Snoepjes van Pastiglie Leone

Wie wel eens bij Dille & Kamille komt, zal ze misschien wel kennen: de kleine doosjes Italiaanse snoepjes van Pastiglie Leone. De doosjes zijn prachtig, romantisch en retro: pastelkleurtjes, een fantasierijk lettertype dat rijkelijk versierd is. De retro-factor is geen toeval: Pastiglie Leone bestaat al sinds 1857 en is trots op zijn roots. Het merk ontstond in Turijn, het noorden van Italië.

Snoepjes en chocolade van Pastiglie Leone

Leone heeft een prachtige website vol met verleidelijke snoepjes: zowel kleine, witte zuigsnoepjes (pastiglie), zachte fruitgommetjes als chocolade. Maar wat nog veel leuker is: de verpakkingen. (meer…)

Delen:

Kinderpraat

Het was al even geleden maar ik bleef wel alle leuke uitspraken van dochterlief opschrijven dus hier is een nieuw lijstje Kinderpraat! Met foto’s erbij die ze zelf met Eva Mouton Pix heeft versierd.

4 jaar 6 maanden

‘Hazen eten graag hazelnoten.’

‘Een stoelpoot is zijn hoefje kwijt.’ (viltje om de vloer te beschermen)

Nog in het thema van het paard: ‘Welk soort eitje wil je graag?’ ‘Een spiegelei! Dat noemen ze ook een paardenhoef omdat het daarop lijkt.’ (Een paardenoog wordt dat in onze streek genoemd)

‘Bij de dokter mag je met het vervelende speelgoed spelen zodat je je niet verveelt.’

Eva-Mouton-pix-300x300 Kinderpraat

4 jaar 7 maanden

‘Het paard grinnikt.’ (Amai, wat is dat hier met al die paarden-uitspraken?) (meer…)

Delen:

Hello, Robot! Naar het Designmuseum

In de kerstvakantie gingen we een dagje naar Gent om in het Designmuseum naar de tentoonstelling Hello, Robot te gaan kijken. Deze tentoonstelling loopt nog tot 15 april 2018, dus nog tijd genoeg om langs te gaan!

IMG_2321 Hello, Robot! Naar het Designmuseum

Hello, Robot

Ik had van een vriendje uit dochterliefs klas gehoord dat het zo’n leuk museumbezoek was. En inderdaad, het is zeker kindvriendelijk, ook voor kleuters. Er zijn verschillende items waar je echt iets kan bij vertellen of uitleggen dat kinderen interessant vinden. De robot die met een knikkerbaan speelt, één die schrijft,een robot die reageert op aanwezigheid, die oudere mensen of kindjes met autisme helpt… (meer…)

Delen:

Judith & Vintage Kitten

Vintage Kitten – de bekende stof met de speelgoedkatjes van Bambiblauw. Mijn eerste naaisel van 2018 was een kleedje van deze stof voor dochterlief, want dat wou ze heel graag nadat ik er een kleedje voor mezelf van maakte. En ik had genoeg metertjes gekocht in de lente 🙂

Judith van Compagnie M.

Ik had voor dochterlief de katoenen versie van Vintage Kitten gereserveerd. Ik maakte deze zomer al een Judith van Compagnie M. en die beviel toen prima. Ik tekende de rok wat langer, dit kleedje kan ook heel goed in de zomer gedragen worden dus ik wil voorzien zijn op een groeispurtje. (meer…)

Delen:

Soufiane Eddyani – één van de artiesten van 2018?

