Kinderpraat

Verrukkelijk, de pareltjes liggen vaak voor het rapen! Soms ook wel eens letterlijk als er een knutsel-incident gebeurd is 😀

  • 3j5m

S avonds zeggen we als we dochterlief instoppen: niet uit je bed komen, wij gaan beneden opruimen, en dat is ook zo: afwassen, opruimen… 1 keer werd ze ’s ochtends erg vroeg wakker door een blaffende hond en ze had geen enkel besef van het uur, ze dacht dat ze een kwartiertje in slaap gevallen was. Ze riep: ‘Zijn jullie al klaar met opruimen?’ 🙂

Dochterlief zegt: ‘Later als ik een mens ben…’ En toen ik vroeg: ‘Ben je nu dan geen mens?’ ‘Nee, een kind!’

Op een middag vreesde ik het ergste: dochterlief had ‘F*ck you’ geleerd op school. Ik vroeg wie dat zegt, en ze zei: de groten. Nogal wiedes natuurlijk. Ik vertelde haar dat dat heel boze woorden zijn en daarna gebruikte ze ze ook niet meer. Op het schoolfeest komt de aap uit de mouw: de groten zijn de kindjes van het derde kleuterklasje die een (supervertederende) metal-medley brengen die begint met We wil rock you van Queen… Mijn vertrouwen in de groten was op slag hersteld 🙂

‘Deteftik’: detective. Voorlopig een blijvertje.

‘Als mensen groentenballetjes eten met een baby in hun buik, dan voetballen de baby’s daarmee.’

Een ‘drie-tweeling’: een drieling

‘Melkstick’: milkshake. Ik dacht zo’n soort Kinder-reepje maar toen bleken er rietjes aan te pas te komen, en ijs 🙂

We zijn lekker pasta met broccoli aan het eten: ‘Mijn mond is luilekkerland!’

Dochterlief leest aan zichzelf voor en kent de eerste zinnen uit haar hoofd – onderbreekt zichzelf: ‘Hé, ik kan lezen!’

‘Kijk, mijn lepel en vork zijn vleermuizen!’

vleermuis

  • 3j6m

‘Kapitein Pinokkio’ – voor de hand liggend maar toch grappig.

De Brexit door kinderogen:  ‘Er is een land dat uit Europa wil en dat willen we niet, ze moeten blijven’ en dan haar boze frons. Enkele dagen later: ‘Engeland wil dat wij uit Europa gaan en wij willen dat niet.’ Boze frons deel 2. Echt, ik weet niet waar ze daarmee vandaan komt. De radio staat vaak aan, en wij lezen de krant aan tafel en bespreken dus ook wel eens iets, maar niet tot in de details. Nu, liever de Brexit dan gruwelijke aanslagen…

Liniaal : ‘Liaan’

K3 bestaat uit ‘Marthe, Hanne en Klaas‘, maar als ze over K3 spreekt heeft ze het toch eerder over 1 persoon. K3 zingt, K3 danst, K3 is een soldaat… (Ja, ze heeft de CD gekregen, met dank aan Shari!)

‘De juf gaf een snoepje aan de kindjes die flink op hun poep zaten maar ik lust geen snoepjes dus ik ben gaan liggen’. Kinderlogica op haar allerbest, vind ik dat. Ik weet niet of de juf het er mee eens is 🙂

Nog meer actualiteit met kleuters: Er staan Boeddhistische monnikken in De Standaard. Dochterlief vraagt me meer uitleg en ik gebruik dan steeds de echte namen, die ik wat kader (in dit geval met een aflevering van Mouk ) Enkele uren is dit allerschattigst verbasterd tot Boedinnekes.

boedinnekes

De bewuste aflevering van Mouk kan je hier bekijken. Wij zijn grote fan en kijken vaak op Netflix!

Nog meer Kinderpraat: hier!

