Snel, gezond & lekker

Wat stond er bij ons op het menu de afgelopen tijd?

Tama chicken van Wagamama

Jaren geleden kocht ik een kookboek van Wagamama, een Japanse restaurantketen. Ik leerde Wagamama kennen toen ik als tiener op citytrip ging naar Londen. Je eet er aan lange tafels, en je kiest ramen (noedels), rijst, bijgerechten… Elke keer als we naar Londen gaan, staat er sowieso Wagamama op de planning. Er is ook 1 vestiging in België, in Antwerpen op de Keyserlei, daar ben ik ook al een paar keer geweest. En ze hebben dus ook een kookboek, vroeger was het ook in het Nederlands te krijgen maar nu enkel nog in het Engels en Frans. Ik kook er regelmatig uit, want meestal zijn het ook erg snelle gerechten. Deze keer ging ik voor de Tama Chicken.

  • Kippenblokjes
  • Gehakte sjalot, gember, look
  • Courgette & paprika
  • Suiker, zout, oestersaus, water, sesamolie, 1 ei

Bak eerst de kippenblokjes in de wok en hou ze daarna apart. Fruit de sjalot, gember en look en voeg daarna de courgette en paprika toe. Wok eventjes en giet er daarna één deciliter water bij, samen met een theelepel suiker, een flinke snuif zout en een eetlepel oestersaus. Laat goed koken, proef (misschien moet er nog zout of suiker bij?). Voeg eventueel wat maïzena toe om de saus in te dikken. Vlak voor het opdienen roer je er een ei onder, en je werkt af met wat sesamolie. Wij aten dit met noedels, maar met rijst kan even goed. Het was erg lekker!

English pie met kip, champignons en wortel

  • Kippenblokjes, spekjes
  • Champignons en wortels
  • Kruimel- of bladerdeeg
  • Volle melk, kruidenkaas, drupje citroen
  • Zout & peper

Bak eerst de spekjes en hou ze apart (leg ze op keukenpapier). Bak daarna de kippenblokjes en hou ze ook apart. Stoom de worteltjes al deels gaar (dat duurt anders zo lang eer ze echt gaar zijn vind ik). Bak de champignons, van zodra die klaar zijn mag alles bij elkaar in de pan. Goed kruiden en daarna een flinke scheut melk toevoegen, en een lepel kruidenkaas. Opfrissen met een paar druppels citroensap. Dik de saus in met wat maïzena. Nu hebben we luie béchamel gemaakt 😉 Doe alles in een ovenschaal en dek af met een lap kruimel- of bladerdeeg. Nog een half uurtje in de oven op 180 graden en het is klaar! Wij eten er nog wat veldsla bij.

Tajine met pruimen – Johanna style

  • Look & sjalot
  • 4 wortels
  • 1 blik gepelde tomaten en 1 kuipje tomatenpuree met groenten
  • 1 geconfijte citroen, 1 laurierblaadje, 1 gedroogd chilipepertje, komijn, paprikapoeder
  • Klein handjevol gedroogde pruimen en eventueel wat blokjes appel die over waren van het vieruurtje
  • Kippenblokjes
  • Quinoa

Disclaimer: dit is waarschijnlijk de meest ontraditionele tajine die er bestaat. Maar wel lekker en niet veel werk 🙂

Stoof de look, sjalot en wortels 1 minuut in de microgolf met wat olijfolie, in een pot met deksel (ik gebruik mijn Ultrapro van Tupperware). Voeg dan 140 ml water of (eigengemaakte, slappe) kippenbouillon toe, en laat 5 minuutjes pruttelen in de microgolf. Ondertussen kan je de oven voorverwarmen op 200 graden.
Voeg het kuipje tomatenpuree met groenten en blik gepelde tomaten toe aan de wortelen, samen met een bouillonblokje, geconfijte citroen, laurier, chilipepertje (niet zo heel pikant, eigen kweek), komijn, paprikapoeder, een beetje appel die over was van het vieruurtje en de gedroogde pruimen. Goed roeren. Leg de kippenblokjes erbovenop, olijfolie en zout erop.
Zet in de oven, na 15 minuutjes kan je eens roeren en doe je het deksel erop: tajine-stijl 🙂 laat het vervolgens nog een half uurtje in de oven staan. In het weekend zou ik dit gerecht ’s middags voorbereiden in de slowcooker (ik heb een crockpot) en dan langzaam laten pruttelen tot ’s avonds.
Intussen kan je quinoa klaarmaken, dat is voedzamer en vezelrijker dan gewone witte couscous.
Hou wat van de saus en quinoa apart om de volgende dag koud op te eten als salad in a jar, met komkommer, feta en tomaat. Superlekker en gezond!

