Femma-workshop: Stijladvies

Met de feestdagen in aantocht organiseren we met onze Femmadammen een workshop Stijladvies, om je eigen kleurtype en stijl te vinden en er dus echt op je best uit te zien.

Ik geloof er in dat je je mentaal beter voelt als je je goed voelt in je kleren, en als je uitstraalt wie je bent. Ik ben opgegroeid in een gezin waar schoonheid belangrijk is, en dat bedoel ik helemaal niet oppervlakkig, integendeel. Schoonheid kan je vinden in kunst, in de natuur. Wij gingen en gaan met ons gezin graag naar musea, waar je bewust of onbewust geïnspireerd raakt door wat je mooi of net niet mooi vindt. Mijn moeder heeft aan de tekenacademie van Dendermonde mode gevolgd tijdens mijn tienerjaren en dat heeft mij ook mee gevormd. Het is wat zoeken naar je eigen identiteit, en uit een snel wisselend aanbod van trends en hypes net datgene kiezen wat je past.

Dat is immers behoorlijk moeilijk. Ik weet van mezelf, en dat werd ook bevestigd door onze lesgeefster Sonja Borms,  dat ik een koel en licht kleurtype ben, en een romantische kledingstijl me goed gaat. Ik doe dus mijn best om die kleuren en stijl te kiezen, dat is ook wat ik het liefste zie en waar ik van nature wel naar grijp. Het aantal blauwe kledingstukken in mijn kast liegt er dan ook niet om 🙂 Toch is het niet makkelijk om in de winter een lichte, koele t-shirt met lange mouwen te vinden, wanneer je om je oren geslagen wordt met roest, oker en olijf. En dan eindig ik weer met grijs, en dan is mijn kleerkast toch weer niet inspirerend, en zijn mijn kleren niet zo goed onderling combineerbaar. Als het zelfs met die kennis niet makkelijk is, dan is het echt een uitdaging als je eigenlijk niet zo goed weet wat jouw kleuren of stijl zijn. Volgens mij zitten je instincten echter wel vaak goed: als je een echte voorkeur hebt voor een kleur en stijl zal dat denk ik wel uitstralen dat je je daar goed bij voelt. Iets anders is het als je telkens twijfelend voor de kleerkast staat en in een winkel echt helemaal niet weet wat je zou kunnen kiezen.

Sonja hielp ons eerst onze kleuren te bepalen aan de hand van 6 vragen waar kernwoorden uit naar voor kwamen: koel, warm, gedempt, helder, licht en donker. Iedereen is een combinatie van die elementen. Koel en warm kan je natuurlijk niet zijn, maar ik ben bijvoorbeeld koel, licht en helder. Vroeger werd er meer gebruik gemaakt van de 4 seizoenen, maar die zijn iets beperkter. Met deze 6 elementen zijn meer combinaties mogelijk, en is de kans groter dat je je er echt goed bij voelt. Nadat iedereen wist welk kleurtype het best bij haar paste, kwam Sonja langs met de doeken. Soms was het zeer opvallend dat iemand met een warme variant niet goed stond, maar met de koele kleur net wel. En elke kleur bestaat in koele en warme tonen dus eigenlijk mag iedereen wel elke kleur dragen 🙂

kleuradvies-collage

Daarna legde Sonja uit welke lichaamsvormen er zijn, en hoe je je mooiste eigenschappen kan benadrukken, bijvoorbeeld een kledingstuk laten eindigen op je smalste punt, zoals een enkellaarsje in tegenstelling tot een laars op het midden van de kuit. De conclusie is wel dat een V-hals en een cache-coeur voor zowat iedereen mooi zijn. Iedereen richting Diane Von Furstenberg! Allez, als de eindejaarspremie gestort is, haha 😉 Dit type overslagjurkje vind je gelukkig bij erg veel merken terug, en is ook prima zelf te maken. Staat op de to-do lijst!