Delen:

Wekelijkse inspiratie – Jamie Oliver’s Super food voor familie en vrienden

Ik ben een grote fan van de Engelse koks. Ik heb kookboeken van Nigella Lawson, The Hairy Bikers, Gordon Ramsay en natuurlijk Jamie Oliver. Zijn nieuwste boek sprak me ook aan, zeker nadat ik een fijne review las bij Zwartraafje. Bij mijn volgende stop bij De Uil nam ik Super food voor familie en vrienden dan ook mee naar de kassa! Samen met nog een hoop andere boeken, dat spreekt voor zich… 😉

Dit boek maakt gewag van super foods, maar voor je denkt: oh nee, weer gojibessen (die ik trouwens echt niet lekker vind), rauwe stukjes cacao en tarwegraspoeder: daar is in dit boek geen spoor van te bekennen. Het is super food zoals ik het graag heb: een maaltijd met wat minder vlees en met veel groenten. Jamie legt wel uit waar bepaalde ingrediënten goed voor zijn, maar dan gaat het over gewone zaken zoals yoghurt of boontjes of tonijn. Hij vervangt bepaalde ongezonde onderdelen door een alternatief, zoals avocado in plaats van mayonaise in de cocktailsaus en kikkererwten in de gehakballetjes zodat die al deels uit groenten bestaan. Onderaan elk recept staat een tabelletje met de calorieën, vet, eiwit, vezels, het aantal porties groenten,… Hij geeft ook tips om het jezelf gemakkelijk te maken: een basistomatensaus in een grote portie maken, mixen en invriezen in porties zal je behoeden om nog een bokaal te kopen in de supermarkt. De foto’s zien er weer heel aantrekkelijk en smakelijk uit. Ik ben overtuigd dat ik dit kookboek goed ga gebruiken!

jamie-super-food

Jamie is ook realistisch en mild, in dit filmpje zegt hij dat hij het heel goed vindt als een gezin 4 of 5 dagen per week gezond eet. Net wat ik ook altijd denk 🙂 Wij zijn gelukkig gezegend met een kind dat bij het avondeten smakelijk van ongeveer alle groenten eet, dat maakt het wel makkelijker natuurlijk. Maar misschien kan je een kind dat wat minder experimenteert, wel overtuigen om gehaktballetjes met verstopte groentjes te eten, met een gezonde tomatensaus waar 7 groenten inzitten?

Het eerste recept dat ik probeerde was de veggie gurkha-curry, met zoete aardappel, aubergine, courgette, pastinaak, kikkererwten en tomaten. De groenten worden eerst gemarineerd in een kruidige yoghurtsaus, daarna in de oven gegaard en daarna met de kikkererwten en tomaten nog even gestoofd. We aten het met rijst (witte rijst want ik had me vergist in de winkel!), wat yoghurt, doperwtjes en wat extra koriander uit de diepvries (dus geen frisse groene blaadjes maar toch wel lekker). Het was heerlijk, we misten het vlees helemaal niet. Ik volgde niet helemaal het recept, dochterlief had nog nooit kikkererwten of zoete aardappel gegeten dus voor de zekerheid had ik er enkele favoriete groenten aan toegevoegd (courgette, pastinaak en erwtjes) maar de nieuwelingen vielen ook erg in de smaak. Ze vraagt dat dan zo lief: wat is dat, en dat? En daarna: ik wil nog! Dat is mijn lievelingszinnetje aan tafel, dan weet ik dat ik het goed gedaan heb 🙂 Dus: dat recept wordt een blijvertje! Het is ook wel echt gezond: ik realiseer me bijvoorbeeld net dat er behalve de Bulgaarse yoghurt geen vet aan te pas komt.

veggie-gurkha-curry

Delen:

Boulevart

Voor de vierde keer al organiseert cultureel centrum Belgica samen met de stad Dendermonde het circus- en straattheaterfestival Boulevart. Wij zijn grote fan: op autoloze zondag door de stad wandelen en je ogen uitkijken naar alle leuke acts, dansverenigingen, ecologische initatieven… De winkels zijn ook open en de modewinkels organiseren samen een modeshow.

Er was echt heel veel te zien en te doen, en wij hebben dan nog niet eens alles kunnen bekijken, wij gaan op het ritme van dochterlief hé. We zijn gestart op het Geefplein van de EcoBoulevart waar ons kleutertje een klein Lalaloopsy-popje kreeg, dat past in het huisje dat we deze zomer op de rommelmarkt scoorden! Je kon er ook een ecologische smoothie fiets-blenderen 🙂

cirqulation-locale

Cirq’ulation Locale voor het Stadhuis

Daarna gingen we naar de Grote Markt, voorbij het aquarium-autootje Scubabianchi, naar de show van Cirq’ulation locale, een grootse act op een trampoline. Daarna kon dochterlief haar circustechnieken eens uitproberen bij circusschool Sarakasi. Ze wou jongleren (er raakte gelukkig niemand gewond) en nog eens op het koord dansen zoals ze enkele maanden geleden al op Koekenaap deed.

