Wie is De Mol?

Razend spannend vind ik het, het nieuwe seizoen van De Mol is begonnen! Vorig jaar heb ik ook trouw verslag uitgebracht maar bleek ik geen echt goede mollenjager te zijn 🙂

Gilles de Coster reist met zijn groep vrienden (zou hij het weer elke keer zeggen, zoals vorig jaar?) naar Zuid Afrika. Een prachtig land! Maar… Jy moet niemand vertrou nie!

Ik las al een prachtige review bij Kris van Kool Family. Zij heeft een wetenschappelijk systeem met een puntentelling op poten gezet! Respect! Dat ga ik niet doen… ik kijk ook maar één keer naar elke aflevering en mis toch altijd een boel tips. Puur op intuïtie dus! Deze week heb ik het zowel over de eerste als de tweede aflevering.

De eerste aflevering

De aflevering startte met de auto’s die naar de luchthaven reden. Maarrrr! Er is een auto teveel… En natuurlijk kunnen er niet zomaar 11 deelnemers mee. De eerste opdracht is dus een feit: een moreel dilemma. Er zal een minuut afgeteld worden waarbinnen er op een knop gedrukt kan worden. Als niemand afdrukt, mogen ze alle elf mee en verdienen ze hun eerste euro’s. Vanaf het moment dat één iemand afdrukt, verandert de situatie: de 5 snelste drukkers mogen mee, de anderen zullen er om moeten strijden en er blijft sowieso iemand thuis. Vooraleer er al dan niet gedrukt wordt, mogen de deelnemers even praten en kennismaken met de deelnemers in de auto’s naast hen. Daarna is het tijd voor het spel. Er drukken 6 mensen af (Davey, Eline, Jolien, Marzena, Robin en Sam), en 5 niet (Annelies, Bertrand, Bouba, Hans en Jessica). Zou de mol gedrukt hebben of niet? Ik denk van wel, dan gaat er geen geld in de pot. Na een afvalronde met vragen over de beroepen van de kandidaten moet Hans, de professor, thuisblijven. Ik denk dat deze opdracht ons leert wie de ‘hardere’ players zijn, en wie de meer goedaardige. Zou ik zelf gedrukt hebben? Ik denk van wel, het is tenslotte De Mol he. Maar mezelf kennende, wel te laat om bij de eerste vijf te zijn, omdat ik zou twijfelen. Zoiets ligt niet echt in mijn aard 🙂

Tien deelnemers vliegen dus naar Zuid Afrika, en leren elkaar al wat beter kennen, net als wij.De volgende dag is de tweede opdracht. 2 deelnemers moeten 27 kilometer lopen op een moeilijk parcours: hiervoor worden Bertrand (‘Ik heb al de Spartacus Run gelopen!’) en Robin aangeduid. Ze kunnen afgelost worden door andere duo’s als die hun opdracht kunnen vervullen: Annelies en Eline moeten 5 vragen achter elkaar kiezen, en juist beantwoorden (de mozarella di buffala-vraag wordt niet gekozen door Annelies, en Eline weet de Oostkantons niet te plaatsen aan de juiste kant van het land). Bouba en Sam moeten een evenwichtsproef doen (mij lijkt het alsof ze beiden hun best doen), Davey en Jessica zijn gloeiend aaneengeklonken en raken niet uit de knoop, en Marzena en Jolien mogen de bagage van alle deelnemers openen en opnieuw inpakken minus X kilogram (lijkt me vooral een interessante opdracht om veel te weten te komen over je medespelers!). Uiteindelijk lossen Sam, Bouba, Marzena en Jolien de twee originele lopers af. Bertrands gestoef over de Spartacus-run bleek moeilijk om te zetten in goed resultaat, Robin kan dit heel moeilijk verdragen maar kiest in mijn ogen absoluut de foute woorden om hem aan te moedigen. Maar hij loopt wel door. Beiden maken zich dus verdacht. Ook Sam houdt het echt niet lang vol, en dat is onverwacht – en dus ook minder te betrouwen? Jolien houdt ook niet lang vol – zij heeft echter ook niet beweerd dat ze een goede loper zou zijn.De opdracht lukt – de lopers zijn binnen de tijd over de finish! Het eerste geld is binnen.

De volgende dag brengt de derde opdracht. Er worden weer duo’s gevormd – telkens iemand die graag een bungee-jumpvariant wil doen, en iemand die dit niet wil. Als iedereen de leap of faith neemt, komt er weer geld in het laatje. Om te bepalen wie aan welke kant komt te zitten, wordt er aan elk duo een vraag gesteld over een andere deelnemer. Iedereen laat zich vallen! K€tching k€tching 🙂

Jessica valt af – en Hans blijkt toch mee naar Zuid Afrika gekomen te zijn! Een verstekeling! Euh – mollenwerk of niet?