stijladvies-collage

Tot slot is er ook nog de kledingstijl, die eigenlijk echt je identiteit weerspiegelt. Kleur en lichaamsvorm zijn meetbaar en min of meer rationeel te bepalen. Je eigen stijl is wat meer ongrijpbaar en vergt wat zelfkennis. Sonja gaf 4 basisstijlen aan: romantisch, city-elegant (klassiek), creatief en casual. Voor mij is het wel duidelijk: als je me vrij laat kiezen, ga ik voor romantisch en een tikje creatief. Getuige daarvan mijn voorkeur voor merken als Noa Noa, CKS, Dries Van Noten, Kenzo (toen hijzelf nog de ontwerper was toch…), King Louie, Essentiel,… Ook ruim tien jaar geleden wist ik dat al: mijn trouwjurk was een romantische tuniek met obi in koele, heel lichte kleuren van Dries Van Noten, over een rok van Sofie D’Hoore. Ik ben nog steeds heel blij met onze keuzes van toen 🙂

trouw-collage

Deze blogpost verschijnt ook bij Femma.

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Sinterklaasje bonnebonnebonne: een poppendraagmand

In oktober begon ik al volop aan de Sint te denken. Oei, dat is vroeg, of niet? Nee, als er een zelfgemaakt cadeautje bij hoort, dan moet ik op tijd de handen uit de mouwen steken! Ik maak een poppendraagmand voor dochterlief, omdat de pop Marijke en haar vele knuffelvrienden waar ze heel graag mee speelt, nu noodgedwongen in kartonnen dozen, deksels en omgekeerde bankjes slapen. Ik kreeg van een Naait Club-vriendin de tip om het Baby doll basket-patroon van Made Everyday te gebruiken. Het patroon komt in drie maten maar ik maak de grootste, ook al is het huidige popje niet zo heel groot. Ik vind het heel handig dat een zachte poppendraagmand kan opgeplooid en klein opgeborgen kan worden. Ik heb bij Flaflinko ook een heel leuke versie van deze draagmand gezien 🙂

Ik gebruik stofjes uit de stoffenvoorraad, een blauw-wit gestreept katoentje voor de binnenkant en een paars met een soort pauwenveer-motiefje voor de buitenkant. De eerste Naait Club-avond werd gewijd aan het patroon knippen uit papier en stof, en verstevigen met gewone plakvlieseline. Ook thuis ging ik daar nog mee verder. Ik kocht geen speciale dikke versteviging, maar verwerkte restjes van een stugge polyester en dikke fleece die ik tegen de stoffen stikte als wattering. Het is niet zo stevig als met gekochte versteviging, ik voeg nog een stukje gerecycleerde plastic toe zodat de kap zeker mooi blijft staan.

Het verstevigen vroeg vrij veel tijd, nadien ging het in elkaar steken vrij vlot. Eerst gaan de handvaten tegen de zijkanten, daarna worden de zijkanten aan het middendeel gezet, dat is wel wat foefelen met dikke pakken stof en versteviging die je in nette hoekjes moet laten samenkomen, maar het ging eigenlijk best. Voor de binnenkant net hetzelfde, waarna binnen- en buitenkant aan elkaar kunnen gezet worden met een reep biais-lint. Dan ook nog een kussentje en matrasje erbij, en klaar is de poppendraagmand!

draagmand-in-de-maak

Work in progress! Hier kan je een beetje zien hoe ik de stof verstevigde.

draagmand

Nog even de draadjes wegwerken…

 

Save

Save

Save

Save

Delen:

De Sint en hoe wij met hem omgaan.