circusschool-sarakasi circusschool-sarakasi-2

Van al dat circussen krijg je honger, gelukkig kon je een gratis ijsje krijgen bij IJsco Mustafa. Wel, krijgen… De kinderen moesten er hard voor werken! Mustafa jongleert met het ijs, dan krijgen ze enkel het horentje, dan houdt hij alleen het ijs voor hun neus, en daarna lijkt het alsof het bolletje ijs op de grond valt. Dochterlief was reuzedapper vond ik, ik had gevreesd dat ze het niet zo leuk zou vinden om in het ootje genomen te worden, maar ze deed het super! En ze was heel erg blij met haar ijsje 🙂

ijsshow-maras

ijsje

Op de Vlasmarkt mocht iedereen zich bij Foto Loco verkleden om op de foto te gaan, en dan een beetje later kon je de foto ophalen. Erg grappig 🙂

foto-loco

We zagen ook prachtige giraffen van Teatro Pavana en zwaar bepakte kleine mannetjes van Puurlain, en nog veel, veel meer, allemaal met onverwacht goed weer! ’s Ochtends was het nog grijs, in de namiddag scheen de zon prachtig. Wij sloten af in schoonheid met een drankje op de laatste dag van Café Jardin, het café van ons cultureel centrum Belgica dat in de zomer telkens naar de tuin verhuist, zalig! Achteraan is een heus strandje, en daar hebben wij nog even heerlijk genoten van de zon en van een babbel met vrienden.

img_3809  img_3799

img_3811

cafe-jardin

Dendermonde-Plage 🙂

Delen:

Wekelijkse inspiratie – From Russia with love: Greetz

Ok, niet from Russia, maar wel with love hoor. Ik stuur of geef graag eens een kaartje, van op vakantie, met verjaardagen, kerstmis, geboortes of huwelijken. Voor sommigen is dat al wat ouderwets maar ik hou persoonlijk heel erg van snail mail. Ik koop ook graag wenskaartjes als souvenir, dan neem ik die mee naar huis, ze gaan in de kaartendoos en als er iets te vieren valt, snuffel ik eens wat ik zou versturen.

Je kan ook heel leuke fotokaarten ontwerpen, dat vind ik ook wel mooi maar eigenlijk heb ik het nog nooit geprobeerd! Toen we van Greetz het voorstel kregen om hun fotokaarten en wenskaarten eens te testen, twijfelden we dan ook niet. Dit is het eerste voorstel waar we als blogsters op in gaan, omdat het gewoon bij ons past en wij er echt kunnen achter staan. Fijn! Zowel Shari als ikzelf proberen dit met plezier uit!

Ik begon met de site wat te verkennen en een MyGreetz account te maken. Dan kan je, naast de gewone eigenschappen van een account, adressen van familie en vrienden opslaan, net als belangrijke data, zoals een verjaardag, huwelijksverjaardag,… Je krijgt dan een mailtje om je eraan te doen denken dat het bijna tijd is om in actie te schieten. Dat vind ik wel handig! Als je je account aanmaakt, krijg je al meteen een mail met een welkomstgeschenkje, gratis verzending!

Ik bestelde een nieuwjaarskaartje, een verjaardagskaartje, een kaartje voor dochterlief van Dora, eentje voor manlief en twee kerstkaartjes. Ik koos bijna alleen voor kaartjes met foto’s, maar er zijn ook gewone wenskaarten, ik vind die van Loesje bijvoorbeeld wel leuk. Op elke kaart kan je vanbinnen je eigen tekst zetten, je bent daar behoorlijk vrij in (kleurtjes, lettertypes), en je hebt keuze uit verschillende formaten kaarten en 7 kleuren enveloppen. Je kan de kaarten rechtstreeks op een door jou gekozen datum verzenden naar een adres, of naar jezelf laten versturen als een pakketje (dat deed ik). De prijzen beginnen bij 1,50 euro voor een enkel kaartje en ongeveer 2,50 voor een dubbele kaart op normaal formaat. Greetz-groene enveloppen zijn gratis 🙂

De integratie met iPhoto liep vlot, dat is niet met elke site het geval, sommige software is duidelijk niet voorzien op samenwerken met Apple. Dus ik was blij dat dat hier geen issue was. Enkel bij het allerlaatste kaartje (het Nieuwjaarskaartje) ging het minder goed, ik kreeg de foto niet correct in het vakje, eigenlijk had ik hem moeten verwijderen en opnieuw beginnen, maar dat heb ik dus niet gedaan. Na een uur foto’s kiezen, kaarten kiezen, nadenken over combinaties had ik het eigenlijk wel gehad 🙂 Je steekt algauw veel tijd in dat soort zaken!

