen wel vaak in mijn achterhoofd hou. Als ik iets knutsel, iets opzoek op Pinterest, een uitstap doe, denk ik vaak: oh, leuk voor op de blog!
  • Shari werd zwanger, haar uitgerekende bevallingsdatum is 11 mei 2016. Precies één jaar na de geboorte van onze blog 🙂
  • Ik trad toe tot de Naait Club en ik schrik zelf van de vooruitgang die ik geboekt heb: van rokjes met boordstof tot kleedjes met blinde ritsen, paspel en knoopsgaten.
  • In diezelfde Naait Club leerde ik een heleboel nieuwe vriendinnen kennen, waar ik ook al een heel fijn Naait Club-weekend mee beleefde!
  • Ik werd vrijwilliger bij Femma, waar we allerhande creatieve workshops organiseren en volgen. Dankbare blog-onderwerpen 🙂
  • De populairste zoekterm is alles wat te maken heeft met de bernadettevest. Mijn zelf uitgeschreven patroon is een bescheiden hitje en de artikels over het bernadetteke worden bijna een half jaar na datum nog dagelijks gelezen!
  • We deden mee met #Boostyourpositivity, de blog-coöp van Danone. Elke week een opdracht, het is een fijne manier van bloggen en zeker om eens buiten je gewone onderwerpen te treden. Volgende keer doe ik zeker weer mee èn probeer ik naar de date erna te gaan!
  • Via het bloggen leerde ik ook nieuwe blogs kennen, met daarachter fijne mensen: Joyce van Huizeke Sluizeken, Liese van Shout your heart out, Nele van Mama Expert, Liesbet van Zwart Raafje, Inge van La vie en Mama, Brighid (prachtige naam!) van B-Naais, Saar van Resaarcle, en nog vele vele anderen!. Er begonnen ook nog een paar vriendinnen te bloggen: Wendy van Noxeema, Ruth van Sproetesnoet en Kaat van Huis in de rij. Join the club, ladies!

Wij bloggen dus lekker verder, benieuwd waar we volgend jaar staan!

image Happy birthday to us! Two Owlettes bestaat 1 jaar

 

Delen:

Internationale Dag van de Slaap – Hoera!

De Internationale Dag van de Slaap wordt traditioneel (nuja, sinds een paar jaar) gehouden op de laatste vrijdag voordat de lente begint – vandaag dus!
Komt dat goed uit dat ik net een dagje verlof heb genomen 🙂 Dit wordt dus een luie dag vol dutjes (en een beetje lezen in het geweldige boek van Mama Baas). Beide geen overbodige luxe voor een mommy-to-be in haar laatste trimester.

2016-03-18-09.39.28-300x243 Internationale Dag van de Slaap - Hoera!

Delen:

De buiken op een rij

Al van in het begin van de zwangerschap zijn wij (redelijk) consistent foto’s beginnen nemen van mijn buik. Het leek ons wel leuk om een overzicht te hebben van hoe snel zo’n buikje eigenlijk kan groeien.

Ik ben nu 30 weken ver, dus er zijn al heel wat foto’s genomen. Helaas niet allemaal even flatterend (aiai), en hier en daar missen we een weekje. Maar toch leuk om de evolutie eens te zien! Ik zet de foto’s hier even op een rijtje 😉

Week 7 – 8 – 10 : beginnend bij een ontspannende vakantie in het zonnige Marmaris tot een weekje in het ziekenhuis voor mijn appendix.

BeFunky-Collage1-300x186 De buiken op een rij

Week 11 – 12 – 14 : we kunnen er gelukkig nog om lachen! Er begint zich stilaan een klein buikje te vormen. Ik heb geen last van misselijkheid, dus na de revalidatie kan ik er volop van genieten.

BeFunky-Collage2-300x186 De buiken op een rij

Week 16 – 17 – 18 : in deze weken kwamen we het geslacht te weten en werden de bubbeltjes in de buik echte stampjes.

BeFunky-Collage3-300x186 De buiken op een rij

Week 19 – 20 – 21 : in zeer losse kleren valt het nog een klein beetje te verbergen, maar toch niet erg lang meer. Kerstmis vieren we voor het eerst met ons 3!

BeFunky-Collage4-300x186 De buiken op een rij

Week 22 – 23 – 24 : de feestdagen zijn vermoeiend, en ook lachen naar de camera is soms een hele opgave 🙂 Maar de buik valt nu echt niet meer weg te steken.

BeFunky-Collage5-300x186 De buiken op een rij

Week 25 – 26 – 27 : Al 7 kilo zwaarder, maar gelukkig zit dat zo goed als allemaal in de buik. De kinesist krijgt nu wekelijks een bezoekje van mij voor mijn bekken- en rugklachten (zwanger zijn is geen ziekte zeggen ze dan!).