Tijd om de kandidaten eens te overlopen, ik ga ze rangschikken van niet verdacht naar wel verdacht:

  • Ik vind Bouba sympathiek, en hij lijkt me gewoon niet echt een saboteur.
  • Jessica springt, ook al heeft ze zoveel schrik.
  • Marzena lijkt me een echte harde speler – niet zozeer een mol?
  • Jolien liep niet zo goed maar had dat ook niet als haar troef genoemd, ze heeft niet gedrukt.
  • Annelies: vreemde vragenkeuze.
  • Eline: Oostkantons, anyone?
  • Bertrand heeft niet gedrukt, maar wel gestoeft over zijn loopcapaciteiten.
  • Sams lopen viel echt tegen, maar zijn evenwicht is erg goed – hij heeft wel gedrukt.
  • Davey lijkt me een echte hipster, maar hij laat zeker niet het achterste van zijn tong zien – verdacht. Hij zit wel echt in met het afvallen van Jessica nadat ze 2 opdrachten samen deden. Schuldgevoel?
  • Robin heeft gedrukt, goed gelopen maar probeerde Bertrand eerder te ontmoedigen dan aan te vuren.
  • Hans – hors catégorie want buiten het feit dat hij toch meegekomen is, weten we nog niet veel over hem.

De tweede aflevering

Bij de eerste opdracht mochten de spelers een hop-on, hop-offbus op. Bij 4 bezienswaardigheden mochten er telkens enkele kandidaten af om een opdracht te doen, binnen de 20 minuten moesten ze die afwerken zodat ze op de volgende bus konden stappen. Op die bus zat Hans in zijn verse molboekje te studeren… Bij de opdrachten kon er om geld of pasvragen gespeeld worden. Als de opdracht mislukte, ging het geld verloren, maar de pasvragen gingen naar Hans. Annelies en Bertrand maakten een rommeltje van het aanvullen van liedjes (bewust?), Sam en Bouba telden niet het juiste aantal vissen: maar liefst 4 pasvragen voor Hans! De andere teams speelden voor geld: Eline, Davey en Marzena waren net te laat (echt nèt te laat – mollenwerk?) aan de bus en Jolien en Robin konden de diamanten niet juist rangschikken. Daarna werd de groep herenigd, er ontstond wat commotie over de terugkeer van Hans maar ook over het feit dat 2 teams voor de pasvragen gekozen hadden, wat ik ook wel verdacht vond. Hans moest meteen de vragenronde spelen en blijft in het spel!

De tweede opdracht, de dag erna, was een escape game voor het grootste deel van het team. Ik vond deze opdracht echt heel goed opgezet: de kandidaten zijn verdeeld over een terrein, sommigen zitten opgesloten. Het doel is op een knop duwen in de leeuwenkooi, de leeuw moet dus naar een andere kooi maar daar moet eerst een geitje uit bevrijd worden. Het is dus een spel van sleutels verzamelen en codes kraken. Erg leuk! Het lukt net op tijd en 3000€ komt erbij in de pot. Er zijn wel wat flaters begaan, het hok van Robin was gewoon open en er zat ook geen echt beest bij hem. Dat had veel sneller achterhaald kunnen worden! Maar goed, de mol (als hij hierbij zat) heeft niet kunnen saboteren. Ondertussen studeren Annelies, Sam en Eline een gospellied in. Ze zullen met een koor moeten zingen en mogen niet ontmaskerd worden door geblinddoekte juryleden. Annelies vergeet haar tekst en Eline valt ook door de mand (ze werd trouwens wat tegen haar zin gerecruteerd door Annelies!), maar Sam, die het meeste geld op zijn naam had, houdt de juiste toon aan en verdient 1500€ voor het team.

Die avond moeten er 2 kandidaten af. Dat zijn Jolien en Bouba (‘Het leven is geen ponykamp’). Jammer, ik vond Bouba zo’n leuke kandidaat! Maar ik had wel gelijk dat ik hem niet verdacht vond 🙂 Hoe zit het met de rest?

Ik rangschik de kandidaten weer van (voor mij) minder verdacht tot heel verdacht 🙂

  • Marzena bevestigt dat ze echt speelt om te winnen. Ze is er eerlijk over dat ze Hans liever niet zag komen.
  • Eline had geen zelfvertrouwen over haar zangkunsten, en ze had ook gelijk.
  • Robin levert veel kritiek op iedereen maar toch zie ik hem niet als mol.
  • Davey profileert zich niet zo erg. Hij wou wel een juist antwoord van Eline claimen!
  • Sam ging voor de pasvragen, kan niet goed tellen, en ik onthou ook het slechte lopen van de eerste aflevering.
  • Annelies zat in 2 muziekopdrachten en faalde in beide. Woorden vergeten is natuurlijk wel makkelijk als sabotage… Ze koos ook voor de pasvragen. Als ze een leerkracht is, kan ze dan eigenlijk wel verlof nemen in november, zomaar? Dat heb ik gecheckt en als leerkracht mag je vragen om onbetaald verlof te nemen. dan moet de motivatie al zeer groot zijn, want er is 90% kans dat je met lege handen naar huis gaat! Dit is voor mij wel een punt dat tot nadenken stemt.
  • Hans rolt wel vlot door de eliminaties zonder de eerste dagen meegemaakt te hebben! Hij heeft ook aan het open slot staan prutsen. En gewoon het feit dat hij herrijst… Zoals een mol een molshoop omhoogduwt 😉
  • Bertrand ging voor de pasvragen, knoeide erg met de muziekvragen, had ruzie met het aapje… Samen met wat gebeurde in de eerste aflevering blijft hij voorlopig mijn mol-kandidaat! Maar misschien wordt hij wel heel erg geframed door de beeldmontage?

