Eerste loopje

Al vele jaren begin ik op het einde van de zomer mezelf klaar te stomen voor het nieuwe voetbalseizoen door af en toe te gaan lopen. Of dat was dan toch altijd het voornemen. Erg lang hield ik die conditietrainingen niet vol. Na een paar zomermaanden stil te liggen, bleef er niets meer over van mijn goeie conditie, waardoor ik telkens vanaf nul moest herbeginnen. Dit vond ik behoorlijk demotiverend. Dus na een paar loopjes gaf ik het dan ook meestal op.wpid-img_20150609_172953 Eerste loopje

Dit jaar gooi ik het over een andere boeg! Ik ga van in het begin mijn conditie verder onderhouden (of dat ga ik toch proberen). Gisteren ben ik vol goede moed begonnen aan mijn eerste loopje, samen met mijn wederhelft. Het doel was om 4 km te lopen, wat ik eigenlijk al heel veel vond. Het is uiteindelijk 4,8 km geworden, op 34 minuten! En eigenlijk zonder al te veel moeite. Mijn onderbenen begon ik wat te voelen, maar ik heb geen enkel moment de nood gehad om te stoppen. Wat ik op zich al een mooie overwinning vond. En op het einde kon er zelfs nog een klein spurtje af! Volgens Strava heb ik 404 calorieën verbrand, het equivalent van twee roomijsjes. Ik begin alvast met eentje!
Maar dat was niet de bedoeling zeker? 🙂

wpid-img_20150609_172851 Eerste loopje

Delen:

Wekelijkse inspiratie

img_0107 Wekelijkse inspiratie

Wait But Why schrijft vaak over thema’s die me boeien. Zijn meest recente artikel gaat over Tesla, een firma van Elon Musk, ook wel gekend als The Real Life Iron Man. De man heeft het tot zijn missie gemaakt om de mensheid te helpen. Hij werkt aan een ruimteprogramma, SpaceX, zodat we andere planeten kunnen koloniseren, dat vindt de science fiction-fan in mij schitterend. En hij wil de elektrische auto, batterijen en laadpalen veralgemenen zodat we de klimaatopwarming kunnen tegenhouden, en dat vindt het geitenwollensokken-meisje in mij fantastisch. Elon Musk zal een even grote naam worden als Newton of Edison of Einstein. Het is geen makkelijk artikel (het is ook behoorlijk lang) maar het is met humor geschreven, door iemand die net als de meeste mensen geen of weinig voorkennis over de onderwerpen heeft, maar wel interesse. De rest van de blog is ook de moeite, onder andere over Noord Korea, artificiële intelligentie en babynamen.

Verder dacht ik deze week na over:

Hoe geef ik geld cadeau op een originele manier? Ik heb al wat ideeën verstopt op een geheim Pinterest-bord. Geheim, want anders is de verrassing er gauw af. Maar ik ben op zoek naar nog meer ideetjes! Suggesties welkom!

Ergonomisch babydragen (in mijn geval peuterdragen). Oh, de prachtige stoffen van Oscha! En nu nog leren met een doek dragen 🙂

liberty-jig-of-joy-baby-wrap1 Wekelijkse inspiratie

Naaien: alweer prachtige stoffen, nu van Kokka. Ze hebben ook stofjes met de Moomins, van de Finse schrijfster en illustratrice Tove Jansson. Nog zo’n favoriet van mij!

moomin-profimg-01 Wekelijkse inspiratie

Delen:

One pot pasta

Ah, Pinterest! Een onuitputtelijke bron van ideeën over, ja, over alles wat je kan bedenken eigenlijk. De naam komt van interessante items die je kan ‘pinnen’ op een virtueel moodboard. Vaak blijft het daarbij… Maar af en toe voeg ik de daad bij het woord! Ik maakte recent al mug cakes, breide een muts voor dochterlief (2 zelfs, eentje te klein en eentje juist), en ook het topje waarover ik hier al schreef, is rechtstreeks schatplichtig aan  Pinterest. Zaterdag ben ik weer eens tot actie overgegaan, en heb ik een receptje geprobeerd dat ik al regelmatig zag terugkomen: one pot pasta. Het is exact zoals het klinkt!