Ik hou wel van de Sintperiode en het schoentje en het klaarzetten van het tafeltje met de cadeautjes. Waar ik niet van hou is het liegen… Ik spreek nu echt enkel voor mezelf, en wat ik kan zeggen aan dochterlief. Ik heb alle respect voor andere ouders die op een andere manier met de Sint omgaan, laat dat duidelijk zijn 🙂 Ik heb er bijzonder veel moeite mee om te zeggen dat de Sint echt is, omdat ik weet dat over een paar jaar de zeepbel barst. Ik heb geen zin om daarna de teleurstelling en de ontgoocheling te moeten aanzien… En het ‘dreigen’ met de Sint en Pieten, die zien wat je doet en laat, is zeker niets voor mij. Cadeautjes komen, onvoorwaardelijk, net als liefde. Hier las ik vorig jaar een blogpost die me toonde hoe ik hiermee om kon gaan, want de twijfels voelde ik al lang, en vorig jaar toen dochterlief in de eerste kleuterklas zat, zat ik echt wel in de knoop met wat ik moest zeggen of doen. Deze blogpost gaf me praktische tips hoe ik het kon aanpakken! Daarom vertel ik nu al dat er eeuwen geleden twee echte heiligen bestonden, Maarten en Klaas, die heel erg goed zorgden voor de mensen en kinderen in hun omgeving. Ze gaven mensen die dat nodig hadden warme kleding en lekker eten. En om dat te vieren, wordt er nu het feest van Sint Maarten en Sinterklaas gevierd, met mensen die zich als Sint en Piet verkleden en cadeautjes en lekkere koekjes en chocolade. Wij wonen net op het grensgebied tussen de 2 sinten, om het nog wat ingewikkelder te maken 🙂

Tot dusver gelooft dochterlief toch wel nog dat de cadeautjes van de Sint komen, ook al zeg ik dat niet zo (op school zal ze dat natuurlijk wel horen). Maar de Sint in de Delhaize noemde ze wel ‘de verkleedsint’, en ze vond het toch maar raar dat die ook cadeautjes gaf, aangezien hij toch niet de echte Sint is.

Ik denk dat ik het zo nog een paar jaar uithou: een beetje geloven, maar toch al een goeie marge, en ik hang er ook gewoon niet teveel spektakel rond. Ze mag natuurlijk een brief maken met uitgeknipt speelgoed. En ze mag haar schoentje ook zetten, dat komt ook in orde. Ik zal echter nooit zeggen: de Sint of Pieten zien wat je doet en of je wel flink bent! Nee, dan zal ik nog wel eens vertellen van eeuwen geleden, toen de Sint(en) nog echt bestond(en).

sint

Is het jammer dat ik mijn kind zo een deel kindermagie afneem? Ik vind van niet, we versieren in de winter ook ons huis mooi. Ik hou nogal van de kerstboom op tijd zetten, dat we er lang geniet van hebben, dus dat zorgt ook voor blinkende oogjes hier in huis. En de Kerstman zal ik dus ook gewoon niet introduceren. Als ze daarover iets zou vragen, zal ik van bij het begin zeggen dat dit een verhaaltje is. Net zoals de Paasklokken of -haas, en het Tandenfeetje. Het Tandenfeetje begot, dat is je reinste nonsens! Ik weet dat andere ouders dit niet zien als leugens en daar heb ik geen problemen mee, maar ik krijg het zelf niet over mijn hart 🙂

 

Save

Save

Save

Delen:

Wekelijkse inspiratie: Het kleine scherm

Wij blijven gigantische fans van Netflix, hier thuis. Er zijn ondertussen al heel veel netflix-originals die echt de moeite waard zijn. Hier zijn er twee die wij net zagen.

The Crown vertelt het verhaal van de troonsbestijging van Koningin Elizabeth II en geeft ons een blik achter de schermen, en tegelijk ook een verklaring van waarom ze het imago van ijskoningin heeft. Er wordt een goed tijdsbeeld geschetst van het leven in Groot Brittannië kort na de tweede wereldoorlog, en de beperkingen die etiquette en protocol opleggen aan de leden van de koninklijke familie. De settings zijn natuurlijk prachtig: Clarence House, Sandringham, Buckingham Palace, Balmoral en de Schotse Highlands,… En ook de kostuums zijn indrukwekkend: traditionele feestgewaden en funky fifties-mode. Een heel mooie serie, aangrijpend en tegelijk interessant. Ik beken dat ik de Britse koninklijke familie op Wikipedia opgezocht heb, om te zien hoe het verder gaat 🙂 Ik vraag me af of er nog een tweede seizoen zou komen!