Save

Save

Save

Delen:

Kinderpraat

3 jaar, 8 maanden

Ik: ‘Worteltjes bevatten vitamines.’ Dochterlief: ‘En koekjes bevatten kruimels!’

‘Dieren likken elkaar om te zeggen dat ze van elkaar houden maar ik kan dat zeggen vanuit mijn mond.’

Boris legt potloden 😀

3 jaar, 9 maanden

Volop rijmen! Soms met echte woorden, vaak ook met een fantasie-woord.

Woordjes hakken: Dochterlief heeft geleerd op school om elke lettergreep met een klap in de handjes uit te spreken en dan zeggen hoeveel klapjes het was. ‘Pa-pa – twee! Moe-ke – twee! Fie-hiets – twee!’

We kijken in de krant en zien een foto van Donald Trump met wijdopen mond. Ze vraagt wie dat is en ik zeg: ‘Dat is de volgende president van Amerika’. En ze zegt: ‘Wij willen liever die mevrouw, deze meneer roept altijd maar…’ Ik had een paar weken eerder al over Trump verteld, op de dag dat de verkiezingsuitslag bekend werd, hadden we het erover dat wij liever Clinton wilden. Een lesje dat we op onze woorden moeten letten want ze onthoudt alles en pikt heel veel op. Aanslagen heb ik haar voorlopig gelukkig kunnen besparen.

Bij het oefenen van de nieuwjaarsbrief: ‘Wiebel wiebel wiebel, knor knor knor, 2017 ziet wel snor’. Ik heb geprobeerd om uit te leggen dat de uitdrukking ‘zit wel snor’ is, maar ze vindt dat je de snor kan zien 🙂

In dezelfde strekking, en al evenmin uit haar hoofdje te praten: ‘Baby Jezus ligt in de kriebe.’ ‘Het is een kribbe, liefje.’ ‘Maar het stro kriebelt toch?’ Logisch klinkt dat wel hé!

3 jaar, 10 maanden

Met kerstavond drinken we een glaasje bubbels: ‘Waarom drinken jullie uit een vaasje?’ en ‘Jij hebt een sneeuwvaasje!’ (een fluitje met geslepen bloemetjes)

In de kinderboerderij heeft een hertje jeuk op zijn rug en het ‘krabt’ met zijn tanden: ‘Kijk, dat hertje eet van zijn rug!’

‘Kijk, mijn sloefjes lijken op mijn potje: het zijn hellebeersbeestjes!’ We blijven proberen om er ‘lieveheersbeestjes’ van te maken 😉

‘Ik hou duizend miljoen van jou!’ <3

We horen een liedje op de radio in de auto: iets met ‘In love with your body’. Dochterlief zegt: ‘Dat is bijna zoals ‘Move your body’ van Dora!’. Wauw, zoveel taalinzicht had ik nu nog niet verwacht. Dankjewel Dora!

We gaan naar de McDonalds (af en toe moet dat eens kunnen), dochterlief vraagt: ‘Krijg ik kikununuku… Kipvisjes?’ waarbij ze nog eens teruggrijpt naar haar kinderwoord voor chicken nuggets, maar niet zonder eerst een dappere poging om het goed te zeggen.

Paarden kunnen niet in huizen. Maar wel bij Sinterklaas want die heeft een mijter dus die heeft grotere deuren.