In De Standaard stond een lijstje met artiesten die het wel eens zouden kunnen maken in 2018. Soufiane Eddyani is één van hen. Manlief en ik zochten meteen zijn muziek op: de verwijzing was Boef, maar beleefder. We houden wel van de sound van Boef met zijn Habiba. De verwijzing is nu wat aangebrand door de domme uitspraak van Boef. Maar de muziek blijft wat mij betreft wel overeind: een melting pot van Arabische invloeden, rap en dat alles in het Nederlands (hoofdzakelijk). Zou Soufiane ook zo klinken? (meer…)

Delen:

Let’s Sti(c)k Together: Blog- & Naaivoornemens 2018

Stof tot nadenken! Marjolein daagt ons uit om 2018 te starten met een oplijsting van Goede Voornemens, zowel op blog- als op naaigebied. Oh jee, daar moest ik wel echt hard over nadenken…

Let’s sti(c)k together in de woorden van Marjolein van Flaflinko

Let’s Sti(c)k Together is een maandelijkse uitdaging die ontstaan is uit de Sew Challenge van Woohoo by Davina. (…) Maandelijks kiezen we door middel van een poll 3 criteria of een thema waarmee we tegen een vooraf bepaalde datum aan de slag gaan. Aan het einde van de uitdaging kunnen we terugkoppelen door onze creaties te delen. In eerste instantie is dit een blogchallenge, waarbij de bloggers op afgesproken datum hun creatie bloggen.

lets-stick-together Let's Sti(c)k Together: Blog- & Naaivoornemens 2018 (meer…)

Delen:

Een sjaal en een tasje: Twist again shawl en Joy van K-bas

Ik kocht in september prachtige regenboogwol bij Julija’s shop in Antwerpen: mohair van Annell. En ook in september kocht ik bij K-bas een set materiaal om een clutch in kurkleer te maken. Uiteindelijk maakte ik zowel het tasje als de sjaal in de kerstvakantie 🙂

Twist again shawl

Ik vind breien heel erg leuk maar soms vind ik het moeilijk om voor een bepaalde wol het perfecte patroon te vinden. Daarom duurde het even eer ik kon beginnen. Ik kocht de wol voor een sjaal, zover was ik al. Een sjaal mag voor mij best een beetje een uitdaging zijn. Ik brei graag ajour, dat is wat telwerk maar het resultaat is zo leuk! (meer…)

Delen:

Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Zoals elk jaar had ik ook voor 2017 een Goodreads-uitdaging: Ik wilde 20 boeken lezen. Ik heb niet altijd tijd om te lezen, want ik doe nog zoveel andere dingen ook graag. Maar als ik eenmaal geboeid ben door een verhaal, gaat het ook wel goed vooruit. Ik las 24 boeken dus jeej, ik heb het gehaald! Als we er ook nog alle kinderboeken bij tellen die ik aan de lopende band voorlees, komen we aan nog veel meer 🙂 Zeker nu we sinds dit jaar ook boeken uit de bibliotheek uitlenen zodat we wat meer afwisseling hebben!

goodreads-2017-in-chart Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Dit was 2017 in boeken

Goodreads heeft een nette pagina gemaakt voor mijn boeken van 2017, leuk om te zien! 10.476 pagina’s heb ik gelezen, en mijn boeken waren gemiddeld 455 pagina’s lang.

En hier zijn de 24 boeken die ik las, zoals elk jaar bijna allemaal Engelstalige titels.