crown-collage

The Expanse is iets helemaal anders: echte onversneden sci-fi, en wie hier vaak komt lezen weet dat ik daarvan hou 🙂 De serie is gebaseerd op een reeks boeken door James Corey, in dit geval het eerste: Leviathan Wakes. Blijkbaar is het geen ‘echte’ netflix original: In de US en Nieuw Zeeland wordt het aangeboden door Syfy (het zal u niet verbazen dat we daar vroeger ook een abonnement op hadden via Telenet, maar beide zenders zijn uit het aanbod verdwenen), maar in de rest van de wereld wordt het op Netflix uitgezonden. Het is een verhaal van conflicten tussen de Belt (de asteroïdengordel), Mars en Aarde. Het is een behoorlijk realistische serie, waarmee ik bedoel dat er met een aantal wetenschappelijke feiten rekening gehouden wordt, zoals het effect van verhoogde zwaartekracht als een ruimteschip versnelt, of het gegeven dat water een bijzonder kostbaar goed is op een ruimtestation, net als het feit dat er daar net minder zwaartekracht is. De personages in de verschillende verhaallijnen zijn even geloofwaardig als divers: hoge politici, rebellen, een detective, crewmembers van een mijnschip,…  Het zit allemaal bijzonder goed in elkaar maar het einde van de serie is echt wel open, meer vragen dan antwoorden! We want more 🙂

expanse-collage

Save

Delen:

Mijn peter

Mijn peter is overleden. Hij was 87 en had een mooi leven gehad, toch doet het pijn om afscheid te nemen. Als kind keek ik naar hem op, en daarom heb ik mijn belangrijkste herinneringen aan hem, die hem echt typeren, op een rijtje gezet. ’t Is bitterzoet, er zijn best grappige dingen bij. Maar nu is hij er niet meer, en zal hij geen van deze dingen nog zeggen of doen. Dag peter, tot ziens…

peter

Toen ik vroeger op woensdag bij oma en peter ging, vroeg ik: Vertel eens van toen je klein was? En dan kwamen de anekdotes: de Engelse soldaten die chocolade gooiden als ze overvlogen op het eind van WOII, de molenaar die hem verborg in de zak als hij eens spijbelde of haagschool volgde. Als zijn moeder dan kwam en vroeg: Hebt ge onze Fons gezien? Dan zei de molenaar: Nee, Roze!

Ik mocht kleuren met zijn mooie stiften aan zijn grote bureau, en kreeg souvenirs van hun reizen, zoals de Schotse blouse waar ik zo trots op was.

Toen ik wat ouder werd, hield ik van zijn boeken over mysteries en UFO’s, van Von Däniken en over de graancirkels. Hij hield net als ik van raadselachtige dingen (ik heb het er zelfs al eens over gehad). Ik zag de eerste keer Star Wars bij oma en peter, aan de tafel in de living. Ik denk dat het aansloot bij zijn liefde voor UFO’s. Hij keek graag TV, en volgde sommige series ‘voor zijn Engels’. Hij hield van Vlaanderen en de Nederlandse taal, en sprak liever over kampernoelies dan over champignons, alhoewel hij toch ook Jupiler lustte, van bij de Walen.

Wat hij graag at herinner ik me ook: Oma kookt altijd lekker, vaak met zelfgekweekte groenten uit de tuin. Hij deed geperste look en cambozola op zijn boterham, soms zelfs tegelijkertijd. Hij at graag zwanworstjes in gelei,  en chocolade meteen na zijn maaltijd. Hij bestelde altijd frietjes, die hij Stoofhout noemde, bij de Chinees, nooit rijst.

Mijn peter stuurde me naar het sigarenwinkeltje achter een houten kistje sigaren, van Schimmelpenninck. Het wisselgeld was dan mijn zakgeld. Als het mooi weer was, ging hij achter de poort van de garage in het zonnetje zitten en rookte zijn sigaar.

Hij liet me boeken bestellen toen ik nog maar net bij de boekhandel werkte. Iedereen in de familie is dol op boeken. Onze andere gedeelde passie was geschiedenis en archeologie, en luchtfotografie.

Hij had veel invloed op ons leven en aan de hand van deze herinneringen zal ik altijd aan hem denken.