Ik wilde graag een cadeautje meebestellen: er zijn ballonnen, bloemen, cadeautjes zoals bekers, maar ook chocolade (vanaf 6,95 euro) en dat sprak me wel aan. Maar als het warmer is dan 25°C, wordt er geen chocolade verzonden. Onze Indian Summer speelde me dus parten. Anderzijds let Greetz wel mee op mijn lijn op deze manier!

1 dagje te laat werden mijn pakjes geleverd, in knalgroene pakketjes 🙂 Ik ben erg tevreden over de kwaliteit! Dochterlief gaat zo blij zijn met haar Dora-kaart, dat weet ik sowieso.

greetz-1 greetz-2

Het nieuwjaarskaartje dat niet goed wou lukken, was echt wel een miskleuntje… Niet alleen een wit randje maar op de achterkant stond ook nog eens mijn foto van de voorkant. Huh? Wijze les: volgende keer deleten en herbeginnen. Wat ik nu deed: there, I fixed it 😀

collage-miskleuntje-greetz

Mijn conclusie:

  • Greetz heeft een heel ruim assortiment kaarten, zowel om zelf te ontwerpen als om zo aan te kopen.
  • De printkwaliteit is meer dan ok, zeker voor de erg redelijke prijzen.
  • Chocolade houdt niet van hittegolven.
  • We hebben echt heel weinig foto’s van onszelf als gezin, gemiddeld 1 of 2 per jaar. Hoe erg is dat! Een photoshoot is blijkbaar eens nodig.
  • Ook een beetje een tech-klutz als ikzelf kan leuke fotokaartjes bestellen zonder al te veel gedoe. Jeej!

Ik ben eens benieuwd wat Shari hiervan zal maken, zij is volgens mij veel beter in zowel fotobewerking en foto’s maken, als in het ontwerpen van kaartjes 🙂

Delen:

Eté Indien – Salad in a jar part II

Tegen mijn eigen verwachtingen in vind ik het slaatjes maken in mijn mason jar helemaal niet moeilijk om vol te houden. Ik kan me de laatste keer dat ik boterhammen at op het werk al niet meer herinneren. Thuis eet ik trouwens wel nog gewoon bokes hoor. Het is geen principe-kwestie. Maar ik kom nu met groot gemak aan mijn five-a-day, en het is vooral erg lekker. Soms denk ik ’s avonds of in de voormiddag: dat slaatje dat ik nu gemaakt heb, dat gaat niet lekker zijn, als ik een paar restjes bij elkaar heb gemikt. Maar het valt me altijd heel erg mee.

Hier komen dus nog meer ideetjes voor slaatjes, aangezien het nog eventjes warm-warm-warm is!

Hollands slaatje

Dressing met olijfolie, dragonazijn, zout en peper, blokjes appel, blokjes kaas, komkommer, veldsla en studentenhaver.

saladinajar

Mediterraan slaatje

Dressing met olijfolie, rode wijnazijn, mosterd en oregano, komkommer, artisjokharten, zwarte olijven, feta, tomaatjes, veldsla.

Brunch slaatje

Dressing met zonnebloemolie, rode wijnazijn, gesnipperde sjalot, zout en peper, aardappel,gerookte zalm, avocado, appel, veldsla.

Vijgen uitdenhof slaatje

Wij hebben in ons stadstuintje een vijgenboom en ik heb dit jaar een bescheiden vijgenoogst gehad. Het leuke is dat ik om de twee dagen een vijgje of drie kon oogsten, gedurende een tweetal weken. Ze zijn dus niet allemaal samen rijp.

Dressing met olijfolie, dragonazijn, peper en zout, blokjes komkommer, blokjes rode biet, blokjes feta, geschilde vijgen in schijfjes erbovenop (die uit de winkel moet je misschien niet schillen, dat weet ik niet), studentenhaver.