img_0102 One pot pasta
De ingrediënten zijn eenvoudig: 250 gram spaghetti, kerstomaatjes, look, sjalot, wat diepgevroren spinazie en basilicum, grillworst, peper en zout. Het Amerikaanse recept vroeg Andouille als worst, maar recepten zijn er om naar je hand te zetten, of niet soms?

img_0101 One pot pasta  
img_0099 One pot pasta  img_0103 One pot pasta
Voeg de ingrediënten samen in een kookpot, giet er 3 cups water bij, breng aan de kook en laat zachtjes pruttelen gedurende 10, 12 minuten. De pasta is gaar, het water is bijna allemaal weg, de tomaatjes zijn stukgekookt tot een lichte saus, gebonden door het zetmeel van de spaghetti. Succes!

img_0104 One pot pasta

Update

Ondertussen zijn we al geoefende one pot pasta-makers! Dat staat hier zeker twee keer per maand op het menu, op van die drukke dagen dat ik eigenlijk geen zin of tijd heb om te koken. Nog steeds met grillworst en kerstomaatjes, maar nu ook met een flinke portie broccoli erbij. Trouwe lezers weten dat ik groenten hoog in het vaandel draag. Ik gebruik ook onze favoriete pasta: Penne piccolini van Barilla, klaar op zes minuten en geschikt voor kindermondjes zonder doorsnijden.

Ook maak ik de one pot pasta niet meer op het fornuis klaar, waar je moet bijstaan en roeren en alles waar drukbezette moeders geen tijd voor hebben. Ik maak dit nu klaar in de microgolfoven. Ik gebruik daarvoor mijn Ultrapro 3,5 liter van Tupperware (nee, Tupperware sponsort me niet!).

Onderaan gaat de pasta. Ik hak de look en sjalot in mijn kleine hakker Extra Chef (al eveneens van mijn niet-sponsor Tupperware 😉 ) en dat potje vul ik anderhalf keer met water om over de pasta en look & sjalot te gieten. Dan kerstomaatjes erover, die ik inprik (wie heeft er tijd om ze in twee te snijden?). Vervolgens gaat de grillworst erbij in kleine blokjes, peper en zout erbij en even roeren. Daarna een laag broccoliroosjes, al dan niet uit de diepvries: die mogen stomen dus dan roer ik niet meer.

2 keer 8 minuten (iets minder als je diepvriesbroccoli gebruikt, ondervind ik) op 900 watt en klaar! Nog versgeraspte parmezan erbij en een punt erbij op je vlijtige-gezond-kokende-moeder-spaarkaart!

Delen:

The team 

Op 1 juni waren we te gast op de avant-première van de eerste 2 afleveringen van The Team, een nieuwe Nordic Noir-serie die eerst via telenet te zien zal zijn, daarna op DVD zal uitkomen en in het najaar ook op VTM getoond zal worden.

20150601_195247 The team 

Het bijzondere aan deze serie is de internationale samenwerking in meerdere betekenissen: de productie van de serie gebeurde in verschillende landen, met een cast uit Duitsland, Denemarken en België, en ook achter de schermen was het werk verdeeld over deze landen.

Het verhaal van de serie en de setting zijn logischerwijze ook internationaal. We vlogen meteen heen en weer, tussen niet alleen Duitsland, Denemarken en België maar ook Oostenrijk en Zwitserland. Even een tipje van de sluier oplichten: op 3 dagen tijd gebeuren er in 3 landen 3 moorden met dezelfde brute en opvallende werkwijze. Europol komt in actie: de agenten van België (onze eigen Veerle Baetens), Denemarken(Lars Mikkelsen) en Duitsland (Jasmin Gerat) moeten de koppen samensteken.