goodreads-2017-24-boeken Mijn jaar in boeken: De Goodreads challenge van 2017

Mijn favoriete boeken

  • A Gentleman in Moscow van Amor Towles: de topper van het jaar voor mij. De graaf is zo’n beminnelijk personage. Hij woont in een hotel, onder huisarrest, want de Sovjets van de jaren ’20 houden niet van edellieden. Maar ze kunnen ook niet ontkennen dat hij vòòr de revolutie van 1917 al een opruiend gedicht publiceerde, dus hem laten verdwijnen is geen optie. Doorheen de decennia passeert heel de wereld in Hotel Metropol en groeit er een familie rond hem heen. Alles is zo boeiend beschreven, ik heb vaak fragmentjes voorgelezen aan manlief (en dat doe ik heel zelden). Ik heb zelfs luidop gelachen (nog zo’n zeldzaamheid) en woorden moeten opzoeken (dat overkomt me ook al zo goed als nooit). Ja, het boek van het jaar! Ik wil nog boeken van Towles lezen 🙂
  • Gemina van Amie Kaufman: Vorig jaar las ik deel 1, Illuminae. Dit is het vervolg, ik had wat schrik voor ‘meer van hetzelfde’ maar dat was gelukkig niet zo. De vormgeving en manier van lezen is dezelfde, heel erg visueel en met mailtjes en transcripts van video. het verhaal is echter weer verrassend en meeslepend.
  • Koorts van Deon Meyer: een postapocalyptisch verhaal, erg goed geschreven. Na een wereldwijde epidemie proberen een vader en zijn zoon te overleven in Zuid-Afrika. Het boek is goed onderbouwd, alle feiten kloppen. Maar in tegenstelling tot One second after, dat ik ook las en dat ook wetenschappelijk erg goed onderbouwd is, zit hier het verhaal erg goed in elkaar en zijn de personages geloofwaardig en aimabel.
  • Nos4a2 en The Fireman van Joe Hill: De zoon van Stephen King schrijft al even vlot als hijzelf.
    • Nos4a2 is echt creepy, een paar ernstig gestoorde karakters hier! Maar ik hield wel erg van het vrouwelijke hoofdpersonage. Een sterke, slimme, zelfstandige jonge dame. Het is niet moeilijk om voor haar te supporteren bij het lezen.
    • Fireman is anders, een postapocalyptisch verhaal met minder griezelige figuren. Je volgt een groepje mensen die proberen te overleven nadat een raadselachtige ziekte is uitgebroken: het begint met een huidaandoening maar eindigt met spontante ontbranding. Goed geschreven en ook hier weer goeie good guys. Ik zal zeker nog meer van Joe Hill lezen!

Ook graag gelezen

  • The Reckoners-serie van Brandon Sanderson: Dit is een SF-serie die uitgaat van de hypothese dat bepaalde mensen superkrachten krijgen. Het is wat makkelijker geschreven en vraagt ook wel wat goedgelovigheid (soms iets teveel deus ex machina) maar wel spannend.
  • Do Androids dream of electric sheep van Philip K. Dick:  Het boek waarop Blade Runner gebaseerd is. Ik vond de nieuwe film zo schitterend dat ik het boek ook wilde lezen. Het leest wat minder vlot maar je voelt wel dezelfde tweestrijd: wanneer is een androide geen robot meer maar een mens? Bestaat dat punt wel?
  • The boy on the bridge van M.R. Carey: het vervolg op The girl with all the gifts: een postapocalyptisch boek over een zombie-epidiemie, with a twist! Het is zeker niet The Walking Dead… In dit boek hebben we ook de extra dimensie van een klein groepje mensen dat in een heel kleine ruimte gedurende langere tijd moet samenwerken, samenleven en overleven. Een laagje psychologisch drama dus. En weer een paar beminnelijke personages 🙂
  • The Chronicle of the Unhewn Throne trilogie van Brian Staveley: drie dikke boeken, echte high fantasy met vreemde wezens, magie, prinsen en huurmoordenaars. Het deed deugd om nog eens zoiets te lezen. De schrijfstijl is goed en alle nieuwe informatie die, zoals typisch voor fantasy, op je af komt, wordt op zo’n manier gebracht dat je vanzelf mee bent.

Minder graag gelezen

  • Armada van Ernest Cline. Ik wou dat het niet zo was, want Ready Player One vond ik echt schitterend en ik kijk dan ook uit naar de film in 2018. Maar het verhaal van Armada is voor mij te gekunsteld. Het is niet geloofwaardig meer en ook de emotionele storyline vind ik bij het haar gegrepen. Jammer!
  • Zoals ik hierboven zei: One second after en One year after van William Forstchen. De eerste was nog ok omdat ik de research erachter zeker kon appreciëren: wat gebeurt er na een EMP? Wat werkte er nog, wat gaat langer mee, wat zijn de pijnpunten in een kleine samenleving… Maar de zeer Amerikaanse visie, het militarisme, pff, dat was niets voor mij. Zeker bij One year after was ik het beu.