Provençaals slaatje

Onderaan komen paar eetlepels ratatouille (‘restjes’ van de avondmaaltijd maar eigenlijk bewust net iets meer klaargemaakt), een klein scheutje sojasaus voor wat extra kick, blokjes komkommer, gegrilde kip (ook expres een beetje meer kip gebakken), blokjes tomaat, en wat studentenhaver. Koude ratatouille is superlekker 🙂

 

 

Delen:

Ditte-jurk

Een echte uitdaging! Ik kocht een paar maanden geleden al de prachtige bedrukte jeansstof voor de Ditte-jurk van La Maison Victor. De stof is zo zalig zacht! Ik kijk er al naar uit om het kleedje te dragen. Het patroon staat in het tijdschrift van maart/april. Om eraan te beginnen moest ik wel even al mijn moed en dapperheid bij elkaar sprokkelen: er zijn maar liefst 16 patroondelen, groot en klein.

Mijn blogpostje is een beetje in dagboekstijl 🙂 Ik heb ettelijke weken aan deze Ditte bezig geweest op de Naait Club en tussendoor kwam het er niet vaak van. Een reden te meer waarom de Naait Club zo fijn is 🙂

Op de eerste Naait Club heb ik het patroon overgenomen en geknipt uit patroonpapier. Om goed te kunnen doorwerken op de volgende Naait Club ben ik vooruitziend te werk gegaan en heb ik thuis de delen uit de stof geknipt. Ik heb wel een paar centimeters aan de roklengte toegevoegd, dat mag voor mij toch op de knie komen, anders ga ik het niet graag dragen. En ondanks dat ik de ‘echte’ stof heb gekocht, met dus dezelfde stofbreedte, kreeg ik mijn stukken niet gelegd zoals afgebeeld in het tijdschrijft, waardoor ik wel moest puzzelen. Normaal zouden de rok en de mouw naast elkaar moeten kunnen liggen (tot de grootste maat die het patroon aanbiedt, en ik neem de middelste maat: 42), maar dat lukt dus overduidelijk helemaal niet, dat is zelfs geen kwestie van een paar centimeter. Of zou ik iets mis gedaan hebben?

ditte patroondelen

Op de eerstvolgende Naait Club-avond begon ik met het in elkaar zetten: eerst het voorpand van het lijfje. Dat ging goed. Bij het rimpelen van het voorpand van de rok (dat op zich goed ging) was net mijn spoeltje op tegen het einde van de avond, dus daar heb ik wat langer over gedaan. Tegen het einde van de avond had ik blauwe vingers, ook al had ik de stof al voorgewassen.

Ditte naaimachine

Nog een Naait Club-avond later heb ik uiteindelijk de rokdelen gerimpeld! Ik heb wel niet de methode gebruikt die beschreven werd, ik heb met een driegdraad de rimpels gemaakt en ben er dan een keer of 3 over gegaan met de naaimachine, en dan heb ik de driegdraad verwijderd. Dat lukte me het best. Ik maakte ook het achterpand inclusief rimpelrok – daar ben ik al vanaf!

Ditte voorpand (2)

Met de start van het nieuwe schooljaar heb ik eindelijk verdergewerkt aan mijn Ditte, zowel op de Naait Club als thuis. De volgende fases waren: de blinde rits (gelukt!), de zijnaden, de kraag (gelukt!), en de mouwen: ook gelukt – al heb ik de afwerking wel wat anders aangepakt: ik heb een soort biais gemaakt van de manchet. Eigenlijk moest ik een smal jeans-tunneltje binnenstebuiten keren en na de mouw-ophoudlintjes te keren zag ik dat niet zo zitten, laat ons zeggen dat ik er een beetje de blues van kreeg…

blue

Vervolgens nog de zoom, de drukknoopjes (in twee etappes want ik had er blijkbaar niet genoeg gekocht) en de draadjes en presto! Klaar voor een paar rondjes in de wasmachine! Ja, dat blauw dat overal achterblijft vind ik echt wel een minpunt, het model van het kleedje zelf vind ik erg tof, en de stof is ook erg mooi qua print, net zoals de zachtheid en stretch.

ditte-bijna-klaar

 

Delen:

Wekelijkse inspiratie: Neil Gaiman – The Sandman

Na lang twijfelen heb ik (al een beetje voor mijn verjaardag eind september) de 2 luxueus uitgegeven omnibussen van The Sandman van Neil Gaiman gekocht, één van mijn allerfavorietste schrijvers, waar ik onlangs nog over schreef. The Sandman is een 75-delige comicreeks van Vertigo (onderdeel van DC Comics, specifiek voor de meer volwassen comics) die liep van 1989 tot 1996 en die als één van de eerste strips op de New York Times Best seller list stond, samen met Maus, Watchmen (die twee staan ook in de boekenkast bij ons) en The Dark Knight returns. Het feit dat een reeks nog steeds herdrukt wordt, wil al wat zeggen, en ik was zo nieuwsgierig naar de stripreeks waar ik al zoveel over gehoord had, dat ik de sprong maar waagde en de investering deed. Het was een beetje nu of nooit: er is momenteel een heel mooie omnibus-editie op de markt – en ik weet heel goed dat boeken een beperkte levensduur hebben. Op is vaak ook echt op, en er is geen garantie dat er een volgende druk komt. Twee zeer lijvige, mooi ingebonden boeken met lederlook, zilverfolie, en zwart op snee, liggen nu dus op een stevig tafeltje te blinken. Om ze te lezen moet ik ze op een kussen op mijn schoot leggen 🙂

sandman cover

Het hoofdpersonage is Dream (de Sandman in levende lijve), die door mensen opgeroepen en gevangen gezet wordt met een occult ritueel. Hij komt na 70 jaar vrij, neemt wraak op zijn cipiers en probeert zijn koninkrijk te herstellen – niet alleen de fouten die in de afgelopen decennia tijdens zijn afwezigheid gemaakt zijn, maar ook feiten en gewoontes van soms miljoenen jaren terug. Gedurende het verhaal maken we kennis met zijn wereld, en de andere Endless: Destiny, Death, Desire, Despair, Delirium (die ooit Delight was) en Destruction (die zijn taken niet meer opneemt).

De serie begint als een horror-strip , maar verandert geleidelijk aan naar een fantasy-reeks, met veel aandacht voor klassieke en hedendaagse mythologie, één van de sterktes van Neil Gaiman. Er zijn een aantal grotere verhaallijnen, maar ook wel verhalen die meer op zichzelf staan. Zoals dit: Dream bestelt een aantal toneelstukken bij Shakespeare, waaronder (tromgeroffel) A Midsummer Night’s Dream, en hij laat Will’s troep het stuk brengen voor Auberon en Titania, en heel hun hofhouding.

sandman binnenwerk

Ik heb de eerste kolos uitgelezen en ben begonnen in de tweede, en de reeks bevalt me erg goed! De verhalen bevatten enkel van Neil’s favoriete thema’s en onderwerpen, het is spannend (er zijn mooie dromen maar er zijn ook… nachtmerries…), de tekenstijl is de typisch Amerikaanse comicstijl en die past ook goed bij het verhaal. Dream was in het begin wat hooghartig maar wordt steeds meer menselijk – we zullen zien waar dat heengaat!

Delen:

Uitstapje naar Middelheim

Het Middelheimmuseum is een prachtig park in Antwerpen met een grote collectie beeldhouwwerken. Je kan er spelen en lopen, picknicken, en natuurlijk naar de beelden kijken. Het meest laagdrempelige museum ooit, en uitermate kindvriendelijk!

Het park bestaat al lang: vanaf de zestiende eeuw hadden verschillende rijke Antwerpse families er achtereenvolgens hun zomerresidentie in het kasteeltje. in 1910 kocht de stad het domein en werd het opengesteld als park. Delen van het park werden ter beschikking gesteld van het Middelheimziekenhuis en de universiteit. In 1950 werd er voor het eerst een beeldententoonstelling georganiseerd en er werd voorgesteld er een permanente collectie aan te leggen. In 1971 werd er een tentoonstellingspaviljoen gebouwd, ontworpen door Renaat Braem. In het park zijn zowel een vaste collectie als tijdelijke tentoonstellingen te zien. In het jaar 2000 werd de oppervlakte uitgebreid tot 27 hectare.

Ik ging als kind al met mijn ouders naar Middelheim, en nu zetten we de traditie verder. Op een zalige zondagmiddag gingen manlief, dochterlief en ik met mijn ouders wandelen in het park en naar de beelden kijken. Kennismaken met cultuur kan niet vroeg genoeg gebeuren 🙂

Dan Graham - Belgian Funhouse

Dan Graham – Belgian Funhouse

Dan Graham - Belgian Funhouse

Dan Graham – Belgian Funhouse

De naam zegt het zelf: dit is puur plezier, net een spiegelpaleis op de kermis.

Erwin Wurm - One Minute Sculptures

Erwin Wurm – One Minute Sculptures

Dit is echt een topper met kinderen. Het is niet meer dan een piedestal in beton met in de vier hoeken een metalen plaatje met een voorbeeldje hoe je zelf het standbeeld kan zijn. De reservebroek die we meehadden kwam ook goed van pas 🙂

Antony Gormley Firmament III

Antony Gormley Firmament III

Antony Gormley - Firmament III

Antony Gormley – Firmament III

Smartmax-constructie!