2015-06-02-21-42-50 The team img_20150601_200643 The team 

De eerste 2 afleveringen smaakten absoluut naar meer. De sfeer is grimmig, het geweld is expliciet. Maar de speurders zijn echte mensen en bij elke plotwending raak je meer verstrikt in het web. Verschillende verhaallijnen kruisen elkaar, en als kijker tast je echt in het duister: wat is er nu gebeurd? Wie zou erachter zitten? Wij kijken al uit naar het vervolg!

De trailer kan je hier bekijken.

Leuk extraatje: de titeltrack is geleverd door Intergalactic Lovers: Northern Rd. van hun album Little Heavy Burdens.

Delen:

Oma’s naaimachine

Jaren geleden kreeg ik mijn oma’s naaimachine. Ik heb er wel al een klein beetje mee gewerkt. Een vlag omzomen was het eerste wat ik deed, dan een soortement kleedje-zonder-patroon, en enkele tasjes. Maar echt kledingstukken naaien leek me zo’n uitdaging, dat ik het steeds maar uitstelde. Ondertussen kocht ik her en der leuke stofjes en de knopendoos raakte ook gevuld. Een bijbehorend Pinterest-bord werd ingewijd. Boeken werden aangeschaft. Maar oma’s naaimachine bleef werkloos staan.

Een workshop bij Hilde@home gaf me echter wat meer zelfvertrouwen! We maakten op 1 avond een A-lijn-rokje, op basis van het patroon uit de topper Allemaal Rokjes van één van Vlaanderens bekendste blogsters, Mme Zsazsa. Ik kreeg de smaak te pakken. Ik zie graag snel resultaat, een project dat weken duurt is niet echt voor mij. Genoeg halve truien in de breimand om daarvan te getuigen! Maar naaien kan dus snel en vlot. Hoera! Oma’s naaimachine moest en zou nu haar geheimen prijsgeven! Eerst een A-lijn-rokje voor mijn peutertje. Dat ging goed (nadat ik de juiste maat spoel te pakken had) en de peuter in kwestie vindt het prachtig dat ik iets voor haar gemaakt heb. Ah, the sweet taste of success!

img_0074 Oma's naaimachine

Een bezoekje aan De Bonte Fabriek leverde weer wat schatten voor de stoffendoos op, waaronder een pareltje van bij Georgette.

Doel: een topje voor mezelf! Op zoek naar een patroon kwam ik dit tegen: de Sorbetto top van Colette, een gratis patroon dat me wel iets leek. Ik paste wel de mouwen wat aan, op basis van een topje uit mijn kleerkast.

img_0063 Oma's naaimachine

Schouders en zijnaden aan elkaar ging zetten ging goed, de zoom aan de onderkant ook. Nu nog het moeilijkste: de mouwsgaten en halsopening afzetten met biais-lint. Ik koos bij Veritas twee tinten roze en koos uiteindelijk voor het donkerste. De instructies van het patroon zijn gelukkig erg duidelijk en ik had geen probleem om het lint vast te naaien (een kleine hindernis was het vallen van het doosje spelden. Note to self: volgend project: een speldenkussen!). Twee avondjes verder en ik heb weer iets om aan te doe, zie!  

img_0071-0 Oma's naaimachine

En hier is het eindresultaat!

img_0096 Oma's naaimachine

Delen:

A trip through the Scottish Highlands

Vorige woensdag was het eindelijk zover! Na jaren dromen van de prachtige landschappen en kastelen in Schotland, werd mijn droom eindelijk werkelijkheid. Veel planning kwam er echter niet aan te pas. Mijn vriend en ik hadden een lijstje gemaakt met enkele plaatsen die we zeker wilden bezoeken. Die plaatsen hadden we gemarkeerd op google maps, en zo hebben we onze route gepland. En dat was het zowat qua planning, want onze hotels hebben we telkens ter plaatse geboekt. Lang leve gratis wifi!