Spannend!! Volgende week weer een aflevering 🙂

 

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Home-made Granola

Ik eet ’s ochtends doordeweeks altijd muesli met yoghurt, maar tot nu toe kocht ik die muesli steeds. Shame on me, ik weet het! Op één of andere manier kwam ik er maar niet toe om dit zelf te maken, ook al zag ik van vriendinnen en op social media en blogs dat dit best haalbaar was. Uiteindelijk trokken de receptjes van Ma vie en vert me over de streep. Dankjewel daarvoor 🙂 Ze heeft veel verschillende receptjes en bereidingswijzen op haar blog, allen daarheen zou ik zeggen.

Ik maakte granola op het fornuis op de volgende manier:

  • Ik verwarmde 3 eetlepels arachide-olie en 3 eetlepels heerlijke, aromatische golden syrup (rietsuikersiroop) in een ruime pan. Ik kocht ook de befaamde kokosbloesemsuiker, om daarna, bij het openen van de verpakking, tot de ontdekking te komen dat ik jaren geleden al een pakje palmsuiker kocht bij de Chinese supermarkt. Dat is dus hetzelfde. Ik was een trendsetter zonder het te weten!
  • Toen de olie en siroop goed vermengd waren, deed ik er ongeveer 400 gram havermout bij (geen instant of vermalen havermout, de volle, herkenbare platte granen), samen met een dikke handvol gebroken pecannoten. Dit bakte ik op een gemiddeld vuurtje tot alles lekker bedekt was met olie en siroop, en wat bruiner begon te worden. Je kon ook horen tijdens het roeren dat de havermoutvlokken krokanter werden. En het rook zalig 🙂
  • Toen liet ik alles afkoelen, roerde het los en mengde er een klein handjevol geraspte kokos onder, en een zakje fondant chocoladedruppels.

Ik vertel niets nieuws waarschijnlijk, als ik zeg hoe lekker dit wel niet is!

Als deze portie op is, maak ik gewoon een verse portie. De mogelijkheden zijn eindeloos!

Delen:

Valentijnsknutselen: Papier marmeren

Valentijn staat voor de deur 🙂 Je bent er voor of je bent er niet voor, maar ik vind het wel leuk om met de kleuter des huizes iets te knutselen voor de belangrijkste man in ons leven: mijn man en haar papa. Ik zag op Pinterest een fijne knutseltechniek die ik graag eens wou uittesten: papier marmeren met scheerschuim. Marmer is helemaal hip & happening!

Ik kocht in de supermarkt het goedkoopste scheerschuim dat ik vond, knipte samen met dochterlief kaartjes stevig papier uit (vandaar de beetje grappige vormen) en spoot een mooie laag scheerschuim in een ovenschaal. Daar druppelde ik inkt op en dochterlief mocht dan met een satéstokje wat roeren voor een marmereffect.

Daarna legden we er een kaartje op en tilden we het weer op. Op dit moment dacht ik: nu gaat er zo’n vage marmerprint op dat kaartje staan, maar als je het scheerschuim dan met een lat wegschraapt zie je prachtige fijne marmermotieven! Carrara, here we come, met onze faux-marbre. Ware het niet dat ik paarse en rode inkt had gebruikt, ik kon er zo een schouw mee beplakken. Ik was zeer verrast!

Ik liet de kaartjes tussen een dik boek plat worden. De dag erna kleefde ik telkens twee kaarten op elkaar, tekende er harten op en liet dochterlief die uitknippen en ik gaf haar ook de perforator om er een gaatje in te knippen. We hebben veel papier, en we gaven al twee hartjes aan de juffen van haar klas 🙂 Dit is echt een heel leuke en makkelijke techniek. Tip die je gratis van me meekrijgt: met echte inkt gaat de inkt niet zo makkelijk van je vingers, en je hebt sowieso inkt aan je vingers. FYI hé 😉 Volgende keer probeer ik het met druppels waterverf.

 

Save

Save

Delen:

Het kleine scherm

Een paar TV-tips 🙂 waar keken we de afgelopen tijd zoal naar?

The 100

Een scifi-serie die in het begin erg young adult-ig aandeed, maar in het tweede en derde seizoen al veel minder. Een nucleaire ramp heeft de aarde onbewoonbaar gemaakt. Een aantal mensen was op dat moment aanwezig in ruimtestations rond de aarde. Ze voegden zich samen en wilden zo lang mogelijk overleven, maar met een eindige voorraad voeding, gereedschap, water en lucht is dat sowieso maar beperkt mogelijk. Als test sturen ze na een eeuw 100 onwetende jeugdige criminelen in een dropship naar de aarde. Lo and behold, die lijkt behoorlijk bewoonbaar en er zijn dus ook nog mensen. En dan begint het verhaal van overleven, communiceren, achter de redenen en verhalen zien te komen hoe, wat, waar en waarom. Overleven kan op meerdere manieren en die worden allemaal onderzocht. Helemaal niet slecht, zeker gezien het uitgangspunt dat nogal gemakkelijk tot een voorspelbaar verhaal zou kunnen leiden. Ik hou ook wel van de stijl van costume design en set building, er is werk van gemaakt. Deze reeks bekeken we via Netflix.