Als Zwarte Piet in bad gaat wordt het water zwart want hij schminkt zich ook onder zijn kleren, en er liggen ook steentjes in het water van de schoorsteen.

Nog kinderpraat? Klik hier!

Save

Save

Delen:

Lora-jurk

Ooeeh, de Lora-jurk van La Maison Victor! Een prachtig patroon vind ik, en vele anderen met mij, als ik zo afga op blogs en facebookgroepjes. Het is een simplele maar flatterende jurk, en in het tijdschrift wordt gevraagd om een stof met rek. Maar eigenlijk heb ik altijd meer moeite om mijn zin terug te vinden in de rekbare stoffen… Als ik mijn hartje volg, kom ik zowat altijd terecht bij een geweven stof. Dus toen ik deze wollen stof zag, was ik verkocht: blauwgrijs, wat tweed-achtig, met een heel subtiel lijnenspel. Dat was eind oktober.

Toch durfde ik niet beginnen aan de Lora. Wat als de rek toch echt wel heel erg nodig was? Verschillende keren nam ik me voor om toch al het patroon te knippen, en verschillende keren begon ik toch aan andere naaiprojecten. Uiteindelijk vroeg ik op 1 januari raad in een Facebookgroepje, speciaal over de patronen van La Maison Victor. Ik vroeg wie ervaring en tips had over de Lora in een geweven stof. En gelukkig, een heel aantal dames was me met succes voorgegaan! Ik kon dus van start gaan, een echt goed voornemen, zo op 1 januari 🙂

Ik tekende het patroon een maat groter dan ik anders zou nemen, omwille van de niet-rekbare stof, en toen ik de stukken in plastic geknipt had (puinzakken van Dumil, top-patroonpapier is dat), heb ik ze al eens goed ‘gepast’. Vervolgens heb ik de stofdelen geknipt en de voorkant en achterkant in elkaar gezet en dan aan elkaar gedriegd met de hand. Zo kon ik eens passen en zien of ik nog iets zou moeten aanpassen. Maar gelukkig bleek het goed te kloppen van maat! Alleen had ik wel een fout in de stof over het hoofd gezien, die camoufleerde ik met een sierstikseltje…

De jurk past perfect! Zo zullen er zeker nog volgen 🙂 Ik maakte gebruik van de eerste sneeuw om een paar winterse foto’s te maken. Zeker 3 millimeter sneeuw, maar voor dochterlief was het een geweldige ervaring. Ze had nog niet eerder bewust sneeuw gezien en in haar ogen was dit dus al veel sneeuw, waar ze een sneeuwman van wou maken. Dat is dus niet gelukt 🙂

Photobomb 🙂

Save

Save

Delen:

Mijn Goodreads challenge voor 2016

Elk jaar stel ik voor mezelf een doel op in Goodreads: hoeveel boeken wil ik zeker uitlezen dit jaar? Voor 2015 was dat doel 15 (lees hier hoe ik het er vanaf bracht). Voor 2016 had ik mezelf voorgenomen 17 boeken te lezen, en ik las er 20!

Kijk, een zeer divers scala aan boeken 🙂

Toppers van het jaar

  • Sand van Hugh Howey las ik deze zomer en heb ik al besproken in deze blogpost. Alles wat Hugh Howey schrijft, wordt meteen goud. Hij bouwt zijn personages en werelden op zo’n manier op, dat je wel moet meeleven, en verwerkt ook een portie maatschappijkritiek in zijn boeken die een visie vertolkt waar ik zeker kan achterstaan. Genre We can do it!
  • Red Rising-trilogie van Pierce Brown: Ook deze heb ik al besproken in hetzelfde blogpostje als Sand, maar ik las ondertussen ook nog het laatste deel Morning Star en dat was een zeer bevredigend einde van de trilogie. Vol actie en onverwachte twists, en dat tegen de achtergrond van life, the universe & everything, met een Romeins sausje erover.
  • Illuminae van Jay Kristoff en Amie Kaufman: deze kocht ik nadat ik bij Marcia van Oog op de toekomst las dat het één van haar favoriete boeken is. Haar blog gaat over science fiction en daarom wist ik dat ik dit boek ook wou lezen. Het stelde me niet teleur! Het verhaal heeft een behoorlijk normaal uitgangspunt: een kleine planeet wordt aangevallen. Maar het verdere verloop is bijzonder, en de layout van het boek ook. Waar Marcia zegt dat het lezen voor haar iets langer duurde, ging het bij mij net razendsnel.