BeFunky-Collage6-300x186 De buiken op een rij

Week 28 – 29 – 30 : het laatste trimester is ondertussen gestart en stiekem beginnen we toch wat af te tellen naar mei.. Nog een goeie 2 maanden te gaan. Als mijn buik tegen dan nog niet ontploft is tenminste 😉

BeFunky-Collage7-300x186 De buiken op een rij

Delen:

Mommy-to-be

Terwijl Johanna er vrolijk op los blogt, is het al een tijdje zeer stil geweest langs mijn kant. Er zijn nochtans zoveel life changing dingen gebeurd in mijn leven de laatste maanden. En het wordt misschien eens tijd om die te delen met de wereld :-).

20160208_174929-e1454950417868-300x186 Mommy-to-be

Laten we meteen met de deur in huis vallen: deze owlette is ondertussen 27 weken zwanger! Verbergen kan ik het al lang niet meer, die buik wordt alsmaar ronder en ronder. Wat een hemels gevoel! (Nuja, als je de bekkeninstabiliteit en de rugpijn even wegdenkt… ;-))
Mijn familie, vrienden en collega’s weten het natuurlijk al een hele tijd, maar die knagende onzekerheid (zal alles wel goed blijven gaan?) woog iets teveel op me om het zomaar in een blogpost te gieten. Het is tot hiertoe dan ook niet zonder slag of stoot gegaan…

Bij deze zou ik graag een groot taboe doorbreken. Toen mijn vriend en ik besloten om te proberen voor een kindje, was het eigenlijk zeer snel prijs. Na nog geen 3 maanden hadden we al de eerste positieve zwangerschapstest! Jammer genoeg was het geluk van korte duur, want op 6 weken verloren we ons eerste kindje. We bleven achter met een leeg gevoel, ik had gefaald. Wat had ik mis gedaan? Niets natuurlijk, het is de natuur.. gewoon pech hebben. Rationeel weet je dat wel, maar emotioneel… Tot op de dag van vandaag heb ik het moeilijk als ik eraan terug denk. En het zal ook altijd ons ‘eerste’ kindje blijven. Ookal hebben we niet lang moeten wachten op ons nieuw wondertje.

Twee maanden later werd ik uit het dal gehaald door een volgende positieve zwangerschapstest. Maar met alle logische twijfels tot gevolg. Zullen we het weer meemaken? Zal alles wel goed gaan deze keer?
Mensen zeggen steeds dat de kritische periode voorbij is eens je de 12 weken passeert. Nu zelfs die eerste 12 weken zaten vol avontuur (spoiler : gelukkig met een goede afloop).
Toen ik 8 weken ver was, werd ik ’s nachts wakker met hevige (maar echt hevige!) buikpijn. Manlief bracht me ’s morgens meteen naar de spoed. We zaten beide met een klein hartje.. het zal toch niet weer gebeurd zijn? Vele uren later kwam het verdict: de appendix stond op springen. Ik moest meteen geopereerd worden. Ik denk dat ze op ’t spoed nog nooit iemand zo gelukkig hebben gezien met de boodschap dat er moest geopereerd worden. Het enige dat door mijn hoofd ging was ‘het is MAAR een appendix’. Zolang alles maar goed gaat met het kleintje. Natuurlijk was de operatie niet zonder risico’s. Ik moest dan ook onder volledige verdoving gebracht worden voor de kijkoperatie. De kans was zeer reëel dat er toch nog iets fout zou lopen. Maar de baby had tenminste nog een kans 🙂

20150929_162025-e1454950038116-300x214 Mommy-to-beÉén operatie later, één appendix minder, en dan de allereerste echo: een kloppend hartje!!
Een maand lang moest ik thuis revalideren van de operatie, en werden ik en de baby extra gemonitord. Maar alles was piekfijn in orde met ons tweetjes (en met de papa ook natuurlijk).

 

En hier zijn we dan: 27 weken ver. Kerngezond en dolgelukkig.

IMG_5887-e1454951059340-254x300 Mommy-to-be

 

Delen:

FACTS – comic sci fi en anime

Voor wie FACTS nog niet kent : dit is de grootste en meest bekende Comic Con van de hele Benelux. De laatste jaren gaat het steeds door in Flanders Expo in Gent. En met zijn honderden standhouders, tientallen artiesten en acteurs en zelfs een Cosplay-wedstrijd is het een echt fenomeen geworden in België en ver daarbuiten.

Mijn jaarlijkse afspraak op het FACTS-weekend is begonnen toen mijn nerdy broer besloot om mij eens mee te nemen naar de beurs omdat ‘het echt wel iets voor mij zou zijn’. Het is ondertussen al vele jaren geleden (want het was toen nog in het ICC in Gent), maar die eerste keer had zo een blijvende indruk nagelaten op mij! Hoe leuk was dat seg! Zoveel geeky spullen en gelijkgestemde mensen bij elkaar. Ik voelde me er al snel thuis.