De reeks is gebaseerd op boeken van Kass Morgan. Ik las op Goodreads wat korte inhouden en blijkbaar is de TV-serie toch heel anders dan de boeken, dus misschien lees ik ze wel eens…

The OA

Nog een Netflix-serie: een heel erg rare, je moet wel wat van conceptuele dans houden 🙂 Een jonge vrouw is na jarenlange vermissing opeens weer opgedoken. Haar adoptieouders halen haar op en proberen haar te beschermen tegen anderen en tegen zichzelf. Wat is er gebeurd tijdens haar afwezigheid? Ze vormt een kleine, vreemd samengestelde groep rond zich en vertelt hen haar levensverhaal. Ze is als kind bijna gestorven toen haar schoolbus van een brug reed en dit veranderde haar hele leven. Ze leert haar gezelschap ook een bizarre dans, en wil hen inschakelen voor haar missie. De eerste aflevering is heel erg vreemd, dan dacht ik echt: dit is toch niets voor mij. Maar ik wou toch weten hoe het verder ging, en ik ben toch blij dat we doorgezet hebben. Je leeft uiteindelijk toch erg mee met OA, haar groep metgezellen en haar verhaal.

Reizen Waes

Tom Waes gaat weer op reis. De vorige series bleven me bij omdat hij echt ging voor de niet-traditionele, vrij omstreden landen. Noord-Korea, Bhutan, Iran,… Er was een aspect cultuurshock en ook vaak controverse en maatschappijkritiek. Na een aflevering had je niet het gevoel dat je naar een promofilmpje had gekeken. Na de aflevering van Sierra Leone had ik dat gevoel wel een beetje: het is echt een mooi land, ze zijn uit de krater geklommen die ebola geslagen had, de mensen zijn heel vriendelijk en behulpzaam. Ik zeg niet dat hij op zoek had moeten gaan naar negatieve dingen, maar het was zo normaal, makkelijk en gewoon. Dat is niet wat ik verwacht van het programma, al is het ergens logisch dat de ‘moeilijke’ landen uitgeput raken. Ik dacht dat er wat meer ‘survival’ en zelfstandigheid aan bod gekomen zou zijn, niet dat hij de hele reis met een vriendelijke gids op stap zou gaan 🙂 Elke aflevering zal natuurlijk heel anders zijn, dus ik blijf zeker kijken.

 

Save

Delen:

Charles dress n° 2

De Charles Dress die ik afgelopen voorjaar voor dochterlief maakte, was en is een succes. Nu wordt ze wat korter, gelukkig kan ik de knopen aan de schouderbandjes nog verplaatsen en kunnen we wel nog wat extra draagplezier uit het kleedje krijgen. Toch werd het tijd voor een nieuw exemplaar!

Ik koos deze keer voor een rood-geruite katoenflanel  van Nani Iro, één van mijn favoriete stoffenmerken. Er zit een heel erg mooi kleurverloop van rood naar grijs/ivoor in de stof, Painting Check, die ik kocht bij Julija’s Shop. Dat kleurverloop zorgde ervoor dat ik heel erg moest puzzelen om alle patroondelen mooi te doen uitkomen op mijn ene metertje stof, maar het lukte me. Ik maakte dezelfde maat als in de lente, 110, maar verlengde de rok wel met een vijftal centimeter. Voor de knoopjes dook ik in de knopendoos, met veel erfstukken van mijn oma 🙂 Er zitten nog verschillende knopenkaartjes uit de sixties of seventies in, en ik koos voor deze rode retro-exemplaartjes:

En het past! We kunnen weer eventjes voort, tot de volgende groeispurt. De donkere dagen zorgen wel voor minder-dan-optimale foto’s – sorry daarvoor.

En hier is nog een bonusfoto van het work-in-progress omdat hier het kleurverloop beter te zien is 🙂

 

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Femma – Start to organise

We starten ons eerste volledige Femmadammen-jaar met een workshop Start to organise, kwestie van goede voornemens in de praktijk om te zetten en met een schone lei te kunnen beginnen.

Ik ben op sommige vlakken wel goed georganiseerd. Agenda’s, deadlines, rekeningen op tijd betalen: dat lukt allemaal. Ons huishouden runnen samen met manlief: dat lukt. En het evenwicht werk – huishouden – vrije tijd ligt voor mij ook goed. Maar ik kan moeilijk iets weggooien, omdat ik denk: dat ga ik wel eens kunnen gebruiken. Of: deze rok zal wel terug in de mode komen. Maar de mode doet er soms wel 40 jaar over om te roteren tot het punt waar die rok weer mooi wordt. Zolang kan ik toch niet alles bijhouden? Ik ben er me wel van bewust dus ik hou mezelf vaak tegen als ik iets te lang wil bijhouden. Dan geef ik weg, verkoop ik of gooi ik weg. Een pluim van Marie Kondo 🙂 Maar het kan altijd beter! Ik droom al een tijd van mijn kleerkast eens aan te pakken en alles wat ik al lang niet meer gedragen heb, eruit te halen. En dan komt het volgende ‘organiseerpunt’: tijd. Dus de workshop komt eigenlijk als geroepen!