Drie echte aanraders dus 🙂 Zes eigenlijk, want Red Rising is een trilogie. Ik zie duidelijke overeenkomsten: sci-fi, een zeker optimisme en maatschappijkritiek. Een psycholoog zou niet veel nodig hebben om hieruit zijn conclusies te trekken vrees ik 😀

Graag gelezen

  • Children of time: weer scifi, ja 🙂 een zeer origineel uitgangspunt waarbij verschillende levensvormen elkaar treffen, gekaderd door een Generation ship-verhaal. Dit is een typische fvorm van sci-fi waar mensen op zoek gaan naar nieuwe horizonten in een groot schip, op een generaties durende reis. Dit boek pakt dat erg goed aan.
  • School-idyllen van Top Naeff: tranen met tuiten heb ik bij het einde geweend! Dit boek van ruim 100 jaar oud (gepubliceerd in 1900) is een typisch schoolmeisjesboek uit die tijd, wat wij nu young adult noemen. Ik vind het super om tijdens het lezen een venstertje op 1900 te hebben. Wat was alles anders, en tegelijk waren tieners ook in de belle époque tieners… Dit boek was de inspiratie voor Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt, één van de lievelingsboeken van Anne Frank, en daarmee weet je ook hoe ik er in godsnaam bij kwam om dit te lezen. School-idyllen is wel een echte tearjerker, ook zo typisch voor dit soort boeken, en tegelijk is het humoristisch. Vanwege de ouderdom van dit boek is het rechtenvrij geworden en kan je het dus gratis en volkomen legaal lezen op de site van de Digitale bibliotheek van de Nederlandse letteren. Dat is dan natuurlijk de originele tekst, en dat moet je er dan ook maar bijnemen, het is zowat het slang van die tijd. Tienertaal 😉 Ik vind het super. Als je het boek wel wil lezen, maar het 116-jaar oude taalgebruik niet kan uitstaan, het boek is nog steeds in druk, in de moderne spelling. Niet te geloven eigenlijk! Hoeveel boeken kunnen dat zeggen, he?
  • Tambora van Philip Dröge: een non-fictie boek over een grote vulkaanuitbarsting in Indonesië in 1815. De gevolgen hiervan zijn vérstrekkend en laten zich zelfs nu nog voelen. Tegelijk is dit boek interessant en meeslepend geschreven.
  • The Ocean at the end of the Lane van Neil Gaiman: Er is nog geen boek van Neil Gaiman geweest dat ik niet graag las. Ook dit boek was weer een schot in de roos. het is het verhaal van een klein jongetje dat op het platteland opgroeit maar te maken krijgt maar een wrede nanny. Gelukkig krijgt hij hulp.

De andere boeken waren zeker ook meer dan goed. Ik heb dit jaar geen tegenvaller gelezen. Eén keer ben ik begonnen in een slechter boek maar toen ben ik gewoon gestopt. Maestra was duidelijk niets voor mij, al spreken de verkoopscijfers en het grote publiek me tegen.

Lezen, dat is voedsel voor de geest hé. Ik heb nog een heel aantal boeken klaarliggen die ik graag zou lezen. Nu wat meer tijd. Of beter kunnen kiezen wat ik wil doen met de uren in een dag 🙂

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Millie-jurkje

Ik heb deze kerstvakantie één weekje verlof gehad, en we hebben veel uitstapjes gemaakt, maar ook lekker thuis gespeeld en bezig geweest. Ik heb zelfs de tijd genomen om een nieuw kleedje voor dochterlief te maken! Toen ik op Nicky’s blog Mix it Make it het gratis patroontje voor haar Millie-dress aantrof, moest ik onmiddellijk denken aan het metertje tricot met kleurige confettiprint dat al een hele tijd in de stoffen-schuif lag. De ruffle van het Millie-kleedje past daar wel bij vind ik 🙂