We gingen met het vliegtuig van Charleroi naar Edinburgh. Eens daar toegekomen, vertrokken we met de huurauto naar het noorden. De eerste nacht brachten we door in een B&B in Perth, waar we meteen bedolven werden onder de Schotse gastvriendelijkheid. De uitbaatster van de B&B geeft ons allerhande tips over leuke restaurantjes in de buurt (en reserveert ze dan ook voor ons gemak) en andere plaatsen die we zeker moeten bezoeken tijdens ons verblijf in Schotland. De dag erna reizen we verder naar Cairngorms National Park. Alle beelden die ik in mijn hoofd had over hoe Schotland er zou moeten uitzien, werden hier bevestigd.

img_4024 A trip through the Scottish Highlandsimg_4165 A trip through the Scottish Highlands

De landschappen zijn er prachtig. Bergen, meertjes, en groene velden zo ver je kan kijken. In het park hebben we ook ons eerste kasteel bezocht: Balmoral Castle. Dit kasteel is de zomerresidentie van de Britse koninklijke familie. We mochten vrij rondlopen in de tuinen, stallen en in de grote hal van het kasteel zelf.

img_4232 A trip through the Scottish Highlands Daarna reizen we nog iets verder naar het noorden, naar de Glenlivet Distillery. Hier krijgen we gratis (!) een rondleiding in het fabriek waar de whisky gemaakt wordt. Daarna mochten ook eens proeven. In tegenstelling tot mezelf is mijn lief een echte whisky-lover, dus we gaan alvast met 1 fles Glenlivet naar huis…
Voor mij is de smaak van whisky veel te straf. Mijn ‘proevertjes’ geef ik dus met veel plezier door aan mijn wederhelft.

De volgende dag bezoeken we DE grootste celebrity van Schotland: Nessie! Het meer van Loch Ness bleek veel groter dan ik me had ingebeeld. We doen een boottocht van zo’n 2-tal uurtjes met een korte stop aan Urquhart Castle, waar we een prachtig zicht hebben op het meer.

img_4464 A trip through the Scottish Highlands img_4587 A trip through the Scottish Highlands

De vierde dag rijden we verder naar één van eilanden; Isle of Skye. Dit is de eerste (en gelukkig ook de enige) avond dat we een regenbui over ons hebben gekregen. We overnachten in Portree, de grootste stad van het eiland. Neist Point en de Fairy Pools zijn een paar van de mooiste plaatsen op Skye. Neist Point staat vooral bekend om zijn vuurtoren op de kliffen. Maar om de vuurtoren moet je alvast niet gaan, want die is lelijk en enorm vervallen. Maar het uitzicht daar is adembenemend! De wandeling naar de Fairy Pools bleek iets verder te zijn dan we hadden gedacht, maar ook hier maakt de omgeving de wandeling meer dan waard. Hoe verder je stapt, hoe spectaculairder de poel en de watervallen. Ook op Skye hebben we alweer een whisky distillery bezocht (van Talisker). Alweer een fles meer in de valies!

img_4837 A trip through the Scottish Highlands img_4896 A trip through the Scottish Highlandsimg_4998 A trip through the Scottish Highlands img_4806-versie-2 A trip through the Scottish Highlands

img_5063 A trip through the Scottish Highlands

De vijfde dag eindigen we onze uitstap op Isle of Skye met een boottochtje opzoek naar zeehonden en ander wildlife op  en in de zee. Big success!

img_5144 A trip through the Scottish Highlands

Daarna reizen we verder naar Fort William waar de grootste berg van het Verenigd Koninkrijk staat: de Ben Nevis. Mooi van ver, maar we zijn niet gek genoeg om hem ook te beklimmen. Laat dat maar aan de sportieve mensen over 🙂 Wij hebben al genoeg gewandeld de laatste dagen!

We sluiten onze geweldige reis af met een dagje aan Loch Lomond, het kasteel van Stirling, nog een blitzbezoek aan de whisky-distillery van Oban (en ja, fles 3 zit ook in de valies) en nog een half dagje in de volle zon in de leuke hoofdstad Edinburgh.

img_5268 A trip through the Scottish Highlands img_5351 A trip through the Scottish Highlands

Delen:

Het meisje in de trein

Één van de voordelen van te werken bij de uil is dat er van ons verwacht wordt dat we nieuwe trends in het boekenvak opmerken en nauw opvolgen. Het boek dat de laatste dagen voor heel wat ophef zorgt, is: Het meisje in de trein. Het thrillerdebuut van Paula Hawkins waarvan de filmrechten reeds verkocht zijn aan DreamWorks.