Er worden tips aangereikt om efficiënt op te ruimen, nieuwe dingen aan te schaffen, orde op zaken te stellen en rust te brengen in de chaos.” Zo staat het in de omschrijving van de workshop. Wie wil dat nu niet, he?

Op de avond zelf bleek dat het qua organisatie eigenlijk nog niet zo slecht met me is gesteld, maar dat ik wel kan werken aan minimaliseren. Eigenlijk precies zoals ik had verwacht dus! Ik heb een zekere discipline nodig om te beginnen aan dat minimaliseren… Ik ga er proberen dit jaar werk van te maken! Ik heb op de workshop alvast een afspraak gemaakt met een vriendin die in de kinderkleertjes zal komen kijken wat zij kan gebruiken 🙂 De lesgeefster ging op een aangename, losse manier het gesprek met ons aan en verschillende van de deelneemsters hebben wel gezegd waar hun punten van aandacht liggen. Bij sommigen is dat effectief tijd maken, bij anderen minimaliseren, bij anderen een duidelijkere agenda bijhouden…

Wat betreft organisatie & time management en een tijdsinvulling vinden die voor jou ideaal is, merkte ik wel dat dit zeer persoonlijk is. De lesgeefster vindt het geen enkel probleem om kinderen bij een babysit achter te laten. Op zich is daar ook geen probleem mee natuurlijk, maar we waren toch met meerdere Femmadammen die dat enkel doen indien echt noodzakelijk, en zich daar ook prima bij voelen. Je kan dus wat dit betreft volgens mij niet 100% afgaan op tips & tricks. Af en toe wel, allicht. Maar je moet, denk ik, vooral goed nadenken wat je zelf wil. Daarachter komen is misschien al een uitdaging op zich. En daarna moet je ook de manieren zien te vinden om dit in de praktijk om te zetten. Wat dat betreft miste de workshop een beetje een neutrale, praktische insteek.

Voor het minimaliseren van de berg spullen die iedereen accumuleert in huis, zijn er wel heel praktische tips en die kregen we ook, tijdens de workshopo en nadien op een spiekbriefje. Als je iets wil kopen, kan je je afvragen: waar zou ik blijer mee zijn: met dit voorwerp, of met het geld dat dit voorwerp waard is? En als je door je spullen gaat om op te ruimen, kan je jezelf onder andere de volgende vragen stellen:

  • Heeft het emotionele waarde voor mij?
  • Is het mooi?
  • Is het nuttig?
  • Past het vandaag bij mij? (in deze fase van mijn leven)

En als je twijfelt, kan je het altijd in de zes-maanden-doos doen. Wat je binnen die periode niet nodig hebt gehad, kan je vast wel definitief missen. Nog een tip is: neem een foto als herinnering. Ik weet niet of ik dat ooit zou doen, behalve van tekeningen etc. van dochterlief.

De dag na de workshop ontving ik een mail met daarin tips om een capsule wardrobe aan te leggen. Dat moest ook lukken! Dus hier geef ik ook nog een samenvatting, omdat ik dat voor mezelf wel nuttig vindt:

  • 40 stukken per seizoen (uitgezonderd ondergoed, sport- en slaapkledij)
  • 9 paar schoenen en als het moet 1 extra paar, omdat het zo mooi is 😉
  • 9 rokken of broeken
  • 2 kleedjes. deze twee zou ik misschien omwisselen… ik draag veel vaker kleedjes dan broeken of rokken.
  • 15 bovenstukken: truien, t-shirts, blouses, tops. (Dat vind ik wel weinig. Ik draag een top steeds maar 1 keer en ik draai lang niet elke dag een wasmachine, en heb ook geen droogtrommel. Ik heb dus meer reserve nodig.)
  • 2 vesten
  • Je mag ook een aantal stukken met sentimentele waarde houden: erfstukken, je trouwkleed,… Maar er wordt aangeraden dit dan niet tussen je gewone kledij te doen.

Goed, dat is wel heel erg minimalistisch, zeker voor mij. Maar elke stap in de goede richting is er één! Ik zie het zitten. Dit voorjaar gebeurt het! I’ll keep you posted…

Dit artikel verschijnt ook bij Femma.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Snel, gezond & lekker

Wat stond er bij ons op het menu de afgelopen tijd?