Dus dat was de Goodreads Challenge van 2017. Ik denk dat ik voor 2018 misschien voor 25 boeken ga, aangezien ik er nu 24 uitlas? Zou het haalbaar zijn… Zijn er 25 goede boeken die ik nog niet las? Tips welkom 🙂

 

Delen:

Vintage kitten: Imani van La Maison Victor

Lang, lang geleden, toen de dieren nog konden spreken… Was er eens een stofje dat tot mijn verbeelding sprak: Vintage Kitten van Bambiblauw. Het is een bruine print met zwarte poesjes op. Ik vond het een wat moeilijke stof: volwassen kleuren, een grote print ook, maar wel speelgoedpoesjes. Ik vond het moeilijk om te zien voor wie deze stof nu geschikt was: voor mij of voor dochterlief? Vandaar dat het een hele tijd duurde eer ik ook de stap zette. Maar op een gegeven moment zag ik op een facebookgroepje een damesjurk uit Vintage Kitten, en dat was het moment dat ik dacht: ok, nu zie ik het! Toen bestelde ik toch de stof (in tricot en katoen) en ging ik op zoek naar een patroon.

Imani in Vintage Kitten

Imani van La Maison Victor is een makkelijk patroon: een kleedje met aangeknipte vleermuismouwen. We maakten het in twee sessies van het Naaicafé met onze Femmadammen, onder begeleiding van Anneke Van den Bonne. Ik gebruikte de tricot-versie van Vintage Kitten. Dochterlief wil nu natuurlijk dolgraag ook een poezenkleedje! Het is wel super als je kind je naaisels apprecieert 🙂 Hopelijk mag dat nog lang zo blijven!

Ik paste niets aan aan het patroon. Gewoon goed opletten hoe je de patroondelen op de print legt, dat is wel belangrijk met een print als deze! Het kleedje is aangenaam om te dragen dus ik ben blij 🙂 Op de site van Bambiblauw staat dat Vintage Kitten mooi is met zwart, bruin en geel, maar ik vind blauw er ook erg mooi bij.

Imani Vintage kitten: Imani van La Maison Victor

imani-met-berdadette-2-2 Vintage kitten: Imani van La Maison Victor

Imani-met-Bernadette Vintage kitten: Imani van La Maison Victor

 

 

Delen:

Mini brei-project: handwarmers

Ik breide een nieuwe Bernadette en had nog een bolletje donkerblauwe glitter-Balboa over. Ideaal voor kleine projectjes! Ik koos voor handwarmers. Ik gebruikte het patroontje van Ingthings. Het is , zoals dochterlief zou zeggen: papgemakkelijk. Je breit een rechthoekig lapje met onderaan een aantal rijen boordsteek. En je zet dan de zijnaad aan elkaar waarbij je een gat laat voor je duim. Hoppa! Ik maakte er eerst voor mezelf maar dochterlief vond ze zo leuk dat ze er ook graag wou. Kijk, schattig hé, die kleine handjes in die kleine handwarmertjes 🙂

handwarmers-balboa Mini brei-project: handwarmers

Afzetten met een koordje

Eén specialleke heb ik me veroorloofd: een leukere manier van afkanten of afzetten. Als je een stuk van een trui breit, waarbij je het afgezette stuk in een naad gaat steken, is dat gewoon telkens één steek over een andere laten glijden. Maar als je afgezette kant prominent aanwezig zal zijn, zoals bij deze handwarmers of een muts die je breit van boven naar beneden, dan is dit een erg mooie manier vind ik zelf.

Het is de I-cord bindoff of het afzetten met een koordje (klik voor youtube-video). Het is iets tijdrovender maar niet moeilijk. Je maakt, wanneer je breiwerk op de linkerpriem zit, 3 steken bij aan de rechterkant van die priem. Daarvan brei je er twee, en de derde brei je samen met de eerste ‘echte’ steek. Dan laat je alles weer naar de linkerpriem gaan! En weer twee steken breien, de derde samenbreien met een steek van je werk. Weer alles naar links… Na drie keer zie je het koordje al ontstaan. Superleuk vind ik dat.

Delen:

1 2 3 4 5 31

Paste your AdWords Remarketing code here