 

Save

Delen:

Wekelijkse inspiratie: Snel, gezond en lekker

Ik hou sowieso van ovenschotels en in de herfst en winter leef ik me helemaal uit. Hier zijn weer wat nieuwe gerechtjes die bij ons onlangs een succes waren. De factor Snel is weer wat verder te zoeken deze keer 🙂

Baked penne

  • Bolognesesaus
    • Gehakt
    • Sjalot & look
    • Wortel
    • Blik gepelde tomaten
    • Noilly Prat (daar ben ik weer, ik gebruik dat inderdaad regelmatig in de keuken)
    • Oregano, paprika, peper, zout.
  • Pasta
  • Beetje diepvries-spinazie
  • Béchamelsaus
    • Boter
    • Bloem
    • Melk
    • Peper, zout, nootmuskaat
  • Mozarella

Maak een eenvoudige bolognese-saus door het gehakt rul te bakken en daarna de sjalot, look en wortel toe te voegen, te blussen met Noilly Prat en het blik gepelde tomaten, en te kruiden. Laat even pruttelen zodat de wortel kan garen.

Kook ondertussen de pasta net niet gaar, en warm de spinazie op. Maak een béchamelsaus: smelt een eetlepel boter, voeg een eetlepel bloem toe (van het vuur) en roer goed door elkaar. Voeg dan beetje bij beetje melk toe, kruid en laat goed doorkoken tot een mooie saus.

Bouw dan in een taartschotel de laagjes op: Onderaan de pasta, daarover de diepvriesspinazie, dan de bolognesesaus, en tot slot de béchamel met daarover stukjes mozzarella. Op dit punt kan je de schotel prima invriezen. Dit is een ideaal gerecht om in het groot klaar te maken. Laat voor het opdienen nog 15 minuutjes gratineren in een hete oven.

baked-penne

Groententaart

Dit is een lekkere veggie taart met wortel, zoete aardappel en feta. Ik vond het recept in De Standaard Magazine maar paste het wel een beetje aan. Ik heb er geen salie in gedaan (ben ik niet zo dol op) en eigenlijk is het een tarte tatin maar ik heb het omdraaien niet gedaan.

  • Zoete aardappel (ik gebruikte er 2)
  • Wortelen of pastinaken (ik gebruikte 4 dikke wortelen)
  • 4 el honing
  • 3 el rodewijnazijn
  • 1 flinke snuf gedroogde tijm
  • 4 sjalotten
  • 200 g feta
  • 1 vel bladerdeeg
  • Olijfolie

Eerst snijd je de groenten in dikke plakken en die mogen 20 minuten op een bakplaat met bakpapier roosteren in de oven op 180 graden, met olijfolie, peper, zout en thijm. Ondertussen warm je de honing met rodewijnazijn en nog wat thijm op tot een soort van stroop. De groenten mogen dan dan in een taartschotel met de stroop erover. Daarboven gaat de verbrokkelde feta en heel fijngesneden sjalot, en daar dan de lap bladerdeeg over. Bak de taart nog 30 minuten op 180 graden of tot het mooi bruin is.

groententaart

En nu nog een belachelijk simpel maar mooi en lekker dessertje 🙂

Melocakes

Ik kocht een silicone vorm, de Multiflex Domes van Tupperware, nadat ik op een Tupperware-party (jaja, ik ben fan :p) heerlijke melocakes te zien en te proeven kreeg.

In dit filmpje zie je hoe je ze maakt, het is echt heel erg makkelijk.

En hier zijn onze eigen melocakes, het is echt zo simpel als in het filmpje! Ik legde er een maria-koekje op, die passen precies.

melocakes

Save

Save

Save

Save

Save

Delen:

Kitty Hat

Zoals elk jaar maak ik voor dochterlief een muts en sjaal. Dit jaar koos ons meisje zelf de wol, en ze ging voor Alpino van Veritas in een ijsblauwe kleur, een garen van 50% alpaca en 50% merino.