Tama chicken van Wagamama

Jaren geleden kocht ik een kookboek van Wagamama, een Japanse restaurantketen. Ik leerde Wagamama kennen toen ik als tiener op citytrip ging naar Londen. Je eet er aan lange tafels, en je kiest ramen (noedels), rijst, bijgerechten… Elke keer als we naar Londen gaan, staat er sowieso Wagamama op de planning. Er is ook 1 vestiging in België, in Antwerpen op de Keyserlei, daar ben ik ook al een paar keer geweest. En ze hebben dus ook een kookboek, vroeger was het ook in het Nederlands te krijgen maar nu enkel nog in het Engels en Frans. Ik kook er regelmatig uit, want meestal zijn het ook erg snelle gerechten. Deze keer ging ik voor de Tama Chicken.

  • Kippenblokjes
  • Gehakte sjalot, gember, look
  • Courgette & paprika
  • Suiker, zout, oestersaus, water, sesamolie, 1 ei

Bak eerst de kippenblokjes in de wok en hou ze daarna apart. Fruit de sjalot, gember en look en voeg daarna de courgette en paprika toe. Wok eventjes en giet er daarna één deciliter water bij, samen met een theelepel suiker, een flinke snuif zout en een eetlepel oestersaus. Laat goed koken, proef (misschien moet er nog zout of suiker bij?). Voeg eventueel wat maïzena toe om de saus in te dikken. Vlak voor het opdienen roer je er een ei onder, en je werkt af met wat sesamolie. Wij aten dit met noedels, maar met rijst kan even goed. Het was erg lekker!

English pie met kip, champignons en wortel

  • Kippenblokjes, spekjes
  • Champignons en wortels
  • Kruimel- of bladerdeeg
  • Volle melk, kruidenkaas, drupje citroen
  • Zout & peper

Bak eerst de spekjes en hou ze apart (leg ze op keukenpapier). Bak daarna de kippenblokjes en hou ze ook apart. Stoom de worteltjes al deels gaar (dat duurt anders zo lang eer ze echt gaar zijn vind ik). Bak de champignons, van zodra die klaar zijn mag alles bij elkaar in de pan. Goed kruiden en daarna een flinke scheut melk toevoegen, en een lepel kruidenkaas. Opfrissen met een paar druppels citroensap. Dik de saus in met wat maïzena. Nu hebben we luie béchamel gemaakt 😉 Doe alles in een ovenschaal en dek af met een lap kruimel- of bladerdeeg. Nog een half uurtje in de oven op 180 graden en het is klaar! Wij eten er nog wat veldsla bij.

Tajine met pruimen – Johanna style

  • Look & sjalot
  • 4 wortels
  • 1 blik gepelde tomaten en 1 kuipje tomatenpuree met groenten
  • 1 geconfijte citroen, 1 laurierblaadje, 1 gedroogd chilipepertje, komijn, paprikapoeder
  • Klein handjevol gedroogde pruimen en eventueel wat blokjes appel die over waren van het vieruurtje
  • Kippenblokjes
  • Quinoa

Disclaimer: dit is waarschijnlijk de meest ontraditionele tajine die er bestaat. Maar wel lekker en niet veel werk 🙂

Stoof de look, sjalot en wortels 1 minuut in de microgolf met wat olijfolie, in een pot met deksel (ik gebruik mijn Ultrapro van Tupperware). Voeg dan 140 ml water of (eigengemaakte, slappe) kippenbouillon toe, en laat 5 minuutjes pruttelen in de microgolf. Ondertussen kan je de oven voorverwarmen op 200 graden.
Voeg het kuipje tomatenpuree met groenten en blik gepelde tomaten toe aan de wortelen, samen met een bouillonblokje, geconfijte citroen, laurier, chilipepertje (niet zo heel pikant, eigen kweek), komijn, paprikapoeder, een beetje appel die over was van het vieruurtje en de gedroogde pruimen. Goed roeren. Leg de kippenblokjes erbovenop, olijfolie en zout erop.
Zet in de oven, na 15 minuutjes kan je eens roeren en doe je het deksel erop: tajine-stijl 🙂 laat het vervolgens nog een half uurtje in de oven staan. In het weekend zou ik dit gerecht ’s middags voorbereiden in de slowcooker (ik heb een crockpot) en dan langzaam laten pruttelen tot ’s avonds.
Intussen kan je quinoa klaarmaken, dat is voedzamer en vezelrijker dan gewone witte couscous.
Hou wat van de saus en quinoa apart om de volgende dag koud op te eten als salad in a jar, met komkommer, feta en tomaat. Superlekker en gezond!

Save

Save

Save

Delen:

Kinderpraat

3 jaar, 8 maanden

Ik: ‘Worteltjes bevatten vitamines.’ Dochterlief: ‘En koekjes bevatten kruimels!’

‘Dieren likken elkaar om te zeggen dat ze van elkaar houden maar ik kan dat zeggen vanuit mijn mond.’

Boris legt potloden 😀

3 jaar, 9 maanden

Volop rijmen! Soms met echte woorden, vaak ook met een fantasie-woord.

Woordjes hakken: Dochterlief heeft geleerd op school om elke lettergreep met een klap in de handjes uit te spreken en dan zeggen hoeveel klapjes het was. ‘Pa-pa – twee! Moe-ke – twee! Fie-hiets – twee!’