Ik maakte de grootste maat die op Mix it Make it beschikbaar is: 116, ook al is ons meisje eigenlijk nog maar 105 cm. Ervaring leert me dat ze dat wel kan gebruiken en effectief, zowel de mouwen, het lijfje als de rok moesten niet veel kleiner zijn (de rok heb ik zelfs enkele centimetertjes langer getekend). Het patroontje is leuk en makkelijk, het was de eerste keer dat ik met mijn tweelingnaald werkte maar dat ging prima, de mouwtjes omzomen was natuurlijk niet zo makkelijk met zo’n klein polsomtrekje. Maar ik en ook dochterlief vinden het resultaat erg leuk 🙂

Lekker warm truitje erover voor een uitstapje met de trein naar Mechelen 🙂

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Femma-workshop: Dorothy Day Tripper-tas

Een tijd geleden maakte ik al eens een An-tasje van Jace did it!. Nu is er een heel wat indrukwekkendere tas, die ik maakte tijdens een dagvullende workshop die An van Jace did it! geeft aan onze Femmadammen: de Dorothy Day Tripper!

We kregen op voorhand het patroon, samen met de lijst benodigdheden. Net als bij de poppendraagmand kruipt er immers veel tijd in het uitknippen van de patronen en stofdelen, en het verstevigen, dus het is goed als dit al op voorhand gebeurt. Een verschil met de draagmand is dat ik hier wel de ‘echte’ verstevigingen heb gekocht 🙂 Ik koos voor roze en blauwe stofjes, daar hou ik van. Er zijn flink wat patroondelen en het verstevigen duurde dus wel wat. Maar ik vond het wel leuk, al die nette stukjes op een groeiend stapeltje. Ik wou eigenlijk al meteen verdergaan 🙂

img_4891 img_4910

Maar daarvoor heb ik braaf gewacht op de workshop-dag 🙂 Om 10 uur ’s ochtends verzamelden we op een zonnige maar ijskoude zondag. Onze workshop werd gecombineerd met een stoffenverkoop door Stoffenboetiek Anneke (ik kocht dus ook tussendoor wat nieuwe leuke stofjes! Volgende lente zullen dochterlief en ik er getwind bijlopen – hopelijk!). De zaal was dus gezellig druk, maar het kostte me geen enkele moeite om me te concentreren op het naaiwerk.  Stap voor stap stelden we zo onze tas samen en kregen we nog tips & tricks van An, die de hele dag bij iedereen langskwam om een helpende hand toe te steken.

img_5140An hielp me bijvoorbeeld op weg want ik moest nog handvaten maken, ik vond niet de perfecte tassenband. Ik ben eigenlijk wel erg tevreden met de zelfgemaakte handvaten, ze zijn zo mooi 🙂 Eerst zetten we de handvaten op de voor- en achterkant, daarna werden de zakjes gemaakt en er losjes op gestikt en daarna ging de paspel errond. Ik zat eerst wat in de knoei, tot ik me herinnerde dat ik bij paspel wat moet tegenwerken tegen de afwijking die ik automatisch schijn te creëren. Op dit punt heeft An ons uit haar voorraad kamsnaps knoopjes laten kiezen die het beste bij de stof pasten.

img_5144

Daarna was het tijd voor de bodem en de ritspanelen. Dat lukte ook, en daarna kon de buitentas in elkaar gezet worden. Dat is niet zo simpel want het moet mooi passen (dat ging nog) en het moeilijkste is dat de paspel precies goed moet zitten. Niet te dicht, niet te ver… Hier heb ik een paar stukken wel enkele keren moeten hernemen. Maar het lukte! Oef 🙂

img_5147

Rechts bovenaan zie je twee stukjes stof liggen: dat waren twee tabjes die ook nog tussen het ritspaneel en het bodempaneel moesten. maar het stond net mooi in elkaar en het over de rits stikken is nogal moeilijk dus met een beetje pijn in het hart heb ik ze dan maar weggelaten 🙂