Ik koos het patroontje, ik brei graag en ik vind een uitdaging altijd leuk. Het mag wat moeite kosten. Zeker voor een kleiner stuk als een muts, dat uiteindelijk snel klaar is 😉 Ik koos voor een gratis patroontje van Pickles, een Noors wolmerk. Het werd de Kitty hat, het zal geen verbazing zijn dat dit mutsje dus schattige poezenoortjes heeft. Mijn Alpino-wol heeft een iets fijnere stekenverhouding dan de wol die Pickles voorstelt, dus ik brei gewoon een grotere maat.

De muts heeft oorflapjes en een koordje om onder de kin te knopen, dat is wel zo warm aan de oren. Niet aan de poezenoren, de kindjesoren hé. Het koordje is een i-cord (ik weet niet wat de Nederlandse naam hiervan is maar het resultaat lijkt wel wat op een gepunnikt koordje). Het patroon begint bij de i-cords en werkt zo naar boven, heel leuk om te doen. Ik leerde weer een nieuwe techniek om een naad te sluiten zonder eerst af te zetten: de Kitchener stitch, ook bekend als Grafting (letterlijk vertaald: enten). Het is een techniek waarbij je met de borduurnaald een breisteek nadoet en zo twee delen aan elkaar zet, in dit geval tussen de poezenoortjes. Ik heb nadien wel nog een binnenmutsje gemaakt in lichtblauwe tricot, want de wol prikte 😉 en nu ben ik nog aan een bijbehorend sjaaltje bezig.

De herfstvakantie gaf ons nog een paar zonovergoten mooie dagen met prachtige gekleurde blaadjes.

img_4657-copy img_4616

Save

Save

Save

Save

Delen:

Fairplace en hun beauty farm

Een compleet ongesponsord postje, gewoon uit puur enthousiasme, en omdat de Sint eraan komt 🙂

Ik ken de webshop Fairplace al jaren, van leuke beurzen als Petit Bazaar, de Vitrine en de Bonte Fabriek, die ik al bezoek van voor er zelfs maar enige sprake was van dochterlief. Fairplace is een online speelgoedwinkel, met enkel ecologisch en fairtrade speelgoed. Dat klinkt wat kneuterig maar het absolute tegendeel is waar: zoals ze zelf zeggen: De webshop vol duurzaam en maf speelgoed dat je niet in elke winkel vindt!

img_4379

Ik kocht op de bovengenoemde beurzen af en toe al eens speelgoed bij hen, zoals een coole piratenboot van Plantoys, en ik volg hen al lang op Facebook. Ze hebben altijd zo’n leuke, grappige nieuwigheden 🙂 En nu hebben we zelfs iets gewonnen via een Facebook give-away! Iets dat volgens hun eigen site uitvoerig geprobeerd is in de Fairplace beauty farm (en dan moet je weten dat Fairplace door twee mannen gerund wordt! Ze zijn ook zeer fier te melden dat al het speelgoed met levende kinderen getest wordt.) We kregen een setje kindvriendelijke nagellak van Nailmatic, en een lipglossje erbovenop. Dat is superfijn, ik vind gewone nagellak eigenlijk veel te chemisch voor kindjes, gezond kan dat zeker niet zijn! Deze is volledig op waterbasis, gemaakt zonder organische solventen, zonder ftalaten, zonder parfum, zonder formaldehyde en zonder tolueen. Grote woorden, ik vat het even samen: geen vuiligheid. Nu kan ik zonder schuldgevoel dochterliefs nageltjes lakken 🙂 en meteen daarna afwassen, want zo is ze wel 😀

img_4388

img_4396

Kijk naar die mooie verpakking zeg, zowel de potjes, die elk 3 gezichtjes hebben, als het doosje met de cartoonfiguurtjes spreken enorm aan. Echt knap! Ik zou dat nog graag doen, verpakkingen ontwerpen 🙂

 

Save

Save

Save

Save

Delen:

Groetjes met Greetz

Een tijdje geleden hebben Johanna en ik kortingscodes gekregen van Greetz. Een aanbieding om te kunnen prutsen met foto’s sla ik natuurlijk nooit af! Fotografie is en blijft één van mijn grootste passies.
20161002_135104Ik heb best al wat ervaring met websites die gepersonaliseerde items verkopen (denk aan: rompertjes, mutsjes en knuffeldoeken met de naam van dochterlief), alsook met software om fotoboeken te maken (je wilt niet weten hoeveel fotoboeken ik al gemaakt heb in mijn leven).
En ik moet zeggen dat de website van Greetz enorm gebruiksvriendelijk is! Voor wie niet zo creatief aangelegd is (of soms een beetje lui is zoals ik), kan men kiezen tussen verschillende voorontwerpen, waar je dan je foto’s aan kan toevoegen. Naast foto’s, kan je ook tekst, versiering (stickers) en zelfs geluiden toevoegen. Bij de geluiden vond ik mijn ding niet, maar de stickers vond ik superleuk! Ook in mijn fotoboeken maak ik altijd gebruik van leuke versieringen. Dat maakt het toch net iets persoonlijker en unieker! Hopelijk komen er in de toekomst nog meer stickers bij, want dit vind ik toch wel een echte meerwaarde aan zo’n website! Wat ik ook heel erg apprecieer is dat je ‘projecten’ lang bewaard worden. Ik moest mijn browser de eerste keer snel afsluiten omdat manlief binnenkwam, en hij de verrassingskaart uiteraard niet mocht zien… 🙂 Een dag later wou ik opnieuw beginnen, met het gedacht dat ik het niet bewaard had, maar alle geüploade foto’s en mijn bewerkte kaarten stonden nog allemaal klaar in mijn account. Superhandig!

20161002_135143

photo_2016-11-01_20-36-30

Ik heb uiteindelijk een bedankkaartje gemaakt voor de mama, met een lange zelfgeschreven tekst en een paar stickers en foto’s. En ook een verjaardagskaartje voor mijn man (allez mijn lief). Dit kaartje had ik op iets groter formaat laten maken, omdat ik de kaart zo leuk vond. En eigenlijk is het écht niet veel geld voor zo’n mooie fotokaart. Jammer genoeg zijn de kaartjes 2 dagen te laat geleverd, waardoor ik een dagje te laat was om de kaart af te geven op de verjaardag zelf. Dat is dus iets waar ik in het vervolg meer rekening mee zal houden. Maar de jarige was er uiteindelijk wel heel blij mee 🙂
En ook ik ben fan!photo_2016-11-01_20-36-25

 

 

Delen:

Herfstig vieruurtje

Vorig jaar kocht ik een mooi geïllustreerd kookboekje, Big meals for little hands. Per seizoen is er een kijkplaat en een aantal receptjes, niet allemaal even kindvriendelijk denk ik (soms nogal hoog gegrepen), maar wel heel leuk om naar te kijken. Daarom kocht ik het ook hoofdzakelijk 🙂 Kijk, hoe mooi is dat?

9781909263161-img

Maar nu is het er dan toch eens van gekomen om er iets uit te maken: appel met speculaas. Het is net zo simpel als het klinkt. Ik heb voor dochterlief en mezelf 1 appel geschild, in 2 gesneden en ont-klokhuisd, en 2 speculaasjes in mijn turbochefke gemixt met een theelepeltje boter en bruine suiker. Die kruimeltjes gingen in de appel en werden 15 minuutjes gebakken. Ik denk dat dat misschien langer moest, maar ons geduld was op. De appel was warm maar nog krokant en de kruimeltjes waren lekker krokant. Dochterlief had eerst nog een zekere reserve, maar ik liet haar een klein stukje proeven en toen was ze wel overtuigd. Echt herfstig, een warm  vieruurtje 🙂 En nog redelijk gezond vind ik. Ok, boter en suiker maar wel allemaal eerlijke en pure producten. Ik gebruikte zelfs zesgranen-speculaasjes. Go me!

fullsizerender-appel Op één of andere manier heb ik geen mooie foto van het afgewerkte dessertje. Te lekker zeker? Maar hier is een troostprijsje: het ultieme herfst-plaatje!

img_4459

Save

Save

Save

Delen:

1 2 3 19

Paste your AdWords Remarketing code here