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

Klinkt niet slecht. Ik ben alvast geboeid en besluit om het een kans te geven. Op een zonnige feestdag begin ik eraan.

wpid-20150514_100434 Het meisje in de trein

Het begint nogal weemoedig, maar eens vertrokken is het moeilijk om het boek neer te leggen. Een pageturner is het zeker wel. Het hoofdpersonage Rachel spreekt me nochtans niet meteen aan. Nadat haar man haar verlaten heeft voor een andere vrouw, verdrinkt ze haar verdriet en laat ze zich helemaal gaan in het negativisme. Echt vrolijk word je er niet van… (Gelukkig schijnt de zon en blijft mijn eigen goed humeur toch onaangetast ;-))
Van zodra Jess/Megan verdwijnt, word je pas echt in het verhaal gezogen. Je wordt constant op het verkeerde been gezet wie de dader zou kunnen zijn.

Als je zin hebt in een psychologische thriller is het boek zeker aan te raden. De trieste mindset en het alcoholisme doen me soms wat denken aan de stijl van Stephen King. Maar of het nu echt de hype waard is?
Niet echt…

Delen:

Een avondje Antwerpen

Wat is Antwerpen ontoegankelijk en goed verdedigd tegen invallers! De fortengordel rond de stad is nog steeds effectief. Of nee, het zijn die duizenden auto’s die de toegang blokkeren. We deden flink langer dan gepland over de afstand Sint Niklaas – Antwerpen Eilandje.

Maar na de befaamde Konijnenpijp reden we het centrum binnen. Eens je voorbij de hindernissen bent, is Antwerpen een mooie stad. Het MAS torent boven het water uit, de bootjes dobberen op het water, het zonnetje schijnt…

image2 Een avondje Antwerpen

En wat doen wij? Wij laten ons met onze collega’s opsluiten in een kamer zonder ramen, om vervolgens uit alle macht weer te proberen ontsnappen. Dat is het concept van Antwerp Clue, een escape room.

image1 Een avondje Antwerpen

Onze kamer was de kinderkamer. De drie kinderen waren niet aanwezig: ze werden namelijk ontvoerd. Het was onze taak om binnen het uur de naam te vinden van de booswicht die hiervoor verantwoordelijk was. En dan begon het spel: met vijf keerden we de kamer (net niet) ondersteboven, op zoek naar tips, codes, sloten en sleutels. De klok tikte genadeloos verder en de adrenaline steeg! Naarmate de tijd vorderde, kwamen we steeds meer op het juiste spoor en dachten we steeds meer out of the box. Als we toch even slabakten, kregen we een tip van het alziende oog om ons een duwtje in de juiste richting te geven. Uiteindelijk hadden we net niet genoeg tijd om op eigen kracht uit de kamer te raken. Maar het scheelde echt, echt, ècht niet veel! We hadden veel plezier, iedereen van ons team heeft evenveel bijgedragen aan het zoeken en vinden. De raadsels zitten vernuftig in elkaar en er zijn echt heel veel elementen die een betekenis hebben in het spel. Je mag hier niets voetstoots aannemen! Antwerp Clue heeft vier verschillende escape rooms. Ik wil ze met veel plezier allemaal eens testen!

image3 Een avondje Antwerpen

Nadien liepen we rond het MAS richting De Burgerij, een fancy hamburgerrestaurant. Verwacht hier geen sponzen broodje en kartonnen schijfje namaakvlees! Nee, een dikke burger van echt vlees, lekker gegrild, met dikke krokante frieten en een royale portie sla. Eerst werden her en der nog halfslachtige pogingen gedaan om de burger met mes en vork te lijf te gaan maar al gauw at iedereen zijn hamburger op de enige juiste manier: met de handen!

image Een avondje Antwerpen

Delen:

1 29 30 31

Paste your AdWords Remarketing code here