Ook dit jaar stond ik weer paraat om te gaan snuisteren tussen de kraampjes en een glimp op te vangen van enkele beroemdheden. Nochtans echt veel koop ik nooit op die standjes (de meeste coole dingen zijn toch echt wel een beetje duur..), maar toch vind ik het geweldig. Om jullie een idee te geven hoe het eruit ziet, heb ik enkele foto’s verzameld van de laatste jaren : een paar sfeerfoto’s van de beurs zelf, en een paar foto’s van nerdy ‘celebs’ die echt wel een indruk op mij hebben nagelaten.

De hoofdzaal ziet er zo uit (onder). Jammer genoeg wordt de beurs wel elk jaar populairder en dus drukker.

1271235_10201883235378322_1047349284_o-300x200 FACTS - comic sci fi en anime

Naast de vele merchandising kraampjes, staat de hele beurs ook vol met scifi en fantasy-elementen uit films en tv-series. r2d2 en Jabba The Hutt uit Star Wars, de troon van Game of Thrones, de poort van Jurassic Park/World, de enige echte Star Gate, de ‘Don’t Open Dead Inside’-deur van The Walking Dead, de auto van the A-Team, en ga zo maar door.

312863_2509385089746_575683854_n-300x200 FACTS - comic sci fi en anime  20150926_134413-300x169 FACTS - comic sci fi en anime664560_4570212609146_854869526_o-e1443772072611-223x300 FACTS - comic sci fi en anime 20150926_131302-e1443772099918-186x300 FACTS - comic sci fi en anime

Ik heb nog aan niet veel acteurs geld gegeven voor een handtekening of een foto, maar in de loop der jaren zijn er toch enkele geweest bij wie ik stond te popelen voor een ontmoeting!

Eerst en vooral : Charles Dance! Tywin -papa- Lannister uit Game of Thrones. Wat een geweldige acteur die zijn personage zo perfect vertolkt heeft. Ik moest en zou een handtekening hebben in mijn boek ‘Een storm van Zwaarden’, op de bladzijde waar Tywin op legendarische wijze het leven liet. RIP Tywin!

1933170_4570207929029_1728471494_o-300x200 FACTS - comic sci fi en anime54430_4570217329264_84130280_o-300x200 FACTS - comic sci fi en anime

Op een mooie nr 2 : Norman Reedus. Tegenwoordig vooral bekend als Daryl Dixen uit de televisieserie The Walking Dead, maar eveneens als Murphy MacManus uit The Boondock Saints. Doesn’t ring a bell? Zet het dan maar eens op jullie to-see-lijstje!
De foto van ons twee (drie eigenlijk, want één van mijn beste vriendinnen staat mee op de foto) ga ik jullie besparen wegens niet zo flatterend. Maar ik kan jullie geruststellen dat er goed geknuffeld werd tijdens die photoshoot 😉 Al denk ik dat meneer Reedus een kleine kater had van de nacht ervoor (blijkbaar was hij gaan feesten in de Charlatan in Gent… Had ik dat maar op voorhand geweten!).

334750_4570201888878_1194604245_o-300x200 FACTS - comic sci fi en anime

Numero tres : Manu Bennett! Als de spierbundel Crixus in Spartacus heeft hij vele vrouwenharten veroverd. Iets minder herkenbaar, maar wel heel erg imposant was zijn rol als Azog in The Hobbit-films (de grote, bleke opper-Orc die jaagt op de dwergen). Vorig jaar kon je hem ook bewonderen als Slade Wilson/Deathstroke in de serie Arrow.
Ook hier alweer een niet zo’n flatterende foto van ons twee (waarom krijg ik zoveel zenuwen bij mijn filmhelden?). Dus bij deze foto op zijn standje :

1400172_10201883240658454_1961893297_o-300x200 FACTS - comic sci fi en anime

De vierde celeb is niet iemand die ik persoonlijk ontmoet heb, maar waar ik toch een mooie herinnering aan overhoud. In 2003 kon ik niet aanwezig zijn op de beurs, en toen kwam net John Rhys-Davies signeren. Ik ben altijd al een gigantische fan geweest van Lord of The Rings, en nu kon ik de altijd grappige Gimli – Son of Gloin – niet ontmoeten. Triestig! MAAR, ware het niet dat ik een geweldige broer heb die toen voor mij het LotR-boek gekocht had en het heeft laten signeren door John Rhys-Davies! Nog steeds één van de beste kerstcadeaus aller tijden.
12 jaar later kwam hij nog eens naar FACTS. Nog eens een handtekening vragen was een beetje absurd, maar ik heb hem toch een tijdje staan bewonderen vanop afstand. Respect!20150926_123512-e1443771862814-279x300 FACTS - comic sci fi en anime

Delen:

1 2 3

Paste your AdWords Remarketing code here