Daarna wordt het procédé herhaald voor de binnenkant (waar ik ook nog een zak tegenzette) en dan gaat de binnentas in de buitentas. An haalde nog een magic trick boven: ze streek tussen de 2 delen een stuk extra sterke versteviging op de bodem. Fuse to Fix heette het geloof ik, of omgekeerd? En daarna moest ik nog langs de rits de twee delen aan elkaar stikken. Tussendoor al deze wijsheid: een tas maken is veel wisselen van naaivoetje 🙂 Ik gebruikte het ritsvoetje, het gewone persvoetje en het blinde ritsvoetje. En voor het eerst merkte ik echt dat dubbel stoftransport een voordeel is.

img_5150

Ook al niet zo simpel, om precies over het nette stiksel te gaan… Zeker niet als aan de tweede kant de bovendraad besluit om niet meer mee te doen waardoor ik eerst een rondje luchtgaatjes heb geprikt 🙂 Maar de aanhouder wint! Hier is mijn tas:

img_5149

De aandachtige lezer ziet dat deze foto gemaakt is voor de binnenkant erinzat of zelfs maar gemaakt was 🙂 die ligt er nog naast. Maar kijk, cool hé! Ruim 1 jaar geleden begon ik met de Naait Club, en mijn eerste probeersels waren een rokje op boordstof, een sportzakje,… en nu maak ik dit. Ik vind het zo leuk om mezelf dit aan te leren. Aan iedereen die denkt: dat lukt mij niet: een goede werkbeschrijving of begeleiding maakt echt alle verschil. Ik hoef niet persé een hele lessenreeks te volgen, het lukt me zelf ook wel, maar zo’n workshop is echt wel tof.

Tot slot: alle tassen van gisteren! Chapeau aan iedereen! Ook aan de dames die onze workshop eerder al in 2 delen volgden 🙂

workshop-sessie-2-collage

Workshop 2

workshop-sessie-1-collage

Workshop 1

Deze blogpost verschijnt ook bij Femma.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Pin it & make it: Kerstkous

Ik vind de Amerikaanse sfeer van (landelijke) kerstversiering erg mooi. Vooral zo’n prachtig aangeklede haard met een mooie groene guirlande, grote windlichten met hoge kaarsen en dan van die Christmas Stockings: I love it! Hier zie je er een paar mooie (volgens mij dan toch hé):

kerstkousen-aan-de-schouw-collage

Dus dit jaar ging ik ook voor de Kerstkous. Ik gaf er één cadeau op ons Femma-kerstfeestje, als surprise. We speelden vorige week een muziekquiz en combineerden dit met Secret Santa. We zorgden elk voor één pakje (zelf gemaakt, gekocht of samengesteld) dat op ons kerstfeestje verloot werd. En zo’n kerstkous is dan wel een leuke verpakking voor een assortiment kleine cadeautjes vond ik, stocking fillers zoals dat in het Engels zo mooi heet. Daarnaast maakte ik er ook eentje voor mijn moeder, naast het boek dat ik haar cadeau geef: de nieuwe Stefan Hertmans, De bekeerlinge. En ook voor mezelf maakte ik er eentje! Pinterest gaf me weer ideetjes genoeg om een kerstkous te maken en te versieren.

pinitandmakeitIk tekende zelf een brede kousvorm en knipte die uit. Ik koos voor een zeer neutraal grijs katoentje om de kous te maken, met een laagje fleece om wat dikte te geven. Vòòr het in elkaar zetten versierde ik de voorkant van de kous: ik zette met de naaimachine groene vilten maretakblaadjes vast op de grijze stof, en naaide met de hand witte pailletjes als besjes vast.

img_5208

Ik zocht wat naar de beste manier om de kous in elkaar te zetten: als ik de fleece mee vaststik, wordt de kous wel smaller dus kan er minder in en de vorm is wat anders, maar de bovenkant is dan wel netter vind ik. Als ik de fleece binnenkous apart maak en daarna in de buitenkous schuif, is de vorm van de kous beter, maar is de bovenkant moeilijker om netjes af te werken. Ik kan niet echt zeggen wat nu het beste is…