Felix Roulin

Felix Roulin

Felix Roulin

Felix Roulin

Felix Roulin

Felix Roulin

Felix Roulin is een familiefavoriet. Zijn strakke beelden waardoor je stukken van een lichaam kan zien zijn erg sierlijk en tegelijk speels, dochterlief vond het ook geweldig: er is een aspect lachspiegel, maar ook het zoeken en herkennen van de lichaamsdelen vond ze leuk.

IMG_3424

En oeps, dan nog eentje waarvan ik de naam niet gefotografeerd heb. Net filigraan zoals je met strookjes papier kan maken.

De IJsbeer van Francois Pompon

De IJsbeer van Francois Pompon

Dit is één van mijn favorieten, ik heb in het Louvre ook miniatuurtjes zien staan.

We kwamen tijd te kort, aan de overkant van de dreef is nog een heel stuk park! Dus we keren zeker nog terug, deze keer misschien met onze picknick 🙂

 

 

Delen:

Katuit

Elk jaar gaat in Dendermonde de reuzenommegang Katuit door de straten, op de laatste donderdag van augustus, zoals al sinds 1522 gebeurt. Dit is een eeuwenoude traditie: eerst dansten de gildereuzen als deel van religieuze processies, en toen de Kerk de seculiere onderdelen uit de processies haalde, bleef de ommegang samen met de Ros Beiaardstoet bestaan. Tijdens het eerste deel van de twintigste eeuw bleef de reuzenommegang eigenlijk heel beperkt, maar sinds 50 jaar heeft de stad Katuit en ook de Ros Beiaardstoet nieuw leven ingeblazen, met als beloning voor het werk de toetreding van de 2 stoeten tot Unesco cultureel werelderfgoed in 2005. Als echte Dendermondse ben ik heel fier op mijn stadje, maar sinds dochterlief geboren is ga ik niet zo vaak meer kijken naar Katuit. De stoet trekt ’s avonds door de straten, en ik zie er wel heel veel kindjes maar onze dochter ligt dan al lang te slapen. Ik ga haar ritme er ook niet voor in de war sturen. De tijd dat ze zal meegenieten, zal nog wel volgen 🙂

De stoet bestaat uit een aantal folkloristische onderdelen die al eeuwen meedraaien: de Walvis refereert aan een grote vis die eens in de Schelde opdook, het Schipke aan de pijnders die de schepen losten (en diezelfde pijnders dragen ook ons Paard – dat moet nog tot 2020 wachten om opnieuw door de stad te trekken), de Knaptanden hebben hun oorsprong in een primitieve vrees voor wolven en de drang om met veel lawaai het boze te verdrijven. De Ros Beiaardharmonie speelt het lied van de stad: Ons Banier en de vendeliers laten hun kunsten zien. De reuzen zijn de mascottes van de Middeleeuwse gildes: de kruisboogschutters dragen reus Goliath, de handboogschutters dragen Reus Indiaan en de buskruitschutters Reus Mars. De reuzen zelf zijn gebeeldhouwd in de 17e eeuw. Naast deze vaste elementen zijn er ook elk jaar wisselende onderdelen, nu waren er ter ere van de vijftigste vernieuwde Katuit een aantal reuzen uit Vlaanderen op bezoek, en zorgden verschillende theater- en dansgroepen samen met harmonieën voor spektakel.

Deze editie was ik met een paar vrienden van de partij. Het was zeker en vast één van de warmste Katuiten die ik al meemaakte! Ik nam flink wat foto’s (niet zo super van kwaliteit – het was donker he), alleen niet zoveel van onze reuzen zelf want dan was ik te druk bezig met hen aan te moedigen! Alle bewondering voor de reuzendragers die bij deze hoge temperaturen zo’n inspanningen leverden!

Zondsondergang met vendel

Zonsondergang met vendel

Sprotjes worden langs het parcours uitgedeeld: deze gerookte visjes verwijzen naar de spotnaam Makeleters.

Sprotjes worden langs het parcours uitgedeeld: deze gerookte visjes verwijzen naar de spotnaam Makeleters.

Bokes met kopvlees en mosterd verwijzen naar onze bijnaam Kopvleesfretters.

Bokes met kopvlees en mosterd verwijzen naar onze bijnaam Kopvleesfretters.