We kijken in de krant en zien een foto van Donald Trump met wijdopen mond. Ze vraagt wie dat is en ik zeg: ‘Dat is de volgende president van Amerika’. En ze zegt: ‘Wij willen liever die mevrouw, deze meneer roept altijd maar…’ Ik had een paar weken eerder al over Trump verteld, op de dag dat de verkiezingsuitslag bekend werd, hadden we het erover dat wij liever Clinton wilden. Een lesje dat we op onze woorden moeten letten want ze onthoudt alles en pikt heel veel op. Aanslagen heb ik haar voorlopig gelukkig kunnen besparen.

Bij het oefenen van de nieuwjaarsbrief: ‘Wiebel wiebel wiebel, knor knor knor, 2017 ziet wel snor’. Ik heb geprobeerd om uit te leggen dat de uitdrukking ‘zit wel snor’ is, maar ze vindt dat je de snor kan zien 🙂

In dezelfde strekking, en al evenmin uit haar hoofdje te praten: ‘Baby Jezus ligt in de kriebe.’ ‘Het is een kribbe, liefje.’ ‘Maar het stro kriebelt toch?’ Logisch klinkt dat wel hé!

3 jaar, 10 maanden

Met kerstavond drinken we een glaasje bubbels: ‘Waarom drinken jullie uit een vaasje?’ en ‘Jij hebt een sneeuwvaasje!’ (een fluitje met geslepen bloemetjes)

In de kinderboerderij heeft een hertje jeuk op zijn rug en het ‘krabt’ met zijn tanden: ‘Kijk, dat hertje eet van zijn rug!’

‘Kijk, mijn sloefjes lijken op mijn potje: het zijn hellebeersbeestjes!’ We blijven proberen om er ‘lieveheersbeestjes’ van te maken 😉

‘Ik hou duizend miljoen van jou!’ <3

We horen een liedje op de radio in de auto: iets met ‘In love with your body’. Dochterlief zegt: ‘Dat is bijna zoals ‘Move your body’ van Dora!’. Wauw, zoveel taalinzicht had ik nu nog niet verwacht. Dankjewel Dora!

We gaan naar de McDonalds (af en toe moet dat eens kunnen), dochterlief vraagt: ‘Krijg ik kikununuku… Kipvisjes?’ waarbij ze nog eens teruggrijpt naar haar kinderwoord voor chicken nuggets, maar niet zonder eerst een dappere poging om het goed te zeggen.

Paarden kunnen niet in huizen. Maar wel bij Sinterklaas want die heeft een mijter dus die heeft grotere deuren.

Als Zwarte Piet in bad gaat wordt het water zwart want hij schminkt zich ook onder zijn kleren, en er liggen ook steentjes in het water van de schoorsteen.

Nog kinderpraat? Klik hier!

Save

Save

Delen:

Lora-jurk

Ooeeh, de Lora-jurk van La Maison Victor! Een prachtig patroon vind ik, en vele anderen met mij, als ik zo afga op blogs en facebookgroepjes. Het is een simplele maar flatterende jurk, en in het tijdschrift wordt gevraagd om een stof met rek. Maar eigenlijk heb ik altijd meer moeite om mijn zin terug te vinden in de rekbare stoffen… Als ik mijn hartje volg, kom ik zowat altijd terecht bij een geweven stof. Dus toen ik deze wollen stof zag, was ik verkocht: blauwgrijs, wat tweed-achtig, met een heel subtiel lijnenspel. Dat was eind oktober.

Toch durfde ik niet beginnen aan de Lora. Wat als de rek toch echt wel heel erg nodig was? Verschillende keren nam ik me voor om toch al het patroon te knippen, en verschillende keren begon ik toch aan andere naaiprojecten. Uiteindelijk vroeg ik op 1 januari raad in een Facebookgroepje, speciaal over de patronen van La Maison Victor. Ik vroeg wie ervaring en tips had over de Lora in een geweven stof. En gelukkig, een heel aantal dames was me met succes voorgegaan! Ik kon dus van start gaan, een echt goed voornemen, zo op 1 januari 🙂

Ik tekende het patroon een maat groter dan ik anders zou nemen, omwille van de niet-rekbare stof, en toen ik de stukken in plastic geknipt had (puinzakken van Dumil, top-patroonpapier is dat), heb ik ze al eens goed ‘gepast’. Vervolgens heb ik de stofdelen geknipt en de voorkant en achterkant in elkaar gezet en dan aan elkaar gedriegd met de hand. Zo kon ik eens passen en zien of ik nog iets zou moeten aanpassen. Maar gelukkig bleek het goed te kloppen van maat! Alleen had ik wel een fout in de stof over het hoofd gezien, die camoufleerde ik met een sierstikseltje…

De jurk past perfect! Zo zullen er zeker nog volgen 🙂 Ik maakte gebruik van de eerste sneeuw om een paar winterse foto’s te maken. Zeker 3 millimeter sneeuw, maar voor dochterlief was het een geweldige ervaring. Ze had nog niet eerder bewust sneeuw gezien en in haar ogen was dit dus al veel sneeuw, waar ze een sneeuwman van wou maken. Dat is dus niet gelukt 🙂

Photobomb 🙂

Save

Save

Delen:

Mijn Goodreads challenge voor 2016

Elk jaar stel ik voor mezelf een doel op in Goodreads: hoeveel boeken wil ik zeker uitlezen dit jaar? Voor 2015 was dat doel 15 (lees hier hoe ik het er vanaf bracht). Voor 2016 had ik mezelf voorgenomen 17 boeken te lezen, en ik las er 20!