Bovenaan kregen de kousen een vilten sierband met sneeuwvlokken (Wibra) en een katoenen kanten lusje om aan de schouw te hangen. Ik ben wel tevreden met het resultaat 🙂

img_5207

De maretak past ook perfect bij mijn favoriete kerst-quote van dit jaar: Let’s kiss under the mistletoe! Ik versierde mijn nieuw, tweedehands gekregen krijtbordje ermee, net als een aantal gehandletterde kerstkaartjes.

Ik wens ieder van jullie een vrolijk en warm kerstfeest!

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Wintering en Lampionaio: een fotoverslag

Voor de tweede keer organiseerden Dendermonde en CC Belgica een winters vuur- en lichtfestival: Wintering. Er was een wandelroute van de Grote Markt, naar het cultureel centrum, de Onze Lieve Vrouwe-kerk, de bibliotheek, langs de lagere school en zo naar de Oude Dender en het Sas, en dan terug via de Emiel Van Winkellaan en Zwartzusterstraat. Vanaf 18u kon je er je handen, hart en ziel warmen aan lichtjes, kaarsjes, vuur, projecties,… Een prachtige manier om Midwinter te vieren. De donkerste dagen, waarin we zelf voor licht en helderheid moeten zorgen, en halsreikend uitkijken naar de lente en het lengen van de dagen. Op het moment dat ik deze woorden oorspronkelijk schreef, was de aanslag in Berlijn nog niet gebeurd, maar de symboliek is bijzonder toepasselijk. Ook als mensheid, als soort, zitten we in een donkere tijd, en hebben we behoefte aan licht, lucht en hoop. Aanslagen, maar ook de jachtigheid van de Westerse wereld, de prestatiedrang en druk waarin iedereen onderworpen wordt. Iedereen moet mee in de rat race. Tijd om even stil te staan en tot rust te komen… Ik tel al af tot de kerstvakantie zodat het ritme naar beneden kan.

Ik heb dochterlief voor de gelegenheid nog eens in onze tula draagzak gedragen. Lekker warm, en een prima oplossing voor een meisje dat eigenlijk voor de eerste keer haar bedtijd overschreed, waar ze zelf nogal aan gehecht is. Ze heeft een paar keer gezegd dat ze moe was, maar we hadden niet te maken met een lastige buggy in de menigte, laat staan met een kleuter die we in onze armen en op onze nek zouden moeten dragen. Dat zou ons plezier flink beperkt hebben. Nu hebben we ruim anderhalf uur genoten van onze wandeling, en heb ik meteen nog een flinke workout gekregen. Foto’s nemen was wel moeilijk, dus zowat alle foto’s zijn genomen door manlief, waarvoor heel veel dank <3

Ons stadhuis zat voor de gelegenheid in een kleurig jasje, regenboogkleurtjes!

De Academie van Woord, Muziek en Dans was een gedroomde backdrop voor bewegende projecties…

… en hun kerstboom hing verkeerd!

In de garage van Belfius was het BYOB – Bring your own beamer.

In de Onze Lieve Vrouwe-kerk genoten we van lichtjes en een stemmig koor – We’re walking in the snow…

Op de lagere school van het Oscar Romero College was een glasblazer aan het werk. Fascinerend!

Aan het Sas waren verlichte tentconstructies te bewonderen, zowel op het water als op en rond de brug.

Overal stonden ook vuurkorven en kaarsen – de straatverlichting op het parcours was uitgeschakeld.

De dag erna genoten we nog wat na van licht en vuur, met de kindertoneelvoorstelling van Lampionaio, door Sprookjes enzo. We gingen erheen met goede vrienden en hun dochtertje. Het is een stuk zonder woorden (of toch erg weinig), over het spel tussen licht, Luce, en duisternis, Buio, en de slaperige Marco. We genoten van het spel, de circuselementen, het mogen meedoen en de mooie muziek. ‘ t Was op onze kousevoeten te doen want we zaten op het podium 🙂

Een echt mooi, licht weekend, met veel vrienden en familie, op een donker moment van het jaar. Hartverwarmend!