De Knaptanden lopen wild rond en vinden er hun plezier in om mensen te laten schrikken :)

De Knaptanden lopen wild rond en vinden er hun plezier in om mensen te laten schrikken 🙂

't Schipke, met de schattigste kindjes van Dendermonde erop :)

’t Schipke, met de schattigste kindjes van Dendermonde erop 🙂

De Walvis met koning Neptunus, die met zijn tuinslang voor een welkome verfrissing zorgde.

De Walvis met koning Neptunus, die met zijn tuinslang voor een welkome verfrissing zorgde.

De fakkeldragers

De fakkeldragers

Café "In de drie reuzen"

Café “In de drie reuzen”

Vendelzwaaier

Vendelzwaaier

En dan tot slot onze reuzen:

Onze drie Dendermondse reuzen

Onze drie Dendermondse reuzen

Reus Indiaan

Reus Indiaan

Reus Mars

Reus Mars

Reus Goliath

Reus Goliath

 

Delen:

Wekelijkse inspiratie – Het kleine scherm

Een paar dingen waar wij de afgelopen weken graag naar gekeken hebben en nog een tijdje trouw zullen volgen.

Een eigen productie van Netflix – en echt één die er mag zijn! Baz Luhrmann is de regisseur van dit verhaal waarin de ontstaansgeschiedenis van R&B en hiphop wordt verteld, tegen de woelige achtergrond van de Bronx van 1977. De muziek staat als een huis, en ook het verhaal en de personages zorgen ervoor dat je meeleeft. Nostalgie ten top ook op fashion-gebied: afro’s, disco-pakjes, broeken met wijde pijpen, converse en voetbalsokken… Er zijn nu zes afleveringen, die een afgerond verhaal brengen. In 2017 volgt er nog een seizoen, wij zijn nu al benieuwd. We gaan zelfs nog eens naar dit seizoen kijken, alleen al voor de muziek!

the-get-down

Nog een productie van het Netflix-huis – en ook al retro! Nu naar het decennium waarin ik het levenslicht zag: de eighties. Het verhaal is echt schatplichtig aan Stephen King: een jongen verdwijnt, en niet alleen de Sheriff, zijn moeder en broer gaan op zoek, maar ook zijn drie beste vrienden. Als er ook nog een mysterieus meisje opduikt, en een serieus griezelig monster, lopen de rillingen over je rug. Dit is ongeveer het griezeligste dat ik aankan. Tussen twee afleveringen mijn tanden gaan poetsen is echt al te veel gevraagd – toch alleen. Maar ik heb het er graag voor over want de vaak piepjonge acteurs en ook de volwassenen waaronder Winona Ryder leveren uitstekend werk. Een aflevering van iets luchtig zoals Pokémon zorgt ervoor dat ik toch lekker kan slapen 😉

strangerthingsposter

Oh, een jaarlijks terugkerend ritueel! Paul Hollywood en Mary Berry verzinnen al voor de zevende keer ontzettend moeilijke uitdagingen voor de kandidaten, en de resultaten zijn vaak indrukwekkend, al zijn er elk jaar onvermijdelijk ook bak-catastrofes. Het hoofd koel houden tussen de hete ovens is de boodschap. Paul & Mary zorgen in elke aflevering voor drie opdrachten: een signature bake, een technical challenge en een show stopper. Ze zijn streng, maar rechtvaardig, en de kandidaten krijgen (vaak hilarische) morele ondersteuning van presentatrices Sue en Mel. Ik hou van zowat alle Britse kookprogramma’s en voor GBBO programmeren we trouw onze digicorder.

newbake2

Hoe raar het ook mag klinken, dit bakprogramma is razend spannend! De eerste aflevering was gewijd aan de Cake. Alle bakkers moesten een drizzle cake maken als signature bake, daarna jaffa cakes (ons welbekend als Pim-koekjes) als technical challenge, en een genoise met mirror glaze als show stopper. Er gingen enkele genoises tegen de grond, en er werd hard nagedacht welke kant nu de bovenkant van een jaffa cake is 🙂 Paul haalde ook weer zijn party trick boven: proeven, daarna in ijzingwekkende stilte naar de kandidaat kijken en uiteindelijk zeggen: I love it. Het is niet verbazingwekkend dat wij ook honger krijgen, of zin in iets zoet, terwijl we naar dit programma kijken 🙂

Delen:

1 2 3 17

Paste your AdWords Remarketing code here