Kijk, een zeer divers scala aan boeken 🙂

Toppers van het jaar

  • Sand van Hugh Howey las ik deze zomer en heb ik al besproken in deze blogpost. Alles wat Hugh Howey schrijft, wordt meteen goud. Hij bouwt zijn personages en werelden op zo’n manier op, dat je wel moet meeleven, en verwerkt ook een portie maatschappijkritiek in zijn boeken die een visie vertolkt waar ik zeker kan achterstaan. Genre We can do it!
  • Red Rising-trilogie van Pierce Brown: Ook deze heb ik al besproken in hetzelfde blogpostje als Sand, maar ik las ondertussen ook nog het laatste deel Morning Star en dat was een zeer bevredigend einde van de trilogie. Vol actie en onverwachte twists, en dat tegen de achtergrond van life, the universe & everything, met een Romeins sausje erover.
  • Illuminae van Jay Kristoff en Amie Kaufman: deze kocht ik nadat ik bij Marcia van Oog op de toekomst las dat het één van haar favoriete boeken is. Haar blog gaat over science fiction en daarom wist ik dat ik dit boek ook wou lezen. Het stelde me niet teleur! Het verhaal heeft een behoorlijk normaal uitgangspunt: een kleine planeet wordt aangevallen. Maar het verdere verloop is bijzonder, en de layout van het boek ook. Waar Marcia zegt dat het lezen voor haar iets langer duurde, ging het bij mij net razendsnel.

Drie echte aanraders dus 🙂 Zes eigenlijk, want Red Rising is een trilogie. Ik zie duidelijke overeenkomsten: sci-fi, een zeker optimisme en maatschappijkritiek. Een psycholoog zou niet veel nodig hebben om hieruit zijn conclusies te trekken vrees ik 😀

Graag gelezen

  • Children of time: weer scifi, ja 🙂 een zeer origineel uitgangspunt waarbij verschillende levensvormen elkaar treffen, gekaderd door een Generation ship-verhaal. Dit is een typische fvorm van sci-fi waar mensen op zoek gaan naar nieuwe horizonten in een groot schip, op een generaties durende reis. Dit boek pakt dat erg goed aan.
  • School-idyllen van Top Naeff: tranen met tuiten heb ik bij het einde geweend! Dit boek van ruim 100 jaar oud (gepubliceerd in 1900) is een typisch schoolmeisjesboek uit die tijd, wat wij nu young adult noemen. Ik vind het super om tijdens het lezen een venstertje op 1900 te hebben. Wat was alles anders, en tegelijk waren tieners ook in de belle époque tieners… Dit boek was de inspiratie voor Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt, één van de lievelingsboeken van Anne Frank, en daarmee weet je ook hoe ik er in godsnaam bij kwam om dit te lezen. School-idyllen is wel een echte tearjerker, ook zo typisch voor dit soort boeken, en tegelijk is het humoristisch. Vanwege de ouderdom van dit boek is het rechtenvrij geworden en kan je het dus gratis en volkomen legaal lezen op de site van de Digitale bibliotheek van de Nederlandse letteren. Dat is dan natuurlijk de originele tekst, en dat moet je er dan ook maar bijnemen, het is zowat het slang van die tijd. Tienertaal 😉 Ik vind het super. Als je het boek wel wil lezen, maar het 116-jaar oude taalgebruik niet kan uitstaan, het boek is nog steeds in druk, in de moderne spelling. Niet te geloven eigenlijk! Hoeveel boeken kunnen dat zeggen, he?
  • Tambora van Philip Dröge: een non-fictie boek over een grote vulkaanuitbarsting in Indonesië in 1815. De gevolgen hiervan zijn vérstrekkend en laten zich zelfs nu nog voelen. Tegelijk is dit boek interessant en meeslepend geschreven.
  • The Ocean at the end of the Lane van Neil Gaiman: Er is nog geen boek van Neil Gaiman geweest dat ik niet graag las. Ook dit boek was weer een schot in de roos. het is het verhaal van een klein jongetje dat op het platteland opgroeit maar te maken krijgt maar een wrede nanny. Gelukkig krijgt hij hulp.

De andere boeken waren zeker ook meer dan goed. Ik heb dit jaar geen tegenvaller gelezen. Eén keer ben ik begonnen in een slechter boek maar toen ben ik gewoon gestopt. Maestra was duidelijk niets voor mij, al spreken de verkoopscijfers en het grote publiek me tegen.

Lezen, dat is voedsel voor de geest hé. Ik heb nog een heel aantal boeken klaarliggen die ik graag zou lezen. Nu wat meer tijd. Of beter kunnen kiezen wat ik wil doen met de uren in een dag 🙂

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

1 2 3 21

Paste your AdWords Remarketing code here