En ook nog erg lekker, want wij sloten af met een chocoladefondue – njammie!

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Curry voor de feestdagen

Dit jaar is het weer aan ons om het Kerst-etentje voor de familie te organiseren. En ik heb al in de zomer de rehearsal dinner gemaakt: een curry-buffetje! Met veel lekkere bijgerechtjes en een drie- of viertal curryschotels, en ik bedoel dan niet de Vlaamse kip-curry-met-ananas maar een meer Indisch geïnspireerde schotel, die niet perse met een geel sausje moet zijn. Een flink aantal mooie kommen en schaaltjes op tafel ziet er meteen rijkelijk en feestelijk uit, en je kan in de smaken gaan variëren zodat iedereen zeker iets lust. Er zijn ook meer dan genoeg alternatieven voor rijst als er mensen zouden aan tafel aanschuiven die daar niet dol op zijn.

De hoofdgerechten kan je goed op voorhand maken en invriezen, een curry wordt lekkerder als die wat op voorhand gemaakt is. Dat beperkt de stress op de dag zelf meteen een heel pak! Ik gebruik ook mijn crockpot voor de curries, dan heb ik ondertussen tijd voor andere dingen.

Hier was ons menuutje deze zomer, voor een etentje met vrienden, en voor Kerst maak ik lekker net hetzelfde.

Menu

Ik koos allemaal zeer milde gerechten omdat er zowel een kleuter mee-eet (die zeer openstaat voor experimenten met groenten maar het echt niet heeft voor pikant) als een oma, die eigenlijk net dezelfde visie heeft als de kleuter 🙂 Een flesje sriracha op tafel kan altijd, dat geeft dan de nodige kick 🙂

  • Raïta

Dit is yoghurt (Bulgaarse of Griekse) met fijngehakte komkommer, een beetje koriander, een drupje limoen en peper en zout.

  • Tomaat-komkommer-relish

Een fris slaatje van blokjes tomaat en kommer, met limoen, munt, peper en zout. De raïta en relish kan je in de voormiddag maken of de dag voordien.

Een gehaktballetjes-curry, een crowd pleaser! Maak gehaktballetjes van varkens-kalfsgehakt, met komijn, kaneel, ei, panko of chapelure, peper en zout. Bak deze rondom bruin aan, en voeg dan gehakte gember, sjalot en look toe, samen met een kardemompeultje en een drietal kruidnagels. Voeg een blik gepelde tomaten (in blokjes) toe en een brikje room en kruid goed bij met peper en zout. Laat rustig pruttelen tot de balletjes helemaal gaar zijn. Voeg een paar frisse groene blaadjes koriander of peterselie toe als afwerking.

Een echte klassieker, hier is mijn eigen, makkelijke versie. Schil de aardappels en snijd ze in even grote stukken. Gaar een zevental minuten in de microgolfoven (met enkel het spoelwater dat aan de petatjes hangt). Warm ondertussen de oven voor op 180 graden. Kruid dan de aardappels met paprika, komijn, mosterdpoeder, gemalen koriander en gemberpoeder. Chilipoeder kan eventueel ook. Doe de aardappels in een ovenschotel met wat zonnebloemolie, rol ze heen en weer en zorg ervoor dat ze langs alle kanten olie en kruiden hebben. Bak ze lekker krokant in de oven, een twintigtal minuten moet wel genoeg zijn als ze nog warm zijn van de microgolfoven. Deze laatste stap kan je doen vlak voor het opdienen, de rest kan je de dag ervoor al doen! Dan moeten je petatjes wel langer in de oven.

curry op bord

currys op tafel

Het is geen traditioneel kerstmaal maar zo’n tafel vol lekkers om te delen, is toch hartverwarmend vind ik.

Wat eten jullie met de feestdagen?

Save

Save

Save

Save

Delen:

1 2 3 20

Paste your AdWords Remarketing code here